کتاب نبوغ

کتاب نبوغ نوشتهٔ تینا سیلیگ و ترجمهٔ زروان بختیار است. انتشارات پندار تابان این کتاب را منتشر کرده است. این اثر، آموزه‌هایی دربارهٔ خلاقیت و نوآوری را در بر دارد. کلمهٔ «نبوغ» اشاره به روند استفاده از ایده‌های نو برای حل مسأله‌ها و روبه‌رو شدن با چالش‌ها است. نبوغ، پیچیده‌ترین اندیشهٔ بشری است که موجب استفاده از فرصت‌ها و رفع مشکلات می‌شود.

درباره کتاب نبوغ

کتاب نبوغ را فردی نوشته است که خود دانش‌آموختهٔ دکترای رشتهٔ عصب‌شناسی از دانشکدهٔ پزشکی دانشگاه استنفورد، مدیر بخش فناوری دانشگاه استنفورد و مدیر مرکز ملی مهندسی نوآورانه است. تینا سیلیگ در این کتاب از خلاقیت و نوآوری می‌گوید. او این کتاب را در ۱۱ فصل نوشته است که عنوان‌های جالب‌توجهی نیز دارند.

این نویسنده، ترفندهای خلاقیت، تجربیات خودش و نیز موتور خلاقیت را معرفی می‌کند؛ مواردی که حاصل تمام تلاش‌ها، پژوهش‌ها و تجربیات حرفه‌ای خود او است.

در پیشگفتار زروان بختیار، مترجم کتاب حاضر، «خلاقیت» به طور مختصر تعریف شده است:

«پیش از این‌که کتاب را بخوانیم بهتر است با مفهوم خلاقیت و ویژگی‌های افراد خلاق آشنا شویم. خلاقیت چیست؟ تعریف خلاقیت در طول سال‌ها تغییرات بسیاری داشته است و هر کس هم تعریف و برداشت خود را از آن کرده است. خلاقیت پدیده‌ای است که به وسیلهٔ آن چیزی نو و ارزشمند خلق می‌شود. آنچه که خلق می‌شود می‌تواند قابل لمس همچون یک اختراع و غیرقابل‌لمس همچون ایده‌ای ناب باشد. از دیدگاه تبارشناسی واژه، خلاقیت (creativity) از تک‌واژهٔ لاتین creō به معنای خلق کردن و ساختن گرفته شده است. همچنین رابریت استرن‌برگ در کتاب خلاقیت؛ روانشناسی‌شناختی، می‌گوید: «خلاقیت یعنی خلق چیزی اصل و ارزشمند.»»

خواندن کتاب نبوغ را به چه کسانی پیشنهاد می‌کنیم

خواندن این کتاب را به دوستداران روان‌شناسی عمومی و موفقیت در کار و زندگی پیشنهاد می‌کنیم.

بخش‌هایی از کتاب نبوغ

«زمانی که بچه بودم با خانوده‌ام به سفری دور کشور رفتم، پدر و مادرم کوشش کردند با انجام دادن بازی‌های معمولِ توی ماشین، من و خواهر و برادرم را سرگرم کنند. یکی از این بازی‌ها شامل این می‌شد که ماشین‌هایی را پیدا کنیم که پلاکشان برای ایالت دیگری بود؛ در بازی دیگر، باید اشیای عجیبی را در مناظری که می‌دیدیم پیدا می‌کردیم؛ سومین بازی هم شامل پیدا کردن هرچه که می‌دیدیم بود و باید به ترتیب حروف الفبا از A تا Z صورت می‌گرفت. هر خانواده‌ای قانون خود را دارد، همین‌طور هر کلاس، دفتر و گروه اجتماعی. به همین دلیل هر محیطی را می‌شود به صورت یک بازی در نظر گرفت. قوانین، پاداش و مجازات هر کدام از این «بازی‌ها» جزء جدانشدنی هر کدام از این محیط‌هاست و به شدت بر رفتار ما اثرگذار است.

ما به طور طبیعی خود را با قوانین وفق می‌دهیم و به سرعت تفاوت انتظارهای مختلفی را که در هر محیط از ما می‌رود یاد می‌گیریم. بنابراین، اگر می‌خواهید خلاقیت خود و آن‌هایی را که با شما کار یا زندگی می‌کنند قوی کنید، باید از قوانین و پاداش استفاده بکنید که این کار باعث تشویق برای نوآوری می‌شود. همان‌طور که می‌توانید برای تنظیم موتور خلاقیت خود، فضا و محدودیت‌های محیطتان را دستکاری کنید، می‌توانید قوانین و پاداش را به منظور تحریک خلاقیت تغییر دهید.

برخی از پژوهشگران به خاطر محبوبیت زیاد و رو به افزایش بازی‌های ویدئویی، در زمینهٔ اهمیت این بازی‌ها و تأثیر آن بر رفتار تخصص پیدا کرده‌اند. آن‌ها از تجربهٔ خود برای طراحی قوانین برای محیط‌های بسیار دیگری استفاده می‌کنند که برای تأثیرگذاری بر رفتار افراد ساخته شده است. نام این کار «بازی‌انگاری» است.»