کتاب عیلام کهن

کتاب عیلام کهن نوشتۀ فاطمه سورانی در انتشارات ندای کوروش به چاپ رسیده است.

درباره کتاب عیلام کهن

قدیمی‌ترین دورۀ تاریخ ایران مربوط به تمدنی است که عیلام (ایلام) نامیده می‌شود. پیش از ورود و قدرت گرفتن مادها و سپس پارس‌ها، سرزمین ایران با تمدن عیلام پیوند خورده است. عیلام بخشی بزرگ از فلات ایران در هزارۀ سوم پیش از میلاد بود. عیلامی‌ها سرزمین خود را هلتمتی به‌معنای سرزمین خداوند می‌خواندند. چنان‌که اکدی‌ها (یکی از تمدن‌های میان‌رودان) آن را «الامتو» می‌نامیدند. از این دوره، اطلاعات باستان‌شناسی بسیار کم است و عمدۀ آن‌ها نیز از منابع تمدن‌های میان‌رودان یعنی سومری، اکدی، آشوری و بابلی به دست ما رسیده است. تاریخ سیاسی و تمدنی عیلامی‌ها به سه دورۀ عیلام باستان، عیلام میانه و عیلام نو (مقارن دورۀ هخامنشی) تقسیم می‌شود. هر دوره، حکومت‌های فرمانروایی داشت که در جنگ با دیگر تمدن‌های میان‌رودان بودند. کتاب عیلام کهن، این تمدن باستانی فلات ایران را شرح داده است.

خواندن کتاب عیلام کهن را به چه کسانی پیشنهاد می‌کنیم

به دوستداران تاریخ باستانی ایران پیشنهاد می‌کنیم.

بخشی از کتاب علام کهن

«این پیوند میان دشت و کوه ها، که برای هزاران سال دوام یافت یکی از عوامل سازندۀ اساسی تاریخ ایلام بوده است. این پیوند فقط هنگامی گسیخته شد که مادها و پارس ها تمامی سرزمین های کوهستانی ایلام را در حدود ۶۰۰ ق.م تسخیر کردند. این اتحاد میان سرزمین های زراعتی حاصلخیز که به طور مصنوعی آبیاری می‌شدند و کوه های غنی از لحاظ چوب و سنگ های فلز بود، که تمدنی ایلامی در سطحی بالا با ویژگی های مجزای خود را ایجاد کرد. آمیخته شدن سیاسی شوشانی ها و ایلامیان کوه نشین احتمالاً فقط پس از ستیزهای سخت و نبرد شدید صورت گرفت. وحدت سیاسی، از طریق ترکیب اتحادیه ای دولت ایلام ایجاد گردید.»