کتاب بوی نم باروت

کتاب بوی نم باروت نوشتهٔ حسین زحمتکش زنجانی است و انتشارات خط مقدم آن را منتشر کرده است. این کتاب خاطرات حاج شیخ مرتضی خاکساردوست است.

درباره کتاب بوی نم باروت

روایت این کتاب شرح رفاقت و شهادت دلیرمردان این مرزوبوم باصفاست. روایت انسان‌هایی که هر یکشان به‌تنهایی برای اسوه‌بودن کافی‌اند؛ از زاویه‌ٔ نگاه یک روحانی.

حاج شیخ «مرتضــی خاکسار» بیشترِ حضورش در جبهه را از جنوب تا غرب، هورالعظیم و جزیره‌ٔ مینو تا سومار و قصرشیرین، از همراهی با کمیته و جهاد سازندگی تا سپاه و ارتش، بــا لباس روحانیت تجربه کرده. به قول خودش: «هر جا می‌رفتم، ســنگ صبور رزمنده‌ها بودم.»

بوی نم بـاروت حکایت عاشق‌پیشگی زائــر جبهه‌هاست؛ زائری که هرچند بیشتر مواقع تفنگ نداشت، هیچ‌وقت باروتش بوی نم نگرفت.

خواندن کتاب بوی نم باروت را به چه کسانی پیشنهاد می‌کنیم

این کتاب را به دوستداران مطالعهٔ خاطرات شهدا و سربازان دفاع مقدس پیشنهاد می‌کنیم.

بخشی از کتاب بوی نم باروت

«در حجره درس می‌خواندم. خودم را برای امتحانات آماده می‌کردم که یکدفعه صدای مارش نظامی رادیو بلند شد. برادرم مصطفی به جبهه رفته بود. از رادیو و تلویزیون، خبر عملیات بیت‌المقدس را شنیده بودم و دلم می‌خواست من هم می‌رفتم. کتابم را انداختم گوشه‌ای. از حجره بیرون دویدم، و از پشت نرده‌ها، پایین را دید زدم. رادیو، بلند بلند می‌گفت خرمشهر آزاد شده است. طلبه‌ها، توی حیاط بودند. آن‌قدر خم شده بودم که نزدیک بود بیفتم پایین، و کار، دست خودم بدهم. پله‌ها را دو تا یکی کردم و خودم را یک‌نفس رساندم به حیاط. همه خوشحال بودند. همدیگر را بغل می‌کردند و به هم تبریک می‌گفتند. بیرون از حوزه و توی کوچه و خیابان هم وضعیت همین بود.

روزها از پی هم می‌گذشت. همه‌اش با خودم می‌گفتم: چه کار کنم؟ بمانم درس بخوانم یا بروم جبهه! توی حوزه، طلبه‌هایی داشتیم که سرشان را انداخته بودند پایین، و فقط درس می‌خواندند. آن‌ها را که می‌دیدم، برای این‌که در مقابل‌شان کم نیاورم، مجبور بودم درسم را جدی بگیرم. اگر می‌رفتم جبهه، از درس عقب می‌افتادم و شاید چند سال بعد هم آن‌هایی که هیچ تعهدی به جهاد و شهادت نداشتند، چون فقط خوب درس خوانده بودند، می‌شدند آقا بالاسر ما. باید زیر پایم را سفت می‌کردم تا در بزنگاه‌ها دچار مشکل نشوم.»