کتاب گفت و گوهای بی گفت و گو و چند یادداشت دیگر

کتاب گفت و گوهای بی گفت و گو و چند یادداشت دیگر نوشته قیصر امین پور و مجموعه‌ای از متن‌ها، یادداشت‌ها و جستارهای کوتاه است که در سال‌های سردبیری او در مجله‌ی سروش نوجوان نوشته شده‌اند. این نوشته‌ها ابتدا به‌عنوان «حرف‌های خودمانی» در ابتدای برخی شماره‌های مجله چاپ شده و سپس در قالب این کتاب گردآوری شده‌اند. ناشر در ابتدای کتاب توضیح داده است که متن‌ها از دل تجربه‌ی کار با نوجوانان و گفت‌وگو با آن‌ها برآمده است. انتشارات کتاب آبی این کتاب را منتشر کرده است. نسخه‌ی الکترونیکی این اثر را می‌توانید از طاقچه خرید و دانلود کنید.

درباره کتاب گفت و گوهای بی گفت و گو و چند یادداشت دیگر اثر قیصر امین پور

کتاب گفت و گوهای بی گفت و گو و چند یادداشت دیگر مجموعه‌ای از نوشته‌های قیصر امین پور است که در دوره‌ی سردبیری او در ماهنامه‌ی سروش نوجوان شکل گرفته و حالا در قالب دفتری واحد کنار هم قرار گرفته‌اند. ناشر در سخن آغازین توضیح داده است که این متن‌ها در اصل سرمقاله‌ها و یادداشت‌های آغازین مجله بوده‌اند که با عنوان «حرف‌های خودمانی» خطاب به نوجوانان نوشته شده‌اند.

هر یادداشت در کتاب گفت و گوهای بی گفت و گو و چند یادداشت دیگر به موضوعی مستقل پرداخته است؛ از مفهوم «رفتن و رسیدن» و معنای خستگی و خواب گرفته تا نقش «دیگران» در شکل‌گیری خود، خاطره‌ی بازی‌های کودکی، حال‌وهوای تابستان، نسبت سن و زمان، دوستی با مخاطبان مجله، اسطوره و خواب، نوروز و زبان نقاشی. متن‌ها گاه رنگ خاطره و روایت دارند و گاهی به‌شکل تأمل‌های فکری و پرسش‌برانگیز نوشته شده‌اند.

کتاب گفت و گوهای بی گفت و گو و چند یادداشت دیگر در فصل‌هایی پیوسته و شماره‌گذاری‌شده پیش می‌رود. در خلال این فصل‌ها نام‌هایی مانند سهراب سپهری، شکسپیر و مولوی نیز می‌آید و نویسنده با نقل شعر و حکایت، بحث‌های خود را گسترش می‌دهد. لحن اثر صمیمی است و در دل همین صمیمیت، مفاهیم عمیقی مانند امید، ناامیدی، سفر درونی، دوستی، خلاقیت و نسبت انسان با جهان طرح شده است. خواننده‌ی این اثر با ترکیبی از تجربه‌ی زیسته‌ی نویسنده، خاطرات کار مطبوعاتی، نگاه او به نوجوانان و دغدغه‌های فکری‌اش روبه‌رو می‌شود.

خلاصه کتاب گفت و گوهای بی گفت و گو و چند یادداشت دیگر

قیصر امین پور از دل تجربه‌ی نوشتن برای نوجوانان به پرسش‌های بنیادین زندگی نزدیک شده است. او در یادداشت «رفتن رسیدن است» از حرکت همیشگی هستی، معنای خستگی، خواب و مرگ می‌گوید و اینکه احساس هرگزنرسیدن چگونه خستگی واقعی را می‌سازد. در بخش «اگر دیگران نبودند» نقش حضور دیگران در شکل‌گیری خود و معنای واژه‌هایی مثل هم‌دل و هم‌سفره بررسی شده است. نویسنده در بخش‌های دیگر از بازی‌های کودکی، مدرسه، کار مطبوعاتی و دوستی با مخاطبان مجله حرف زده و نشان داده است چگونه بازی می‌تواند جدی‌ترین شکل زندگی باشد. یادداشت‌هایی درباره‌ی تابستان، سن و زمان، اسطوره و خواب، نوروز و زبان نقاشی نیز هر کدام بهانه‌ای برای طرح پرسش‌هایی درباره‌ی رشد، خلاقیت، زیبایی و نگاه انسان به جهان شده‌اند.

چرا باید کتاب گفت و گوهای بی گفت و گو و چند یادداشت دیگر را بخوانیم؟

گفت و گوهای بی گفت و گو و چند یادداشت دیگر امکان همراهی با ذهن و زبان قیصر امین‌پور را در قالب یادداشت‌هایی کوتاه فراهم کرده است که هم به تجربه‌های روزمره نزدیکند و هم آن‌ها را به سطح پرسش و تأمل می‌برند. خواننده در خلال این متن‌ها با نگاهی روبه‌رو می‌شود که سفر، دوستی، هنر، اسطوره و فصل‌ها را بهانه‌ای برای فکرکردن به معنای زندگی و رشد درونی کرده است.

خواندن این کتاب را به چه کسانی پیشنهاد می‌کنیم؟

این کتاب به نوجوانان و جوانانی پیشنهاد می‌شود که به نوشته‌های تأمل‌برانگیز و صمیمانه علاقه دارند؛ به کسانی که با مجله‌ها و فضای مطبوعات نوجوان آشنا بوده‌اند و نیز به خوانندگانی که دوست دارند با وجه نثری و فکری قیصر امین‌پور در کنار شعرهای او آشنا شوند.

درباره قیصر امین پور

قیصر امین پور در ۲ اردیبهشت ۱۳۳۸ در شهرستان گتوند متولد شد. او در سال ۱۳۶۳ وارد رشته‌ی زبان و ادبیات فارسی در دانشگاه تهران شد و تحصیل خود را تا مقطع دکتری ادامه داد. در سال ۱۳۷۶ با راهنمایی محمدرضا شفیعی‌کدکنی از رساله‌ی «سنت و نوآوری در شعر معاصر» دفاع کرد؛ اثری که در سال ۱۳۸۳ توسط انتشارات علمی و فرهنگی منتشر شد. فعالیت دانشگاهی خود را از سال ۱۳۶۷ در دانشگاه الزهرا آغاز کرد و از سال ۱۳۶۹ در دانشگاه تهران به تدریس پرداخت.

او در سال ۱۳۶۸ جایزه‌ی نیما یوشیج (مرغ آمین بلورین) را به دست آورد و در سال ۱۳۸۲ به عضویت پیوسته‌ی فرهنگستان زبان و ادب فارسی درآمد. این شاعر در سال ۱۳۸۶ بر اثر بیماری کلیه و قلب در تهران درگذشت. قیصر امین پور آثار متعددی برای کودکان و بزرگسالان بر جای گذاشت؛ ازجمله «آینه‌های ناگهان»، «تنفس صبح»، «در کوچه‌ی آفتاب»، «طوفان در پرانتز»، «منظومه‌ی ظهر روز دهم»، «مثل چشمه مثل رود»، «بی‌بال‌پریدن»، «به قول پرستو» و... . کتاب «دستور زبان عشق» آخرین دفتر شعر او بود که تابستان ۱۳۸۶ در تهران منتشر شد.

این کتاب یا نویسنده چه جوایز و افتخاراتی کسب کرده است؟

قیصر امین پور که منتخب هفتمین همایشِ چهره‌های ماندگار در سال ۱۳۸۷ بوده، برگزیده‌ی نخستین دوره‌ی جشنواره‌ی بین‌المللی شعر فجر در بخش آیینی نیز بوده است.

بخشی از کتاب گفت و گوهای بی گفت و گو و چند یادداشت دیگر

«چرا بعضی از مردم وقتی یک تابلو نقاشی را می‌بینند با گفتن جمله "قشنگ است" یا "قشنگ نیست" یا "یعنی چه" به سرعت از کنار آن رد می‌شوند؟ آن‌ها تمام ذوق آفرینش و تلاش هنرمند را در یک کفۀ ترازو می‌گذارند و کلمۀ زشت یا زیبا را در کفۀ دیگر! اگر از آن‌ها بپرسیم چرا؟ معمولا جوابی ندارند. ولی واقعا چرا؟ آن‌ها این نقاشی را در کدام ترازو سنجیده‌اند؟ آیا "شباهت به طبیعت" را ملاک زیبایی یا زشتی نقاشی گرفته‌اند یا "عادت" خود را معیار قرار داده‌اند و آن‌گاه هر چیزی را که خلاف عادت چشم آن‌ها بوده، مردود و ناپسند شمرده‌اند؟ چه اتفاقی در دل آن‌ها رخ می‌دهد که یک اثر هنری را می‌پسندند و از آن لذت می‌برند و دیگری را نه؟ آیا خودشان را در آینه آن می‌بینند و به دلیل مشابهت و آشنایی از آن خوششان می‌آید؟ یا چیزهایی را که خود ندارند، در آن می‌بینند؟ تشابه یا تفاوت؟ آیا از دیدن شباهت‌ها، تناسب‌ها و هماهنگی خطوط و رنگ‌ها لذت می‌برند یا از دیدن تضادها و تفاوت‌ها و شگفتی‌ها؟»