کتاب احترام

«احترام: شهامت انصاف و همدلی با دیگران» نوشته تد و جنی اونیل و به تصویرگری آر. دبلیو. الی است. احترام، واژه‌ای است که این روزها توجه زیادی را به خودش جلب می‌کند. مثل این است که در میان یک کویرخشک و سوزان، واژة آب را به زبان بیاورید: به سرعت متوجه می‌شوید که هیچ آبی دور و اطرافتان نیست و همگی آرزو می‌کنید که کاش بود! خصوصاً زمانی که به مبحث تربیت و پرورش کودکان می رسیم؛ بسیار مهم است که به ضرورت احترام گذاشتن بیاندیشیم. می‌دانیم که بسیاری از هنجارها و چارچوب‌های بینشی، رفتاری و اخلاقی در سال‌های اولیة زندگی تا دوران جوانی در افراد شکل می‌گیرند. همچنین می‌دانیم که دوران کودکی زمان آموختن یا به بیان بهتر، «کسب» این مهارت‌هاست. ما مفاهیم اخلاقی را که والدین و آموزگاران برایمان شکل می‌دادند، به یاد می‌آوریم: ادب، راست‌گویی، شکیبایی، مهربانی، خیرخواهی و صبر. حتی اگر این‌ها دقیقاً همان کلماتی نباشند که استفاده می‌شد؛ اما همان ارزش‌هایی هستند که بزرگسالانمان می‌خواستند در ما نهادینه کنند. احتمالاً جملاتی که می‌شنیدیم، چیزی شبیه این‌ها بودند: «صبر کن تا نوبتت شود.»، «به دیگران کمک کن.»، «خودت را جای دوستت بگذار.» یا «حواست باشد سر وقت برسی.» اما بهترین درس‌هایی که در زمینة احترام گذاشتن می‌آموختیم، از طریق رفتار آن‌ها بود و نه گفتارشان. مثلاً: پدر به مادر کمک می‌کرد پورة سیب‌زمینی درست کند؛ مادربزرگ از پدربزرگ عذرخواهی می‌کرد که او را منتظر گذاشته است؛ مادر کمکتان می‌کرد برای دوستانتان شربت درست کنید؛ مربی حواسش بود که همة بچه‌ها سوار سرسره شوند! آیا «روش‌های قدیمی» و ظریفِ احترام گذاشتن، قابل‌تطبیق با جامعة مدرن امروز هست؟ ما همگی می‌دانیم بازگشت آن ارزش‌ها و فضیلت‌ها به دنیایی که هر روز بیش‌ازپیش تغییر می‌کند و پرجمعیت‌تر و وابسته‌تر می‌شود، یک امر حیاتی است. شاید آموزه‌ها و تصاویر این کتاب کمکتان کند تا احترام را به خانه و فرزندانتان هدیه کنید!