کتاب اثربخشی مددکاری اجتماعی بزرگسالان

کتاب اثربخشی مددکاری اجتماعی بزرگسالان نوشتهٔ جو موریارتی و جیل مانتروپ و ترجمهٔ اسماعیل عباسی زاغه است. انتشارات اندیشه احسان این کتاب را منتشر کرده است؛ کتابی حاوی یک مطالعهٔ حوزه‌ای سیستماتیک در حوزهٔ مددکاری.

درباره کتاب اثربخشی مددکاری اجتماعی بزرگسالان

مددکاران اجتماعی به افراد و خانواده‌ها به منظور حمایت از آنان در اوقاتی که با مشکل مواجه هستند، خدمات‌رسانی می‌کنند. آن‌ها در تلاش هستند تا از محافظت قشر آسیب‌پذیر جامعه مانند کودکان و سالمندان اطمینان یابند. نقش این افراد کمک و حمایت به منظور بهبود کیفیت زندگی مردم است. با توجه به آسیب‌پذیرتربودن سالمندان در بین دیگر اقشار جامعه و مشکلات خاص این افراد، مددکاری اجتماعی سالمندان از اهمیت ویژه‌ای برخوردار است، اما اطلاعات و تحقیقات کمتری در مورد مددکاری اجتماعی سالمندان انجام گرفته است. کتاب اثربخشی مددکاری اجتماعی بزرگسالان حاوی خلاصه‌ای از تحقیقات مؤسسهٔ «کینگز کالج» در لندن است که طیف گسترده‌ای از داده‌ها را در سطح بین‌المللی در بر دارد. این داده‌ها بیانگر شیوه‌های مختلفی از مداخلات مددکاری اجتماعی مرتبط با بزرگسالان از جمله معلولان ذهنی است که موفقیت‌آمیز بوده است.

خواندن کتاب اثربخشی مددکاری اجتماعی بزرگسالان را به چه کسانی پیشنهاد می‌کنیم

این کتاب را به دانشجویان مددکاری و مددکاران اجتماعی پیشنهاد می‌کنیم.

بخشی از کتاب اثربخشی مددکاری اجتماعی بزرگسالان

«بسیاری از تحقیقات که این مطالعه براساس آنها استوار است در آمریکا انجام شده‌اند، و این امرمشکلاتی را در مورد قابلیت دستیابی به نتایج در انگلستان ایجاد می‌کند. هرچند بیش از نیمی از نمونه تحقیق اولیه که در این مطالعه گنجانده شدند در بریتانیا و اغلب در انگلستان انجام شده‌اند. از سوی دیگر تقریبا تمام مطالعات سیستماتیک و ابرتحلیل‌ها به استثنای دو مورد (O'Connell et al. ۲۰۱۳, Cameron et al. ۲۰۱۴) توسط محققان آمریکایی انجام شده است. این ممکن است نشان دهندهٔ ترکیبی از روش‌ها و فقدان تامین مالی باشد اما دلیل وجود این تفاوت نیز باید کشف شود.

سیاست کنونی برای سخت گیری مالی بدین معنی است که احتمال ایجاد یک سیستم تامین مالی بزرگ مقیاس و جدید برای تحقیقاتی که به بررسی اثربخشی مددکاری اجتماعی بپردازد کم است. شناسایی اینکه آیا مطالعاتی با طرح‌های تحقیقی متفاوت اما سخت گیرانه می‌تواند به افزودن به شواهد کمک کند یا نه، عملی‌تر است. یک یافتهٔ شگفتی آور این مطالعه، کمبود نسبی مطالعاتی بود که از داده‌هایی که به صورت تصادفی جمع آوری شده است استفاده می‌کنند - به استثنای تنها دو مطالعه (Delay et al. ۲۰۰۵, Park et al. ۲۰۰۹) هیچ کدام از آنها در بریتانیا انجام نشدند. به همین ترتیب تنها چهار آیتم (Ring ۲۰۰۱,Townsend et al. ۲۰۱۰,Ernst and Smith ۲۰۱۰,Cree et al ۲۰۱۴) که در این مطالعه گنجانده شده شامل حسابرسی موردی به عنوان منبع دادها هستند. پتانسیل روشنی برای تحلیل مجدد یا نگاه کردن به پرونده‌هایی وجود دارد که در اختیار سازمان‌ها قرار دارند تا بتوان از آنها برای شناسایی اینکه آیا حاوی مطالبی هستند که بتوان برای کاوش کامل‌تر اثربخشی مددکاری اجتماعی از آنها استفاده نمود یا خیر استفاده نمود.

یک بحث تازه در مطالعاتی که در مورد اثربخشی انجام می‌شوند پرسش وفاداری درمان است: میزان اجرای مداخلات رونوشت برداری شده به شیوه‌هایی پیاده ساز ی شده است که عناصری را که اصل باعث موفقیت شده‌اند میگیرد. نالپا و کاگل۷۳ دریافتند که برای وفاداری درمان در تحقیقات مددکاری اجتماعی فقدان توجه وجود دارد. یک یافتهٔ جالب در تحقیقاتی که در مورد مددکاری اجتماعی انجام شده، تفاوتی است که بین نتایج کار آزمایشی در شخصی‌سازی (Netten et al. ۲۰۱۲) یا مدیریت مراقبت (Challis et al. ۲۰۰۲) و یافته‌های مداخلاتی که به بررسی آنچه که پس از رایج شدن مداخلات اتفاق می‌افتد وجود دارد (Jacobs et al. ۲۰۰۶,Beresford ۲۰۰۷). پرسش وفاداری درمان ممکن است به تبیین پارادوکسی که اغلب، متخصصین در مورد اثرات مثبتی که محققان ارائه کرده‌اند گزارش کند و به نظر می‌رسد که با تجارب خودشان در عمل تفاوت دارد.»