کتاب اندیشه اصحاب فرهنگستان علوم اسلامی

کتاب اندیشه اصحاب فرهنگستان علوم اسلامی نوشتهٔ محمدصادق پورابراهیم اهوازی در انتشارات مرکز اسناد انقلاب اسلامی چاپ شده است. پس از پیروزی انقلاب اسلامی با مطرح‌شدن و گسترش‌یافتن ادعای ادارهٔ تمامی امور جامعه و حکومت با مبانی اسلامی، نیاز به روزآمدسازی و تولید تئوری‌هایی چون اقتصاد اسلامی، علم دینی و بومی و فلسفه‌ٔ سیاسی اسلامی بیش از پیش احساس شد. در این میان، جریان «فرهنگستان علوم اسلامی قم» نیز با چنین دغدغه‌ای درصدد برآمد تا با تأسیس فلسفه‌ای بدیع، به طرح‌ریزی بنیان‌های تمدن نوین اسلامی مبادرت ورزد. این جریان بر آن است که انقلاب اسلامی مقدمه‌ای برای حاکمیت دین اسلام در تمام ابعاد فردی و اجتماعی بشر است و آن را نخستین مرحله از ایده‌ٔ بزرگ تمدن‌گرایی اسلامی در مقابل تمدن مدرن می‌داند. از نظر این مرکز، برای بنای تمدن نوین و بزرگ اسلامی، تحقق انقلاب فرهنگی و تحول عمیق علمی و فرهنگی در سه عرصهٔ حوزه، دانشگاه و نظام اجرایی ضروری است و تحول مذکور می‌بایست در چارچوب ارزش‌های آغازین شکل بگیرد.

درباره کتاب اندیشه اصحاب فرهنگستان علوم اسلامی

فصل‌بندی و سازماندهی پژوهش حاضر، مبتنی بر سؤال اصلی و سؤالات فرعی، به قرار زیر است:

 فصل نخست، تاریخچه‌ٔ شکل‌گیری «فرهنگستان» را بررسی می‌كند.

 در فصل دوم، به معرفی خویشتن، جماعت و جامعه در نگاه «فرهنگستان» پرداخته می‌شود.

 فصل سوم، با عنوان «فرهنگستان» و مسئله‌ٔ غیریت‌سازی، به توضیح «غیریت‌سازی»‌های فرهنگستان اختصاص دارد.

 عقلانیت و ادبیات خاص جماعت «فرهنگستان» در فصل چهارم به تصویر کشیده می‌شود.

 در فصل پنجم، به بررسی چالش‌های معرفت‌شناختی و نیز راه‌حل‌های پیشنهادی فرهنگستان پرداخته می‌شود.

 در مرحله‌ی آخر و فصل ششم، اندیشه‌ٔ سیاسی اصحاب فرهنگستان علوم اسلامی معرفی و تشریح می‌گردد.

کتاب اندیشه اصحاب فرهنگستان علوم اسلامی را به چه کسانی پیشنهاد می‌کنیم

این کتاب به علاقه‌مندان به مطالعهٔ علوم اسلامی پیشنهاد می‌شود.

بخشی از کتاب اندیشه اصحاب فرهنگستان علوم اسلامی

مروری بر فعالیت‌های گوناگون سید منیرالدین حسینی

در یک نگاه کلی فعالیت‌های سید منیرالدین را می‌توان به چهار دوره‌ی ده ساله تقسیم نمود: دوره‌ی اول سال‌های ۱۳۳۹ تا سال ۱۳۴۹ را دربر می‌گیرد. این دوره از کار جدی و عمیق بر افکار مرحوم نورالدین، تا درک عمیق درس‌های ولایت‌فقیه امام‌خمینی و روزآمد ساختن همه‌ی اندیشه‌های علمی و سیاسی پدر در پرتو اندیشه‌های سیاسی امام‌خمینی را شامل می‌شود.

دوره‌ی دوم با هجرت وی از نجف به شیراز در بهمن ۱۳۴۹ و تصمیم به سکونت و اقامت در ایران، به قصد رفع مشکلات و کاستی‌های اندیشه‌ی نسل جوان در دوران «جنبش مسلحانه» شروع می‌شود. در این بین موضوعاتی چون تأثیر بر سازمان‌های مسلح، پیروزی انقلاب و شرکت در مجلس خبرگان قانون اساسی قابل طرح است.

برگزاری «سمینار سه‌روزه‌ی طلاب و دانشجویان» در قم در پایان خرداد سال ۱۳۵۹ و آغاز انقلاب فرهنگی را می‌توان به‌عنوان ابتدای دهه‌ی سوم فعالیت‌های گوناگون سید منیرالدین در نظر گرفت. انتهای این دوره مصادف با آغاز مباحث عمیق و فلسفی جدید ایشان با محوریت بررسی عمیق مبانی علوم انسانی و دیگر علوم غربی است.

دوره‌ی چهارم از سال ۱۳۶۹ با شروع کار بسیار عمیق فکری و تولید پایه‌های فلسفی نظام اندیشه‌ای مرحوم منیرالدین آغاز می‌شود و پس از دقت در مبانی فلسفه‌های رایج در جهان اسلام و پیش از رحلت ایشان در پایان سال ۱۳۷۹ به ادراکاتی عمیق و نوین از معارف اسلام به تولید مبانی فلسفی «اصالت الولایه» می‌انجامد. از آنجا که سید منیرالدین در این مقطع به تفکر و پژوهش صرف روی آورده بود، از ذکر جزئیات تاریخی آن صرف نظر کرده و مباحث فلسفی و فکری این دوره را در فصول آینده بررسی خواهیم کرد.