کتاب چند نامه به کودکی که هنوز زاده نشده است

کتاب چند نامه به کودکی که هنوز زاده نشده است نوشتهٔ مونا یزدانی در انتشارات نور علم چاپ شده است. نویسنده در توصیف کتابش می‌گوید: کتابی که هم اکنون در دست دارید، هدیه‌ای است برای دختران عزیز سرزمینم . . .

همان‌ها که یاقوت‌های درخشانی هستند قیمتی، که گاه خیل ناگوار حوادث باعث می‌شود آن طور که باید متوجه ارزش و جایگاه خود نباشند...

تمام سعی من بر آن است که که افکار دخترانه و مادرانه‌ی وجودم را یکی کنم و همه‌ی آن چه را که باید بین این دو گفت وشنید، بیان نمایم.

شیوه‌ی نگارشم این بوده که گاهی مادر درونم دلش تاپ تاپ می‌کند که حرف‌هایی را به دخترش باز گو کند و گاهی هم دختر درونم سوال‌هایی می‌پرسد که جز یک مادر نمی‌تواند برای آن پاسخ‌هایی پیدا کند...

در تمام طول کتاب سعی داشته ام با زبانی پر محبت و مادرانه، توجه دلبندان سرزمینم را به صحبت‌هایی که فکر می‌کردم برایشان مفید خواهد بود، جلب کنم.

درباره کتاب چند نامه به کودکی که هنوز زاده نشده است

اهداف کتاب از دید نویسنده‌ به شرح زیر است:

۱- همواره در زندگی به این فکر می‌کنم که طریقه‌ٔ زندگی کردن، یک مهارت است و افسوس می‌خورم که با همه‌ٔ آن که این مهارت‌ها کاملا اکتسابی است اما هیچ گاه به ما آموزش داده نمی‌شوند. نه در مدرسه نه در دانشگاه و نه در کتاب‌هایی که معمولاً می‌خوانیم... پس وظیفه‌ٔ خود دانستم که دانسته‌های اندکم را که گمان می‌کنم ممکن است حتی مناسب یک نفر باشد، بیان کنم تا او در مسیر زندگی با فراغ بال بیشتری حرکت کند.

۲- هر مادری دوست دارد حرف‌هایی را به دختر خود بگوید و هر دختری نیازمند آن است که در آغوش یک مادر، شنونده باشد اما معمولا به جبر این شرایط، این خواست ممکن نمی‌شود. حال یا مادر طریق گفتن نمی‌داند یا دختر طریق شنیدن بلد نیست.

و اما مورد آخر این که نمی‌توانم هرگز منکر این باشم که نوشتن این کتاب، تماما خواست درونی‌ام است. چیزی در درون من سال هاست که فریاد بر می‌آورد و تا زمانی که آن‌ها را ننویسم و به سرانجام نرسانم، این فریادها آرام نخواهند شد...

کتاب چند نامه به کودکی که هنوز زاده نشده است را به چه کسانی پیشنهاد می‌کنیم

کتاب حاضر بیشتر مناسب دختران نوجوان است. دختران نیرومند اما خامی که معمولا حاضر به شنیدن صحبت‌های اطرافیان نیستند اما با دانشی که برای شان قابل کسب است، می‌توانند مهارت‌های خود را بهتر از هر کس دیگری بروز دهند.

بخشی از کتاب چند نامه به کودکی که هنوز زاده نشده است

نازنین دخترم سلام!

دخترکم امروز اول اسفند است. شاید برایت جالب باشد که بدانی من در روزهای اسفند، حس و حال عجیبی پیدا می‌کنم. یک حس و حال غریب...حس نوشتن در من خیلی زیاد می‌شود و عجیب دوست دارم از نو شروع کنم، همه چیز را...

اگر بخواهم از خودم برایت بگویم این چنین هستم که در 11 ماه سال، روحیه محافظه کاری دارم. سعی می‌کنم همه چیزهایی که دارم دو دستی نگه دارم تا مبادا خدایی نکرده بعدا از نداشتنشان پشیمان شوم اما در اسفند، ورق بر می‌گردد و حس می‌کنم توانایی آن را دارم که اگر بخواهم کوه‌ها را جابه جا کنم.تصمیم‌های سخت بگیرم و به نحو احسن انجامشان دهم.

مثل حالا که گمانم این است که با تغییر شغل، زندگیم روند بهتری پیدا خواهد کرد.

کاری که در آن بتوانم هم به زندگیم برسم وهم بتوانم در آن به آینده‌ی تو، نازنین دخترم فکر کنم و از بودن در کنار پدر و مادرم و پدر مهربانت،بیشتر لذت ببرم.

دختر نازم این اولین نامه‌ای هست که برایت می‌نویسم با این که بارها از کودکی به تربیت تو فکر کرده ام اما در این روز اسفندی است که تصمیم گرفتم تمام حرف هایم را برایت بنویسم و به تو بگویم از خیلی وقت قبل تر از حضورت در زندگیم دوستت داشته ام و برایم مهم بوده ای!

از خدا می‌خواهم در این تصمیم بزرگ یاری ام کند. شاید خنده دار باشد اما از وقتی این تصمیم را گرفته ام حس می‌کنم به خدا نزدیک تر شده ام! دلم برایش خیلی تنگ شده بود متأسفانه خیلی از درون خودم، خدای خودم دور بودم...از خدای مهربان می‌خواهم این حسِ خوبِ انرژی که به من ارزانی داده تا آخرین لحظه‌های کاری، همراهم باشد تا بتوانم هم کارم و هم زندگیم را به نحو احسن پیش ببرم.