کتاب شرایط حاکمان از دیدگاه قرآن

کتاب شرایط حاکمان از دیدگاه قرآن نوشتۀ لطیف عباسی است. این کتاب را نشر میراث ماندگار منتشر کرده است.

درباره کتاب شرایط حاکمان از دیدگاه قرآن

حکومت برای بشر امری ضروری عقلی است، زیرا اجتماع بدون حکومت، موجب هرج‌ومرج می‌شود. حکومت تنظیم‌کننده امور فرد و اجتماع، اجراکننده حدود، تأمین‌کننده عزت و استقلال جامعۀ انسانی و موجب توسعه و تکامل علوم و فنون بشری است.

در تمام جوامع بشری تا آنجا که تاریخ نشان می‌دهد، نوعی حکومت وجود داشته است، این بدان معنی است که بشر در هر مرحله‌ای از علم و دانش و فرهنگ باشد، ضرورت وجود حکومت را درک می‌کند و می‌داند که زندگی اجتماعی بدون وجود حکومت و نظم و قانون، حتی یک روز هم امکان‌پذیر نیست.

به اعتقاد بسیاری از صاحب‌نظران و اندیشمندان، انسان موجودی «مدنی بالطبع» است این گرایش فطری در انسان اقتضاء می‌کند که او در جامعه، نظم، مقررات، قوانین و در نهایت حکومتی شکل گیرد تا در پرتو آن آحاد جامعه بتوانند به حق‌وحقوق خود نایل گردیده و کسی نتواند به‌راحتی به حقوق آنان تجاوز و ظلم و ستم کند. ثانیاً اداره این جامعه توسط کسانی انجام گیرد که صلاحیت و توانمندی لازم را جهت اداره آن داشته و به بهترین و حکیمانه‌ترین وجهی بتوانند اهداف و آرمان‌های موردنظر خود و مردم را محقق سازند.

خواندن کتاب شرایط حاکمان از دیدگاه قرآن را به چه کسی پیشنهاد می کنیم؟

علاقه‌مندان به قران و علوم قرانی می‌توانند از خواندن این کتاب لذت ببرند.

بخش‌هایی از کتاب شرایط حاکمان از دیدگاه قرآن

پیشینه

تاریخ، از وجود نوعی حکومت در تمامی جوامع بشری حکایت می‌کند؛ حکومت‌هایی همچون قبیلگی، پادشاهی و حکومت‌هایی ازاین‌قبیل، این ضرورت تاریخی به مفهوم ضرورت وجود حکومت در زندگی بشر است؛ به‌گونه‌ای که بدون وجود حکومت، زندگی اجتماعی امکان‌پذیر نیست؛ زیرا نیاز مردم به حکومت، همیشگی است و اختصاص به مکان و زمان خاصی ندارد، حتی در جامعه ایده‌آل و آرمانی افلاطون نیز نیاز به حکومت به‌گونه‌ای مشاهده می‌شود، ازاین‌رو بطلان کلام کسانی که ضرورت حکومت را انکار می‌کنند، به‌خوبی آشکار می‌گردد.

از نظر افلاطون، ارتقاء سطح والای زندگی فردی بدون دولت، امکان‌پذیر نیست، ارسطو نیز این حقیقت را از مظاهر طبیعی حیات بشری شمرده، می‌گوید: دولت از مقتضیات طبع بشری است، زیرا انسان، بالطبع موجودی اجتماعی است.

ابن خلدون نیز فطری بودن زندگی اجتماعی برای انسان را دلیل بر ضرورت تعاون و تشکیل حکومت و پیروی از یک مرکزیت سیاسی می‌داند.