کتاب سلوک سرخ عاشقی

کتاب سلوک سرخ عاشقی نوشتهٔ حسین علی جعفری و علی شبان است. انتشارات حکمت و عرفان این کتاب را روانهٔ بازار کرده است. این اثر پیرامون مقولهٔ شهادت در قرآن و روایات نوشته شده است.

درباره کتاب سلوک سرخ عاشقی

کلمهٔ شهید و مشتقات آن حدود ۵۰ بار در قرآن کریم به کار رفته است و همواره گفته شده است که جایگاه شهادت و شهید نزد خداوند بسیار بلندمرتبه است؛ همچنین شهادت ارزشی مشترک بین ادیان توحیدی است و در یهودیت و مسیحیت، مانند اسلام ارزشمند بوده است. در اسطوره‌های ایرانی نیز از مرگی مشابه شهادت حکایت شده است و شخصیتی که در شاهنامه مطرح می‌شود، «کیومرث» است که فرزندش «سیامک» را در راه حقیقت و مبارزه با دیوها از دست می‌دهد. کتاب سلوک سرخ عاشقی در چند بخش به مقولهٔ شهادت در قرآن و روایات پرداخته است. این کتاب کوشیده است تا اهمیت و ارزش والای «شهید و شاهد و شهادت» را از منظر اسلام تشریح کند. بهضی از بخش‌های این کتاب عبارتند از: «ایثار مال در راه شهادت»، «شهادت در کلام معصومین (علیهم‌السلام)»، «تجلی شهادت امام حسین (ع) و واقعهٔ کربلا، در شعر چند شاعر پارسی زبان» و «شهادت در ایران باستان و دین زرتشتی».

خواندن کتاب سلوک سرخ عاشقی را به چه کسانی پیشنهاد می‌کنیم

خواندن این کتاب را به دوستداران مطالعه پیرامون مقولهٔ شهادت پیشنهاد می‌کنیم.

بخشی از کتاب سلوک سرخ عاشقی

«فَرِحِینَ بِمَا آتَاهُمُ اللَّهُ مِنْ فَضْلِهِ وَیسْتَبْشِرُونَ بِالَّذِینَ لَمْ یلْحَقُوا بِهِمْ مِنْ خَلْفِهِمْ أَلَّا خَوْفٌ عَلَیهِمْ وَلَا هُمْ یحْزَنُونَ.

آنان به فضل و رحمتی که خدا نصیبشان گردانیده شادمانند، و دلشادند به حال آن مؤمنان که هنوز به آنها نپیوسته‌اند و بعداً در پی آنها به سرای آخرت خواهند شتافت که بیمی بر آنان نیست و غمی نخواهند داشت. (آل عمران، ۱۷۰)

محل نزول آیه:

مدینه

شأن نزول آیه:

در ادامه بیان شأن نزول آیه ۱۶۹، آیه از مقام بلند شهیدان یاد کرده و از زنده‌بودن آنها پس از مرگ و زندگی فوق‌العادهٔ آنان نزد پروردگارشان، سخن گفته است. علامه طباطبایی دو نکته را بیان کرده ۱- با این که خطاب در آیات قبل به تمام مؤمنان و مسلمانان است ولی در این آیه (۱۶۹ و در ادامه ۱۷۰) چون قرآن در مقام تبیین یک حقیقت و جلوگیری از یک باور نادرست است وآن مرگ شهیدان در راه خداست، خطاب متوجه به پیامبر (ص) است، زیرا تحمل پیامبر (ص) بالاست (هر چند خطاب آیه متوجه به اوست ولی همه مسلمانان باید به پیام آیه توجه کنند و شهیدان را مرده نپندارند.) ۲- چون منظور از موت از بین رفتن ادراک و شعور و توانایی انجام کار است در ادامه آیه و در آیه بعد شهیدان را احیاء (زندگان) معرفی کرده پس ادراک دارند و آنان را بهره‌مند از روزی و خوشحال شدن از وضعیت همرزمانشان معرفی کرده پس توانایی انجام کار را دارند در نتیجه مرده پنداشتن شهیدان راه خدا باوری غلط است. این آیه از جمله آیاتی است که بر ضریح کنونی حضرت عباس (ع)، نقش بسته است.»