کتاب مشکل اتحاد و تعالی از نظر محیی الدین ابن عربی

کتاب مشکل اتحاد و تعالی از نظر محیی الدین ابن عربی نوشته الاخضر قویدری است و با ترجمه گل‌بابا سعیدی در انتشارات آزادمهر برای علاقه‌مندان به فلسفه اسلامی منتشر شده است.

درباره کتاب مشکل اتحاد و تعالی از نظر محیی الدین ابن عربی

موضوع کتاب دو واژهٔ اتحاد و تعالی است که ابن عربی بر آن است آن دو را به هم پیوند داده و یکی کرده است. در این کتاب شخصیت‌های فلسفی و عرفانی در آن به بحث و فحص پرداخته و با ارائهٔ مطالبی که در خور درک و تعمق آنان است ارائه دادند که در خور توجه است. از شخصیت‌هایی چون ارسطو، ابن‌سینا، افلاطون، افلوطین، فارابی، غزالی، عبدالرزاق کاشانی، فخرالدین رازی، ابن خلدون، جلال‌الدین سیوطی و... در این کتاب نقل‌قول آمده است. 

این کتاب به مبحثی مانند شرح مشکل نظریهٔ وحدت وجود از نظر ابن‌عربی می‌پردازد،‌ همچنین قصد دارد راه پژوهشگرانی که در فلسفه پژوهش می‌کنند را بگشاید. 

خواندن کتاب مشکل اتحاد و تعالی از نظر محیی الدین ابن عربی را به چه کسانی پیشنهاد می‌کنیم

این کتاب را به تمام علاقه‌مندان فلسفه اسلامی پیشنهاد می‌کنیم. 

بخشی از کتاب مشکل اتحاد و تعالی از نظر محیی الدین ابن عربی

فصل اول: مشکل اتحاد و تعالی در فلسفه افلاطون و افلاطون جدید

گفتار اول: مشکل اتحاد و تعالی در فلسفه افلاطون و افلاطون جدید

مسیر انسان در جهان فلسفه با بحث و گفتگو درباره هستی و اسرار آن آغاز گشت و طبیعی است که دیدگاه‌ها و نقطه نظرهای فلاسفه با اختلاف پایه‌های فرهنگی که هر یک از آن‌ها با آن پایه فرهنگی از یکدیگر جدا می‌شوند، اختلاف دارند.

پارمیندس ایلی در قرن پنجم پیش از میلاد می‌زیست و نخستین کسی است که دربارهٔ وجود به‌طور فلسفی عمیق بحث نمود. بدین معنی که وجود موجود است یا هستی هست و در این‌جا جز هستی چیزی نیست. آنگاه اندیشه فلسفی یونانی در زمان افلاطون تحول بارزی را شاهد بود به گونه‌ای که این فیلسوف توانست تابلوی فلسفی را ترسیم کند که متضمن افکار مختلف و متداخل هیر قلیطی و بارمیندسی و سقراطی است و این تابلو نشان و دلیل آشکاری است بر سعه فکر این فیلسوف و استواری دانش وی و بدیهی است عنصر جوهری که فلسفه افلاطون بدان شناخته شده است همان مَثل است.

نظریه مثل افلاطونی

آن نظریه‌ای است که بموجب آن وجود به دو قسم تقسیم می‌شود:

۱- وجود حسّی: از آن‌جا که وجود حسّی که خود حرکت و حیات است، باوجود کثرت و تعدد قرین است. از این رو با راه یافتن کثرت و تعدد نمی‌تواند موضوع علم حقیقی قرار گیرد بلکه آن‌چه از آن درمی‌یابیم، از حّد اندیشه و رای، پا فراتر نمی‌نهد.

۲- وجود معقول: وجود معقول، متضمن ماهیات ثابته‌ای است که خود نمونه‌های نخستین موجودات حسّی می‌باشند از این رو علم حقیقی بر اساس این ماهیات استوار است و آنان اشیاء را بدان‌گونه که ذاتاً وجود دارند و بدون دگرگونی برای همیشه ثابتند می‌شناسند و در شناخت خود شک روا نمی‌دارند. میان وجود حقیقی معقول و وجود مجازی شکاف عمیقی است که آن‌را جز نقش کی پر نمی‌کند و نفسِ‌کلّی به صورت علتی در می‌آید که جامع میان صورت و ماده است و در جایگاه حدوسط میان صورت و عالم محسوس قرار می‌گیرد.