کتاب اصرارنامه

کتاب اصرارنامه نوشتهٔ محمود سلطانی است و با مقدمه‌ای از رضا رفیع ارائه شده است. انتشارات رنگینه این کتاب را روانهٔ بازار کرده است. این اثر، چند داستان طنز (نظم - نثر) را دربردارد. این کتاب در مجموعهٔ «طنزتازی‌های آذین (۱)» منتشر شده است.

درباره کتاب اصرارنامه

کتاب اصرارنامه پس از تقریظ، دیباچه و مقدمه، داستان‌های طنز خود را به ۲ شکل نثر و شعر ارائه کرده است.

عنوان برخی از این داستان‌ها «نخستین داستان طنز جهان»، «زن درمانی»، «اعلام نظر جانانه»، «دردسرهای چاپیدن»، و «خواب راست زن» است.

رضا رفیع دربارهٔ نویسندهٔ این کتاب، محمود سلطانی، متخلص به آذین، گفته است که او اهل مطالعه و مداقه است و طنز را می‌شناسد. محمود سلطانی سال‌ها با مطبوعات همکاری داشته و آثار منظوم و منثور خود را در نشریات و جراید رسمی کشور چاپ کرده است. این نویسنده در درون و دنیای خود رگه‌هایی از طنز داشته که توانسته آنها را کشف و سپس استخراج کند. دریچه‌هایی از ذهن و ذوق طنزبین او به عالم هستی و اطراف خویش گشوده شده که توانسته دنیا را جوری دیگر ببیند.

نویسنده در این داستان‌ها، برش‌هایی از زندگی روزانهٔ خود را روایت کرده است.

خواندن کتاب اصرارنامه را به چه کسانی پیشنهاد می‌کنیم؟

خواندن این کتاب را به دوستداران داستان‌های طنز ایرانی پیشنهاد می‌کنیم.

بخش‌هایی از کتاب اصرارنامه

«تالار اجتماعات پر بود از آدمهایی که در چهارمین همایش «چشم‌انداز هنر در هزارهٔ چهارم» شرکت کرده بودند. حدود هشتصد نفر. سخنرانان، یکی پس از دیگری سخنهای خود را رانده و با واژه‌ای دور از ذهن و عجیب و غریب خود فضای تالار را کاملاً برای چرت، و احیاناً خواب، آماده کرده بودند.

سخنرانان دیگری هم در نوبت قرار داشتند که مجری برنامه پشت تریبون رفت و اعلام کرد: «حالا نوبت کسب فیض از محضر نویسنده توانا، شاعر بزرگ و دانشمند فرهیخته، استاد عیسوی سرمارودی است. از ایشان دعوت می‌کنیم که با تشویق شما عزیزان به جایگاه تشریف بیاورند، تشویق بفرمایید خواهش میکنم».

بدین ترتیب، استاد عیسوی سرمارودی همزمان با کف زدن مرتب حاضران پشت تریبون قرار گرفت. عینکش را با عینک دیگری که در جیب داشت عوض کرد. یادداشت‌هایی را از جیب بیرون آورد و روی تریبون گذاشت. کمی به این سو و آنسو نگاه کرد. نگاهی هم به جمعیت داخل تالار انداخت. با انگشت سبابه یکی دو تقه به میکروفون زد. برای اطمینان، چند فوت ملایم هم در آن کرد. همه چیز آماده بود.»