کتاب تاریخچه رسانه با رویکرد تمدنی

کتاب تاریخچهٔ رسانه با رویکرد تمدنی نوشتهٔ احسان شفیعی است که انتشارات پشتیبان آن را با ویراستاری مژگان توفیقیان منتشر و روانهٔ بازار کرده است.

درباره کتاب تاریخچه رسانه با رویکرد تمدنی

در این کتاب احسان شفیعی از تاریخچهٔ رسانه‌ها به‌اختصار صحبت می‌کند اما این اثر با دیگر آثار منتشر‌شده تفاوتی دارد و آن رویکردی است که در این کتاب اتخاذ شده است؛ رویکرد و نگاه تمدنی.

در ابتدای کتاب با دو نگرش به عالم هستی آشنا می‌شوید و متوجه می‌شوید که براساس هر یک از این نگرش‌ها، نگاه و برداشت‌های ما از تاریخ زندگی انسان و ابزارهای زندگی او مثل رسانه‌ها، متفاوت می‌شود.

نویسنده معتقد است که یک نگاه براساس این است که خداوند محور این عالم باشد و اساس و هدف هر عملی به‌سوی اوست اما نگاه دیگر براساس انسان‌محور‌بودن این عالم است که همهٔ اهداف و اساس زندگی هم در او خلاصه می‌شود.

هر یکی از این نگاه‌ها باعث می‌شوند که ما با عینک متفاوتی به تاریخ زندگانی انسان و تکامل و پیشرفت او داشته باشیم که براساس نگاه خدامحوری، محور تکامل انسان‌ها، خداوند است و براساس نگاه انسان‌محوری، خود انسان محور همه چیز است.

پس از آشنایی با این دیدگاه‌ها، مبحث شیرین رسانه‌ها آغاز می‌شود و با‌‌توجه‌به هر نگاه، نظریهٔ سیر تکاملی رسانه‌ها مورد بررسی قرار می‌گیرند و پس از آشنایی با این تفاوت نگاه‌ها تاریخچهٔ رسانه‌ها براساس تفکر رایجی که غیردینی است بررسی می‌شود.

در کتاب تاریخچهٔ رسانه با رویکرد تمدنی قبل بررسی تاریخ رسانه‌ها با مفاهیم مهم تمدنی مثل تفکر، فرهنگ، تمدن و نسبت بین آن‌ها آشنا خواهید شد و بر این اساس از تاریخ تمدن یونان و یهودیان که تأثیر بسزایی در شکل‌گیری و تحول رسانه‌های مدرن داشتند صحبت می‌شود.

در بررسی تاریخ یونان از تأثیر یهودیان در اشاعهٔ تفکر و فرهنگ یونانی خواهید خواند و به واکاوی این تأثیر از سوی یهودیان در دین مسیحیت و اسلام پرداخته می‌شود و متوجه می‌شوید که چگونه با این تفکرات به مقابله با این دو دین پرداختند و از چه فن‌ها و رسانه‌هایی بهره بردند.

بعد از این تاریخچه درمی‌یابید که آبشخور تفکر اومانیسم یا انسان‌گرایی کجا بوده است و حال بر این اساس تاریخ تکاملی رسانه‌ها را در غرب بیان می‌شود.

سپس بعد از آشنایی با تاریخ رسانه‌ها به‌طور مختصر از ۴ عنصر مهم و دخیل در این تکامل صحبت به میان می‌آید تا به یک جمع‌بندی در بحث تاریخ رسانه‌ها برسیم.

در نهایت آخرین بحث هویت‌یابی جایگاه رسانه‌ها در دو تمدن دینی و غیردینی است که در آن به‌نحوی از فلسفه و علل ایجاد و تحول رسانه‌ها براساس هر تفکر صحبت خواهد شد و همچنین با رویکرد اسلام به رسانه‌ها و نسبت به جایگاه و نقش رسانه‌ها آشنا خواهید شد.

خواندن کتاب تاریخچهٔ رسانه با رویکرد تمدنی را به چه کسانی پیشنهاد می‌کنیم

این کتاب را به علاقه‌مندان و پژوهشگران حوزهٔ رسانه پیشنهاد می‌کنیم.

بخشی از کتاب تاریخچهٔ رسانه با رویکرد تمدنی

«تئاتر زنده اولین تجربه چندرسانه‌ای در آتن ۲۵۰۰ سال پیش است. هر نمایش تازه‌ای رویداد اصلی و فرهنگی شهر بود که همه از آن حرف می‌زدند و در اماکنی عظیم با حضور هزاران تماشاگر نمایش اجرا می‌شد که در آن‌ها از حیوانات واقعی و صداهای طبیعی مثل انفجار و... استفاده می‌شد.

تئاتر هنری است که زبان شفاهی را گسترش می‌دهد و اغلب آن را با موسیقی و تصویر ترکیب می‌کند و یک چیز کاملاً برنامه‌ریزی‌شده، هدایت‌شده، کارگردانی شده و دست‌کاری شده است که می‌خواهد داستانی را به نحوی گیرا بیان کند.

تئاتر همان داستان‌گویی یونانی است که سازمان یافته و ایده‌هایی را منتقل می‌کند که بازتاب عاطفی را برمی‌انگیزد. تئاتر نخستین رسانه ارتباطی بود که تماشاگران و دست‌اندرکاران را تشویق می‌کرد برای آن پول خرج کنند و نخستین رسانه قدرتمند بود که بر دگرگونی‌های اجتماعی استوار بود.

تئاتر تا دوران پیش از چاپ، یک رسانه گروهی بود که مردم را برای یک رویداد گرد هم جمع می‌کرد. مجرایی بود که از طریق آن اندیشه‌ها، ایدئولوژی‌ها، داستان‌ها، شخصیت‌ها و تاریخ به مخاطبان گسترده منتقل می‌شد. تئاتر رسانه‌ای است که به فناوری اندکی نیازمند است؛ به تعدادی بازیگر و صحنه‌ای که روی آن اجرای کار کنند و محوطه‌ای که تماشاگران از آنجا نمایش را اجرا کنند.

تئاترهای داخل سالن از اوایل قرن شانزدهم رایج شد و قبل از آن تئاترها در فضاهای بازی اجرا می‌شد و تماشاگران گرداگرد صحنه می‌نشستند و به تماشا می‌پرداختند. از قرن هجدهم تئاتر به ارائهٔ رسانه تازه ابداع‌شده اُپرای ایتالیایی هم پرداخت و برای همین لازم بود تا مکانی هم برای ارکسترها در نظر گرفته شود که همین موجب شد تا فاصله تماشاگران با بازیگران دورتر شود. روشنایی برق و صدای تنظیم شده و تقویت شده آمپلی‌فایر در قرن بیستم وارد تئاتر شد.

در روزگار اخیر هم ابزارهای پیچیده‌ای مثل صحنه‌گردان و بالابرهای هیدرولیک و ... امکان تولید نمایش‌های عظیم‌تری را به تئاتر افزود، اما از بعد ورود چاپ و رادیو این رسانه کم‌فروغ شد و از رونق افتاد.

دیونیزوس، خدای باروری در یونان باستان است که طبق عقیدهٔ آن‌ها نگهبان تاکستان‌ها و شراب بود. وی بزرگ‌ترین الهه یونانی هلنیستی متأخر است و از محبوب‌ترین خدایان محسوب می‌شود. هرساله یونانیان یک جشنواره تابستانی به افتخار او ترتیب می‌دادند. در این رویداد، گروه همسرایان مرکب از ۵۰ نفر با رقص و آواز خود، حاضران را سرگرم می‌کردند.»