کتاب راهنمای سلامت هورمونی زنان

کتاب الکترونیکی «راهنمای سلامت هورمونی زنان» نوشتهٔ آنجلا دیروسا با ترجمهٔ زینت ساربانی و فروغ طافی در نشر برگ و باد چاپ شده است.

درباره کتاب راهنمای سلامت هورمونی زنان

تعداد پزشکانی که برای سلامت هورمون‌های منحصربه فرد زنان آموزش دیده باشند اندک است. با‌این‌حال این کتاب قرار نیست جایگزینی برای توصیه و درمان دکترتان باشد؛ بلکه یک ابزار مکمل یادگیری برای کمک به شماست تا مسئولیت سلامت خودتان را به عهده بگیرید. کمبود هورمونی فقط مختص دوران یائسگی نیست و همهٔ ما در حال مبارزه برای زندگی‌مان هستیم. یک برنامه‌ٔ راهنمای سلامت می‌تواند به زنان کمک کند از مشاورشان سؤالات درست بپرسند، مطمئن شوند آزمایش درست را انجام می‌دهند و دکترشان نتایج را درست تفسیر می‌کند. در بسیاری از فصل‌های کتاب موارد مطالعه‌ای بیماران مختلف وجود دارد؛ بنابراین خوانندگانی که از بیماری مشابه رنج می‌برند می‌توانند علائم خودشان را شناسایی کنند و ببینند دیگران چگونه سلامت و سرزندگی خود را باز یافته‌اند.

کتاب راهنمای سلامت هورمونی زنان را به چه کسانی پیشنهاد می‌کنیم

مطالعهٔ این کتاب برای همهٔ زنان مفید خواهد بود.

بخشی از کتاب راهنمای سلامت هورمونی زنان

«بیشتر زنان و بدتر اینکه بیشتر دکترها تفکرات و باورهایشان در مورد درمان جایگرین هورمون را بر اساس این تحقیق و سروصدای رسانه‌ای حواشی آن پایه‌ریزی کرده‌اند. چیزی که بیشتر افراد متوجه نشده‌اند این است که این یک تحقیق بد طراحی شده و پر اشتباه در مورد دو داروی مصنوعی بد بود. نخست، گروه درمانی زنان مسن بودند که نمایندهٔ درست و مناسبی برای جمعیتی که معمولاً از درمان جایگزین هورمون استفاده می‌کنند نبودند. جیمز اچ کلارک یکی از منتقدان مطالعهٔ پیشگامان سلامت زنان می‌نویسد:

«بیشتر دانشمندان حوزهٔ تولید مثل معتقد هستند که هورمون‌های پسایائسگی باید به صورت پیشگیری مصرف شوند و نه درمان؛ بنابراین درمان باید در طول دوران یائسگی آغاز شود.»

تحقیق پیشگامان سلامت زنان به طور کامل براساس دو داروی مصنوعی بود- پرمارین و پرمپرو (استروژن‌های کونژوکه)-که طبیعی نیستند (کمی بعد بیشتر راجع به این می‌گویم) و به طور وسیعی دیگر توسط متخصصان پزشکی استفاده نمی‌شود.

رسانه رویدادهایی که از لحاظ آماری مهم نیستند را برگزیده و نتیجه‌گیری اشتباه انجام می دهند؛ طبق اظهارت زنانی که از هورمون درمانی استفاده می‌کنند ۲۶ درصد خطر ابتلا به سرطان سینه افزایش می یابد. ارقامی که آنها برای مطالعه انتخاب کردند براساس ۸ زن دیگر بود که در بخش تحقیق میزان پرمپرو، به سرطان سینه مبتلا بودند. تجزیه و تحلیل تحقیق بعداً نشان داد در واقع هیچ افزایش آماری قابل توجهی برای خطر سرطان سینه در زنان حاضر در تحقیق پرمپرو وجود نداشت و در واقع کاهش ۲۳ درصدی در گروه پرمپرو دیده شد. چرا رسانه‌ها این موضوع را جار زدند؟

انتشار و گزارش بی مسئولانهٔ این تحقیق اشتباه موجب وحشت و اجتناب زنان از هورمون درمانی در دههٔ بعدی شد. وقتی معلوم شد این مطالعه عمدتاً اشتباه بوده است، خیلی کم رنگ در رسانه منعکس شد. بدتر اینکه به موجب این تحقیق دکترها به شدت نسبت به مسئولیت و تعهد کاری نگران شدند- قابل درک است چون آنها نمی‌خواستند اگر زنی به سرطان سینه مبتلا شد مورد پیگرد قانونی قرار بگیرند. بسیاری از پزشکان کماکان هورمون درمانی را توصیه نمی‌کنند حتی اگر طبیعی باشد چون باورشان نسبت به ضررهای هورمون درمانی براساس مطالعهٔ اولیه است و خودشان به تحقیق و مطالعهٔ بیشتر نپرداخته‌اند. اما من اطلاعات و داده‌های کامل را دارم. من دهه‌هاست راجع به این موضوع مطالعه می‌کنم و زیر و بم آن را شناخته‌ام. داده‌ها و مطالعات خیلی خوبی وجود دارند که نشان می‌دهند بسیاری از انواع هورمون درمانی ایمن هستند و تاثیرات مثبتی روی سلامت زنان دارند. من خودم این نتیجه را به چشم دیده‌ام و شاهد تاثیر عالی و مثبت آن روی هزاران زنی که با هورمون درمانی طبیعی درمان کرده‌ام هستم.»