کتاب سیری در رجزها و شعارهای عاشوراییان در سخنرانی های استاد دکتر رفیعی

کتاب سیری در رجزها و شعارهای عاشوراییان در سخنرانی های استاد دکتر رفیعی به همت محسن سلیمانی در انتشارات جنات فکه منتشر شده است. نویسنده در توصیف کتاب چنین می‌گوید: محرم ماه آگاهی، ماه رشد و بالندگی، ماه جوشیدن و اندیشیدن، ماه شکوفایی و ماه سوگواری سرور و سالار شهیدان است. کربلا صحنه تقابل فائزین و خائضین،‌ ارباب دنیا و شیفتگان آخرت و سعادتمندان و شقاوتمندان است. کربلا صرفا یک مجلس روضه و عزاداری نیست؛ کربلا مدرسه عشق و دانشگاه تعالی است. یکی از راه های دریافت پیام عاشورا، بررسی رجزها و شعارهای امام حسین علیه السلام و اصحاب باوفای آن حضرت است. این نوشتار در راستای تبیین این شعارها گردآوری شده است که مشتمل بر مجموعه‌ای از سخنرانی‌های استاد رفیعی است.

درباره کتاب سیری در رجزها و شعارهای عاشوراییان در سخنرانی های استاد دکتر رفیعی

در مقدمه کتاب آمده است:

آنتوان بارا می گوید: اگر حسین از ما بود در تمام زمین برای او پرچم برمی‌افراشتیم و مردم را با نام حسین به میسحیت فرامی‌خواندیم.

جرج جرداق می گوید: همان اندازه که حسین با درخت نبوت و اخلاق علوی پیوند داشت؛ یزید با روح سفیانی و بی‌شرمی مآنوس بود.

محمد‌بن علی‌بن جناح می گوید: هیچ نمونه ای از شجاعت بهتر از آن که امام حسین علیه السلام از لحاظ فداکاری و تهور نشان داد در عالم پیدا نمی شود.

به تعبیر کمال الدین اسماعیل اصفهانی از شعرای قرن هفتم:

چون محرم رسید و عاشورا خنده بر لب حرام باید کرد

وز پی ماتم حسین علی گریه از ابر، وام باید کرد

لعنت دشمنانش باید گفت دوستداری تمام باید کرد

راز ماندگاری نهضت کربلا را باید در اراده الهی، اخلاص اباعبدالله علیه السلام، جامعیت قیام،‌ حق محوری و عناصر و اصحاب یافت.

دهه محرم یادآور حرکت سترگ اباعبدالله علیه السلامدر مبارزه با ستم اموی است. کربلا محدود به یک سرزمین و عاشورا منحصر به یک روز نیست؛ کربلا به جغرافیای همه عالم و عاشورا به وسعت همه آرزوهاست.

کتاب سیری در رجزها و شعارهای عاشوراییان در سخنرانی های استاد دکتر رفیعی را به چه کسانی پیشنهاد می‌کنیم

این کتاب به علاقه‌مندان به مطالعه در جنبه‌های مختلف و متفاوت واقعهٔ کربلا پیشنهاد می‌شود.

بخشی از کتاب سیری در رجزها و شعارهای عاشوراییان در سخنرانی های استاد دکتر رفیعی

رجز و شعار ابوثمامه صائدي

شعارهای کربلا را از اصحاب شروع می کنم. یکی از شعارهایی که امشب می خواهم بگویم و خیلی زیباست، شعار «أبوتمامه صائدی» است. ابوثمامه شخصی است که از اصحاب امیرالمؤمنین درصفين وجمل بود و با دشمنان جنگیده است. یک شخصیت دلاور، شجاع و باذکاوت بود.

مسلم بن عقیل که به کوفه آمد، رفت با او بیعت کرد. وقتی دید مسلم را به شهادت رساندند با یک سختی از کوفه بیرون آمد و خودش را به کربلا خدمت اباعبدالله رساند.

این ابوتمامه همان کسی است که ظهر عاشورا موقع اذان، خدمت ابی عبدالله آمد و گفت:

یا اباعبدالله انيبي لك الفداه، إلى أرى هؤلاء قد اقتربوا مثل ، ولا والله لاتقتل حتى أقتل دوئك إن شاء الله، وأحب أن ألقى رقي وقلي هنيه الصلاة التي دتا

ابوثمامه ازاصحاب

امیرالمؤمنین ان در صفین و اجمل یک شخصیت شجاع و

باذکاوت بود که پس از بیعت با مسلم و شهادت او، با سختی از کوفه خودش را به کربلا خدمت اباعبدالله ان رساند.

خدمت ابی عبدالله من آمد و

ابو ثمامه ظهر عاشورا موقع اذان، امام من به ایشان فرمود: ملين

گؤت الصلاة، جعلك الله من

آقاجان! جانم فدایت. به آن خدايي كه اعتقاد دارم تا من کشته نشوم نمی گذارم شما كشته شوید. یعنی این حرفی كه می زنم از روی ترس نیست و نمی خواهم شهادت را عقب بیاندازم . فقط یک آرزو دارم و دلم می خواهد برآورده شود. موقع اذان ظهر شده دلم می خواهد یک نماز دیگر بخوانم.

این آدمی که عاشق شهادت است، آمد گفت: من یک چیز دوست دارم و آخرین آرزوی من این است که یک نماز دیگر بخوانم.