کتاب ادبیات به سبک کامیونی

کتاب ادبیات به سبک کامیونی نوشتهٔ حسین وش در نشر گنجور چاپ شده است. ادبیات جاده‌ای به مجموعه ای از افکار، گفتار و کرداری گفته می شود که در دنیای رانندگی و رانندگان جریان دارد. در جاده‌ها کتابی نهفته است که ورق‌هایش را تریلی‌ها، نیسان‌ها، کامیون‌ها، اتوبوس‌ها، سواری‌ها و ... تشکیل می‌دهند.  کتاب ادبیات به سبک کامیونی گردآوری ادبیات جاده، نوشته‌های جالب و خواندنی پشت کامیون‌ها و درواقع این کتاب نهفته است.

درباره کتاب ادبیات به سبک کامیونی

کسی از شروع دقیق ادبیات جاده اطلاعی ندارد ولی از آنجا که شعر و شاعری نزد ایرانیان از گذشته اهمیت داشته است، می‌توان حدس زد که این ماشین‌نوشته‌ها از همان روز‌های ورود اتومبیل به ایران شروع شده و احتمالاً قبل از آن نیز در بین کاروانیان به‌صورت شفاهی وجود داشته است. امروزه این نوشته‌ها و ادبیات به سبک کامیونی بسیار کمتر شده است. 

ماشین‌نوشته‌ها می‌توانند فشرده‌ترین تجربیات طبیعی نسل‌ها باشند که بر سپر همین ماشین‌ها نقش بسته‌اند. از این رو گردآوری و مطالعهٔ آن‌ها اهمیت زیادی دارد.  نوشته‌ها به‌گونه‌ای هستند که با خواندن آن‌ها می‌توان درد‌ و رنج‌ها و حالات روحی رانندگان را فهمید. این اشعار حاصل درد‌ها و رنج‌های نهفته در جامعه است که به‌صورتی طنز و گاهی جدی بیان می‌شود که راننده حاصل تجربیات خود را در قالب بیتی یا جمله‌ای در پشت ماشینش به ثبت می‌رساند. در بعضی نوشته‌ها، ترس و دلهره و اضطراب و نگرانی از آینده‌ای نامعلوم، راه بی‌بازگشت و در‌واقع خود را به تقدیر سپردن دیده می‌شود. بعضی نوشته‌ها از دوری دیار و خانواده حکایت می‌کند، در پاره‌ای از جملات روحیهٔ جوانمردانه و گذشت‌ها، در برخی نوشته‌ها متوسل‌شدن به ائمه و معصومین، برخی مواقع جملاتی طنز و بسیاری مضامین دیگر به چشم می خورد. ادبیات به سبک کامیونی گاه از ابیات شاعران بزرگ چون حافظ و مولانا و سعدی و... و گاهی نیز از ابیات شاعران خوش‌ذوق گمنام کوچه‌بازاری گرفته شده است.

کتاب ادبیات به سبک کامیونی را به چه کسانی پیشنهاد می‌کنیم

این کتاب به دوستداران ادبیات عامیانه و کوچه‌بازاری پیشنهاد می‌شود.

بخشی از کتاب ادبیات به سبک کامیونی

 «سعدیا راست روان گوی سعادت بردند  

راستی کن که به منزل نرسد کج رفتار

ـ سفر به خیر

ـ سفر بی‌خطر

ـ سفر کردم که از یادم بری دیدم نمی شه

آخه عشق یه عاشق با ندیدن کم نمی شه ‌

ـ سفر یه شعره، سفر یه قصه‌ست

سفر رهایی، از رنج و غصه‌ست

ـ سفر بخیر، بلا دور

چشم حسود بشه کور

ـ سکوت تنها دوستی است که هرگز خیانت نمی کند!

ـ سکوت دل

ـ سکوتم از رضایت نیست

دلم اهل شکایت نیست

هزار شاکی خودش داره 

خودش گیر و گرفتاره

ـ همون بهتر که ساکت باشه این دل

جدا از این ضوابط باشه این دل 

از این بدتر نشه رسوایی ما

که تنهاتر نشه تنهایی ما

ـ سکوتی بالاتر از فریاد!!!!

ـ سلام بر غم

ـ سلام بر فاطمه

ـ سلام بر لب های خشکیده

ـ سلام دایی گولو!!!!!!!!

ـ سلام غریبه

ـ  سلام غریبه نگام نکن آب می شم!!!!

ـ سلام غریبه......... نگاهت آشناست!»