کتاب جعبه ابزار تربیت: روش‌های تربیت فرزند

کتاب جعبه ابزار تربیت نوشتهٔ محسن دهقانی است. این کتاب را که حاوی روش‌های تربیت فرزند است، نشر مهرستان در سال ۱۴۰۰ منتشر کرده است.

درباره کتاب جعبه ابزار تربیت: روش‌های تربیت فرزند

از دغدغه‌های همیشگی والدین و مسئولان و برنامه‌ریزان فرهنگی، رشد و تربیت لایق و سالم فرزندان این کشور بوده و هست. فرزند سالم، آینده‌ساز کشور است. رفع نیازهای کشور به داشتن جوانان خلاق و برومندی وابسته است که بتوانند بخش‌های اقتصادی و فرهنگی و سیاسی کشور را به بهترین شکل اداره کنند. این‌چنین هدفی در پرتو تربیت سالم محقق می‌شود؛ همچنین تربیت فرزند از جمله وظایف اخلاقی و شرعی هر پدر و مادری است که البته ضامن سعادت دنیا و آخرت فرزند و والدین است؛ بنابراین توجه به موضوع تربیت فرزند اهمیتی خاص داشته و به تألیف و تحقیق و پژوهش نیاز دارد. نگارنده در کتاب جعبه ابزار تربیت به این موضوع پرداخته است. کتاب حاضر دارای چند ویژگی خاص است که سبب امتیاز آن شده است. از جمله ویژگی‌های آن عبارت است:

پرهیز از جملات و عبارات توضیحی اضافی، سادگی و روانی متن و دوری از اصطلاحات سنگین روان‌شناسی تربیتی، تجمیع شیوه‌های تربیتی در یک کتاب و تکنیکی و مهارتی‌بودن مباحث کتاب.

خواندن کتاب جعبه ابزار تربیت: روش‌های تربیت فرزند را به چه کسانی پیشنهاد می‌کنیم

علاقه‌مندان به روان‌شناسی کودک و فرزند می‌توانند از خواندن این کتاب لذت ببرند.

بخشی از کتاب جعبه ابزار تربیت: روش‌های تربیت فرزند

«قانون اول: تأمین نیازها

تربیت به برآورده کردن نیازهای جسمی انسان منحصر نیست؛ بلکه باید به سه نیاز مهم انسان پاسخ مثبت داده شود نیازهای جسمی و نیازهای روحی و نیازهای عاطفی؛ بنابراین با سه اتفاق مهم انسان تربیت می‌شود: ۱. ایجاد دگرگونی مطلوب در جسم؛ ۲. رشد استعدادهای روحی و فکری؛ ۳. پاک‌سازی و دوری از بدی‌ها.

قانون دوم: ورود به مسیر اصلی تربیت

برای تربیت کردن باید بدانید از چه راهی وارد مسیر تربیت شوید. تربیت چهار مسیر دارد:

۱. معرفت‌بخشی: بدانید بینش تربیتی بر اجرا مقدم است؛ زیرا اجرا و عمل، بدون بینش باعث می‌شود ندانید چه کاری خوب و چه کاری بد است. برای مثال، غذا خوردن مهم نیست؛ آنچه مهم است، آداب غذا خوردن است و این آداب، به آگاهی نیاز دارد غذا خوردن مهم نیست؛ غذا را برای چه هدفی خوردن مهم است. غذا را برای غذا خوردن یا غذا را برای دنیا و لذت خوردن درست نیست؛ بلکه باید غذا را متناسب با سفر تکلیفی انسان به‌سوی آخرت مصرف کرد و این محتاج بینش تربیتی است.

۲. معرفی مصداق: اگر بناست به کودک بگویید فلان کار را انجام ندهد، باید به او کار درست را پیشنهاددهی؛ بنابراین انتخاب مصداق مناسب برای عرضه کردن و انتقال مصداق مناسب به بهترین شیوه و استمرار این مصداق مناسب برای درک بهتر در تربیت بسیار ضروری است.

۳. همراهی و همکاری با متربی (فرزند) برای تکرار عمل: در کنار فطرت سالم و معرفی مصداق و بینش و معرفت همواره به تذکردهنده‌ای عامل و خوب نیاز است تا فرزند بتواند کار خوب را تکرار کند؛ زیرا در صورت تکرار کار، می‌توان آن را به ملکه وجودی تبدیل کرد.

۴. توجه به محیط اگر محیط زندگی و معاشران و هم‌نشینان سالم نباشند، تربیت کردن بسیار سخت می‌شود.»