کتاب پای عزائیل را به سازمان خود باز نکنید

کتاب پای عزائیل را به سازمان خود باز نکنید نوشته بهجو مختاری است. این کتاب به شما کمک می‌کند  عوامل اصلی موفقیت و شکست سازمان‌ها را بررسی کنید. 

درباره کتاب پای عزائیل را به سازمان خود باز نکنید

فرمولی بسیار ساده اما با جزئیات و اهمیت فراوان وجود دارد که غفلت از کوچک‌ترین جزء آن هم موفقیت و حیات سازمان را تهدید خواهد کرد. سازمان‌ها هیچ وقت نباید بعد از قرار گرفتن در مسیر موفقیت، عوامل کلیدی رسیدن به این عامل را فراموش کنند. چرا که این فراموشی پای عزرائیل را به سازمان باز خواهد کرد.

یکی از مهم‌ترین عوامل موفقیت که زمینه موفقیت‌های دیگر را می‌سازد، نیروی انسانی است، که باید به‌طور مستمر برای توسعه و نگهداشت آن برنامه ریزی و اقدام عملیاتی مناسب طرح ریزی کرد. این کتاب به شما کمک می‌کند نیروی انسانی خود را بشناسید و از آن استفاده کنید. 

نویسنده در این کتاب دوازده ساله خود در ارتباط با صنایع و سازمان‌های مختلف و به تبع آن مشتریان گوناگون و همچنین تحقیقات و مقالات اساتید بزرگ را گردآوری کرده است تا شاید بتوان در مرور این تجربیات و مطالعه مجدد آن راهی دائمی برای جلوگیری از شکست سازمان در مقابل مشتری پیدا کرد.

مرگ مشتری باعث مرگ سازمان می‌شود و هیچ‌کس بر اهمیت موضوع حفظ و نگهداشت مشتری شکی ندارد اما قبل از اینکه سازمان‌ها نگران مرگ مشتریان خود باشد باید در وهله اول نگران مرگ کارکنان خود باشند. هدف نویسنده در این کتاب این است که به کسب‌وکارها یاد دهد حداقل در زمینهٔ مشتریان خود نیازی به شرکت‌های مشاور نداشته باشند و این هزینه را صرف نوآوری، بهبود و ارتقاء سازمان و کارکنان خود کنند. 

خواندن کتاب پای عزائیل را به سازمان خود باز نکنید را به چه کسانی پیشنهاد می‌کنیم

این کتاب را به تمام فعالان حوزه کسب‌وکار پیشنهاد می‌کنیم

بخشی از کتاب پای عزائیل را به سازمان خود باز نکنید

بله مشتری می‌آید و جنس مورد نیازش را می‌خرد اما نباید آن جنس را یک نفر طراحی کند؟ نباید آن را یک نفر تولید کند؟ نباید آن را یک نفر کنترل کند؟ نباید یک نفر بفروشد؟ نباید آن را یک نفر ارسال کند؟ و ...

قطعاً آن مدیر این‌ها را از هرکس دیگری بهتر و بیش‌تر می‌دانست اما چرا اذعان به آن نمی‌کرد؟

شاید پیش خود فکر می‌کرد نیروی کار زیاد است اگر این نشد فرد دیگری را جایگزین می‌کنم اگر آن هم نشد الا ماشاالله نیروی کار هست.

ولی آیا به این فکر می‌کرد هزینه از دست دادن آن نیرو و جذب نیرو جدید چقدر خواهد بود؟ آیا به صرفه است؟ اصلاً آیا انسانی و صحیح است؟

چون محصول من مشتری دارد این حق را به من نمی‌دهد هر طور می‌خواهم با کارکنانم برخورد کنم و در سخنانم حتی آن‌ها را تهدید به اخراج کنم.

این رویکرد نتیجه‌ای جز شکست نخواهد داشت. 

آن شرکت تولیدی در یک سال حدود ۱۰۰ نفر از نیروهای خود را از دست داد و در همان سال با شکست سنگینی روبه‌رو شد به طوری که در انبار آن چیزی جز قفسه‌های خالی دیده نمی‌شد.

خالی نه از این جهت که همه را فروخته خالی از این جهت که نتوانسته هیچ محصولی تولید کند.

منظور از نیرو، نیرو کارآمد و متخصص و متعهد هست وگرنه حفظ برخی از نیروها نه تنها به پیشرفت سازمان کمک نمی‌کند بلکه باعث پسرفت سازمان می‌شوند.

نیروی خوب متخصص و متعهد را باید حفظ کرد و از مرگ آن جلوگیری کرد چون اگر این نیرو از دست برود به ازای آن مشتریان زیادی را از دست خواهیم داد و از دست دادن مشتری نتیجه‌ای جز مرگ سازمان ندارد.