کتاب سم ضربه‌های بی‌پالان در بغض مه آلود طویله

«سم ضربه‌های بی‌پالان در بغض مه آلود طویله» نوشته محسن صمیمی(-۱۳۵۲)، طنزپرداز معاصر ایرانی است. در بخشی از کتاب می‌خوانیم: من یک الاغم. اسم من تمثیل سفاهت، حماقت و بلاهت است - البته برای انسان‌ها! - وگرنه شما تا بحال شنیده‌اید کسی بگوید چه درخت الاغی! یا مثلاً چه گاو الاغی؟! من در طویله زندگی می‌کنم. محل زندگی من هم تمثیلی است از یک مکان نامطبوع - البته بازهم برای انسان‌ها - والّا طویله برای الاغ جای بسیار مطبوعی‌ست. رژیم غذایی من از کاه و یونجه تشکیل شده که درصورتیکه انسان‌ها بگذارند حالا حالاها به وفور در طبیعت یافت می‌شود و برای تحصیل این غذای ارزان و در دسترس نیازی به جنگ، دعوا، پاره کردن... لایه اوزون و... ندارم. بر خلاف شما انسان‌ها من در طویله درکنار گاوها و اسب‌ها و خرها درکمال آرامش زندگی می‌کنم و صد البته به حقوق قانونی و اجتماعی خودم واقفم و همچنین بر خلاف تصور شما، همه موجودات روی کره زمین و حتّی ما الاغ‌ها نیز دارای دیدگاه شخصی از محیط پیرامون خودمان هستیم. من نیز دیدگاه شخصی مخصوص به خودم را دارم. تولّد، زندگی و مرگ من، مسیری خطی و خالی از هر نوع پیچیدگی‌ست، درست برخلاف تولّد، زندگی و مرگ انسان‌ها! متاسفانه در تقسیم بندی شما انسان‌ها از حیوانات و خصوصاً حیوانات اهلی که بیشتر با آن‌ها سرو کار دارید، من آخرین جایگاه را دارم! و این به نظر من اصلاً منصفانه نیست، چرا که به نسبت خدمتی که برای شما انجام می‌دهم از امکانات کمتری نسبت به دیگر حیوانات اهلی بهره مند شده‌ام. مثلاً کاه و یونجه تازه و اعلا را شما دراختیار اسب‌های مسابقه قرار می‌دهید که جز دویدن بی‌ثمر در یک مسیر دایره‌ای شکل بی‌سرانجام هیچ هنر دیگری ندارند! چون شما انسان‌ها به سرگرمی‌های ابلهانه بیش از نیازهای اساسی‌تان توجه دارید، علی‌رغم اینکه خودتان هم بی‌ثمری این موضوع را به خوبی می‌دانید!