کتاب کتاب راهنمای تاب آوری

کتاب کتاب راهنمای تاب آوری نوشتهٔ جانین والدمن و پل زد.‌ جکسون و ترجمهٔ فرشید عبدی و ویراستهٔ علی پالیزبان و شقایق ابوالمکارم است و انتشارات پویش مدام آن را منتشر کرده است. این کتاب خودآموزی سرشار از نکات، ابزارها و تکنیک‌هایی است که به شما کمک می‌کند تا در هنگام سختی‌ها و مواجه‌شدن با مشکلات، آرامش خود را حفظ کنید و پس از هر شکست، هرچه‌زودتر به حالت اول خود بازگردید.

درباره کتاب راهنمای تاب آوری

درختان را در هنگام تندباد دیده‌اید؟ برخی از آن‌ها در معرض توفان بلافاصله می‌شکنند و نابود می‌شوند اما برخی دیگر هر چقدر وزش باد و توفان سهمگین باشد، اگرچه شدت آن را حس می‌کنند اما نمی‌شکنند، ریشه‌کن نمی‌شوند، تاب می‌آورند و قوی‌تر می‌شوند؛ هرچه خشک‌تر، شکننده‌تر و هرچه انعطاف‌پذیرتر، تاب‌آورتر! در مورد فلزات و مواد نیز همین‌طور است، اما انسان‌ها چطور؟ تیم‌ها و سازمان‌ها چطور؟

ما در معرض استرس‌ها، حوادث، نگرانی‌ها و خسارت‌های بزرگ هستیم و با توفان‌ها و تندبادهای بی‌شماری مواجه می‌شویم. آیا نیازمند ظرفیت بازگشتن از دشواری پایدار و ادامه‌دار و توانایی ترمیم خویشتن نیستیم؟ آیا نمی‌خواهیم نجات پیدا کنیم؟ آیا نمی‌خواهیم پس از توفان قوی‌تر و توانمندتر ادامه دهیم؟

پاسخ چنین دغدغه‌های عظیمی در تاب‌آوری نهفته است. بیایید تاب‌آورتر شویم، پیام مهم این کتاب است.

در این کتاب به چه سؤالاتی پاسخ داده می‌شود؟

این کتاب علی‌رغم حجم کمی که دارد به سؤالات زیادی در خصوص تاب‌آوری پاسخ می‌دهد:

تاب‌آوری چیست؟

کدام منابع درونی شما و سازمانتان به افزایش تاب‌آوری کمک می‌کند؟

تاب‌آوری چه دشمنانی دارد؟

هزینه‌های نداشتن تاب‌آوری برای افراد و سازمان‌ها چیست؟

تاب‌آوری ذاتی است یا اکتسابی؟

چگونه می‌توانید میزان تاب‌آوری خود را بسنجید؟

تفاوت استرس و فشار چیست؟

چهار بعد تاب‌آوری کدم‌اند؟

برای افزایش تاب‌آوری چه ابزارهایی در دسترس داریم؟

ارتباط کمال‌گرایی با تاب‌آوری چیست؟

چگونه تیم‌ها و سازمان‌ها تاب آور شوند؟

خواندن کتاب راهنمای تاب آوری را به چه کسانی پیشنهاد می‌کنیم

این کتاب را به کسانی که می‌خواهند تاب‌آوری خود را ارتقا دهند پیشنهاد می‌کنیم.

بخشی از کتاب راهنمای تاب آوری

«همراه با پیشرفت در کار، پذیرش توان شما و تحسین دیگران، در مسیر رقابت، تعارض، پس زدن و انتقاد قرار می‌گیرید.

یک روش برای اجتناب از بدترین ناکامی‌ها، تعلل است یا اینکه نگرانی‌هایتان را بیان نکنید. با این کار وارد بازی‌ها و نقشه‌هایی که دیگران برای شما کشیده‌اند نمی‌شوید، اما این روش با ضرر و زیان‌هایی همچون محدود کردن یادگیری و پیشرفت همراه است. گزینه مفیدتر این است که با چالش مواجه شوید و متعهد به مقابله با آزمایش‌ها و امتحان‌هایی شوید که در طول مسیر با آن‌ها برخورد می‌کنید. این موضوع هم جالب است و هم ترسناک و از طرفی به کمک اضافه کردن توان تاب‌آوری، معادله متوازنی خواهید داشت.

قاعدتاً نه عدم پذیرش و نه انتقاد نمی‌تواند به شما آسیب برساند، ولی معمولاً بی‌تفاوتی و جواب ندادن، از مواجه شدن با نگاه خشمناک آن‌ها آسان‌تر است. خونسردی خود را حفظ کنید و کم‌کم متوجه می‌شوید ترس بهایی است که باید برای پیشرفت بپردازید. توقع ترس و نگرانی را داشته باشید و به استقبال آن نیز بروید. دستپاچه نشوید. پیام ترس این است که شما باید آگاه باشید و برای رویارویی با چالش آمادگی کافی داشته باشید.

اگر انتقاد به شما آسیب می‌رساند، به این معنی است که به آن اهمیت می‌دهید. به باد سنگین‌ترین انتقادها گرفته شوید و از آن‌ها برای یادگیری و پیشرفت استفاده کنید. بسیاری از ما تمایل داریم سخت‌گیرترین منتقدان خودمان باشیم؛ پس صدای منفی‌باف درون خود را با انتقاد سازنده افرادی جایگزین کنید که مورد اعتماد و مشتاق کمک به شما هستند.»