کتاب کشف های هری اشتوتله مایر

کتاب کشف‌ های هری اشتوتله‌ مایر نوشته‌ متیو لیپمن و ترجمه‌ فریدون امام‌ زاده شوشتری توسط انتشارات پارسیک منتشر شده است. این کتاب با محوریت شخصیت هری، پسرکی باهوش و کنجکاو، به موضوعات فلسفی و مهارت‌های تفکر منطقی در قالب داستانی جذاب می‌پردازد. نویسنده با الهام از تجربیات خود در حوزه‌ی فلسفه برای کودکان، تلاش کرده است تا مفاهیم پیچیده را به زبان ساده و قابل‌لمس برای دانش‌آموزان ابتدایی و نوجوانان بیان کند. داستان در فضای مدرسه و زندگی روزمره‌ی کودکان شکل می‌گیرد و با رویکردی غیرتحکمی، اهمیت پرسشگری، استدلال و گفت‌وگو را برجسته می‌کند. نسخه‌ی الکترونیکی این اثر را می‌توانید از طاقچه خرید و دانلود کنید.

درباره کتاب کشف های هری اشتوتله مایر

کتاب کشف‌های هری اشتوتله‌ مایر اثری است که در مرز میان داستان و آموزش فلسفی برای کودکان و نوجوانان حرکت می‌کند. متیو لیپمن، فیلسوف و بنیان‌گذار جنبش فلسفه برای کودکان، در این کتاب با روایت ماجراهای هری و دوستانش، به پرورش تفکر انتقادی و منطقی می‌پردازد. فضای داستان در مدرسه‌ای آمریکایی و میان دانش‌آموزان کلاس پنجمی شکل می‌گیرد. هر فصل با یک موقعیت روزمره یا پرسش ساده آغاز می‌شود و به‌تدریج به بحث‌های عمیق‌تر درباره‌ی استدلال، ماهیت فکر، واقعیت و حتی ساختار زبان می‌رسد. 

ساختار کتاب حاضر به‌گونه‌ای است که هر بخش، الگویی برای گفت‌وگو و تفکر جمعی ارائه می‌دهد و کودکان را به مشارکت فعال در بحث‌ها دعوت می‌کند. متیو لیپمن با پرهیز از تلقین و تحمیل، ارزش پرسشگری و کشف فردی را برجسته کرده است. این کتاب نه‌تنها به آموزش فلسفه، بلکه به رشد مهارت‌های اجتماعی، احترام متقابل و همکاری میان کودکان نیز توجه دارد. ترجمه‌ی فریدون امام‌ زاده شوشتری نیز تلاش کرده است تا لحن صمیمی و فضای کودکانه‌ی اثر را حفظ کند.

خلاصه داستان کشف های هری اشتوتله مایر

هشدار: این پاراگراف بخش‌هایی از داستان را فاش می‌کند! 

داستان کشف‌های هری اشتوتله‌ مایر با یک اتفاق ساده در کلاس علوم آغاز می‌شود؛ جایی که هری، پسرک خیال‌پرداز و کنجکاو، به‌اشتباه ستاره‌ی دنباله‌دار را سیاره می‌نامد. این اشتباه، جرقه‌ای برای آغاز بحثی درباره‌ی استدلال و منطق می‌شود. هری و دوستانش، لیزا، تونی و دیگر هم‌کلاسی‌ها، درگیر کشف تفاوت میان جملاتی می‌شوند که با همه و هیچ شروع می‌شوند و تلاش می‌کنند بفهمند چرا معکوس برخی جملات درست نیست. این جست‌وجو به بحث‌های بیشتری درباره‌ی ماهیت فکر، واقعیت، احساسات و حتی ساختار زبان می‌انجامد. 

هر کدام از شخصیت‌ها با مثال‌ها و تجربه‌های شخصی خود، به بحث‌ها عمق می‌بخشند؛ از مقایسه‌ی فکرها با حباب‌های نوشابه تا تشبیه اعداد به چیزهایی که فقط در ذهن وجود دارند. در کنار این مباحث، روابط میان بچه‌ها، چالش‌های مدرسه، برخورد با معلمان و حتی دغدغه‌های خانوادگی نیز روایت می‌شود. هری و دوستانش یاد می‌گیرند که پرسشگری و گفت‌وگو، راهی برای شناخت بهتر خود و جهان است و هر پاسخ، دریچه‌ای به پرسش‌های تازه‌تر باز می‌کند. داستان با ماجراهای روزمره، گفت‌وگوهای فلسفی و تلاش برای فهمیدن دنیای اطراف، پیش می‌رود و در هر فصل، کودکان را به کشف‌های تازه‌ای می‌رساند.

چرا باید کتاب کشف های هری اشتوتله مایر را بخوانیم؟

کتاب کشف‌های هری اشتوتله‌مایر با روایتی ساده و ملموس، مفاهیم فلسفی و مهارت‌های تفکر منطقی را به زبان کودکان و نوجوانان نزدیک می‌کند. این کتاب فرصتی فراهم می‌آورد تا خواننده با دنیای ذهنی کودکان آشنا شود و ببیند چگونه پرسش‌های به‌ظاهر ساده می‌توانند به بحث‌های عمیق و چالش‌برانگیز تبدیل شوند. ویژگی شاخص این اثر، تلفیق داستان و آموزش است؛ به‌گونه‌ای که بدون تحمیل یا شعار، کودکان را به اندیشیدن، گفت‌وگو و کشف فردی تشویق می‌کند؛ همچنین کتاب به مهارت‌هایی چون استدلال، پرسشگری، همکاری و احترام به دیدگاه‌های متفاوت می‌پردازد و الگویی برای گفت‌وگوهای فلسفی در کلاس یا خانه ارائه می‌دهد. این کتاب برای کسانی که به‌دنبال راهی برای پرورش تفکر انتقادی و خلاق در کودکان هستند، نمونه‌ای الهام‌بخش و کاربردی است.

خواندن این کتاب را به چه کسانی پیشنهاد می‌کنیم؟

خواندن کتاب کشف‌های هری اشتوتله‌ مایر به دانش‌آموزان ابتدایی و نوجوانان، معلمان، والدین و مربیانی پیشنهاد می‌شود که دغدغه‌ی پرورش تفکر انتقادی، مهارت‌های گفت‌وگو و آموزش فلسفه به کودکان را دارند؛ همچنین برای کسانی که به‌دنبال راه‌هایی برای تقویت استدلال و پرسشگری در فضای آموزشی یا خانوادگی هستند، مناسب است.

بخشی از کتاب کشف های هری اشتوتله مایر

«شاید اگر آن روز هری سر کلاس علوم خواب نبود، آن اتفاق رخ نمی‌داد. خوب، البته نمی‌شود گفت هری واقعاً خواب بود، می‌شود گفت حواسش جای دیگری بود. معلم علوم، آقای بردلی، داشت درباره‌ی منظومه‌ی شمسی و این‌که چه‌طور همه‌ی سیاره‌ها دور خورشید می‌چرخند، صحبت می‌کرد. هری از این لحظه به بعد دیگر نتوانست حرف‌های آقای بردلی را بشنود؛ چون بی‌اختیار تصویر خورشید عظیم و شعله‌ور و همه‌ی آن سیارات کوچکی که به‌صورت پیوسته دور آن می‌چرخیدند در ذهنش مجسم شد. ناگهان، هری متوجه شد آقای بردلی دارد از او سؤال می‌کند. تلاش کرد آن‌چه در ذهنش بود پاک کند تا بتواند متوجه پرسش آقای بردلی شود؛ «اون چیه که دم درازی داره و هر هفتاد و هفت سال یه‌بار دور خورشید می‌چرخه؟» هری مطمئن بود هیچ‌چیز به فکرش نمی‌رسد تا پاسخ مورد نظر آقای بردلی را بدهد. دم‌دراز؟ لحظه‌ای به نظرش رسید بگوید «ستاره‌ی سگ» (به‌تازگی در دانش‌نامه خوانده بود که به شعرای یمانی «ستاره‌ی سگ» هم می‌گویند) اما شک داشت این پاسخ طنزامیز نظر آقای بردلی را جلب کند.»