کتاب آموزش نوین علم وقف و ابتدا (جلد اول، سطح مقدماتی)

کتاب الکترونیکی «آموزش نوین علم وقف و ابتدا (جلد اول، سطح مقدماتی)» نوشتهٔ ابوعبدالرحمن جمال بن ابراهیم القرش با ترجمه حمید ایماندار در انتشارات ارباب اندیشه چاپ شده است.

درباره کتاب آموزش نوین علم وقف و ابتدا (جلد اول، سطح مقدماتی)

ویژگی های مهم این نوشتار از این قرارند:

۱. ارائه مقدمات اساسی علم وقف و ابتدا به‌صورت علمی

۲. ایجاز و اختصار مباحث (مانند حذف برخی ارجاعات پرشمار جهت حفظ اختصار و جنبه آموزشی کتاب)

۳. توجه خاص به ذکر پرشمار نمونه‌های کاربردی از سراسر قرآن کریم به نحوی که حجم وسیعی از کتاب به آیات قرآن کریم مزین شده است.

۴. توجه به ارائه تمرینات و ارزشیابی‌های مختلف در راستای افزودن به جنبه آموزشی اثر.

۵. ارائه ترکیبی از سطوح مقدماتی، متوسط وقف و ابتدا به نحوی که امکان استفاده برای تمامی قرآن آموزان و اساتید قرآنی وجود داشته باشد. سطح پیشرفته نیز در قالب جلد دوم این کتاب ارائه خواهد شد.

۶. ارائه اثر آموزشی مستقل در علم و وقف و ابتدا

۷. آشنا نمودن قرآنیان با آموزش علمی وقف و ابتدا که لازمه آن تبحر نسبی در علوم عربی و صرف و نحو بوده و گامی مؤثر در سوق دادن ایشان به آموختن زبان قرآن درجهت اعتلای سطح تلاوت‌ها و نزدیک شدن به تلاوت استادانه است.

۸. مترجم سعی نموده تاحدامکان با تلخیص مباحث و ارائه ترجمه‌ای محتوایی (و نه تحت‌اللّفظی) اقتباسی از این اثر درجهت بهره‌وری آموزشی بیشتر مخاطبان موردنظر ارائه دهد.

۹. قرآن‌آموزان می‌توانند در صورت طی نمودن موفقیت‌آمیز و فراگیری کاربردی این کتاب سطح پیشرفته را نیز در قالب جلد دوم دوره آموزش نوین وقف و ابتدا طی نمایند که البته نیازمند اطلاعات مکفی در حوزه علوم عربی و صرف و نحو بوده و فراگیری آن به قاریان و حافظان برتر و اساتید قرآنی توصیه می‌گردد.

کتاب آموزش نوین علم وقف و ابتدا (جلد اول، سطح مقدماتی) را به چه کسانی پیشنهاد می‌کنیم

این کتاب به علاقه‌مندان به مطالعه و قرائت صحیح قرآن پیشنهاد می‌شود.

بخی از کتاب آموزش نوین علم وقف و ابتدا (جلد اول، سطح مقدماتی)

قواعدی در متعلقات لفظی

اثر متعلقات لفظی بر وقف و ابتداء

علم وقف و ابتدا بر جدایی نیفکندن میان متعلقات لفظی استوار است، منظور از این بیان همان جدایی به لحاظ لغوی و زبانی است که مبتنی بر بررسی قواعد نحوی در کلام می‌باشد؛ مانند:

عدم جدایی میان مبتدا و خبرش

از قواعد روشن نزد اهل لغت این است که هر مبتدایی خبری دارد؛ به این امر همان رابطه لفظی گفته می‌شود لذا اگر میان مبتدا و خبر جدایی حاصل شود رابطه لفظی که بدون آن کلام فهمیده نمی‌شود از میان می‌رود.

عدم جدایی میان اسم (ان) و خبر آن.

اهل لغت معتقدند (ان و اخوات آن) دارای دو متعلق هستند، اسم و خبر؛ لذا اسم (ان) نیاز به خبر دارد که همان رابطه و علاقه لفظ است.

عدم جدایی میان فعل و فاعل:

هر فعلی فاعلی دارد حال این فاعل یا ظاهر است و یا مقدر ؛ این ارتباط همان رابطه و علاقه لفظی است. در ادامه نمونه های متعددی از مسئله علاقه لفظی ارائه می‌گردد.