کتاب کوتاه ترین راه در نوازندگی پیانو

کتاب کوتاه ترین راه در نوازندگی پیانو اثری از كارل لايمرـ و والتر گزه‌ كين است که با ترجمه محسن الهاميان در انتشارات سوره مهر منتشر شده است. با کمک این کتاب ارزشمند و دقیق، نوازندگان در هر سطحی که باشند، می‌توانند نوازندگی خود را پیشرفت دهند و از نکات مطرح شده در آن استفاده کنند.

درباره کتاب کوتاه ترین راه در نوازندگی پیانو

کوتاه ترین راه در نوازندگی پیانو، کتابی جامع است که هم مباحث تئوریک و هم مباحث عملی را دربر دارد. این اثر دو بخش دارد:

بخش اول والتر گزه کین نکاتی را که از استاد خود، کارل لایمر آموخته است، نوشته است: این بخش به هنرجو کمک می‌کند تا تمام حواسش را بر روی حرکات خودش و نت‌های نواخته شده متمرکز کند. به این ترتیب فرامی‌گیرد چطور احساسش را برای درک زیبایی و ظرافت نوانس‌ ها تربیت کند. این روش (self-control) یا نظارت به خود نام دارد.

بخش دوم کتاب قطعاتی از باخ و بتهوون را بررسی می‌کند. در این بررسی، هنرجو نت به نت و میزان به میزان، پیش می‌رود تا روش اجرای صحیح و اصولی جملات هر قطعه را فرا بگیرد. علاوه بر این نکاتی برای اجرا در کنسرت و توضیحاتی برای داشتن اجرای بی‌نقص را نیز می‌آموزیم. 

کتاب کوتاه ترین راه در نوازندگی پیانو را به چه کسانی پیشنهاد می‌کنیم 

خواندن کتاب کوتاه ترین راه در نوازندگی پیانو را به تمام نوازندگان این ساز و کسانی که دوست دارند در مسیر نواختن پیانو پیشرفت کنند، پیشنهاد می‌کنیم.

بخشی از کتاب کوتاه ترین راه در نوازندگی پیانو

تمرینی از لهبر و اشتارک 

اولین چیزی که شاگرد برای شل و لَخت کردن ماهیچه‌های بازو باید یاد بگیرد، حالتی است که در حین قدم زدن داریم. برای به دست آوردن این حالت، بازوی شاگرد را بلند می‌کنم تا دست به موازات شانه قرار گیرد، ولی کف دست باید کاملا به پایین باشد. دستم را عقب می‌کشم. بازو باید به پایین سقوط کند؛ مثل بازوی یک مرده. با این روش احساسی از راحت و شل بودن برای ماهیچه‌ها می‌تواند به دست آید. وقتی قدم می‌زنیم، دست به طور طبیعی کمی خمیدگی دارد و انگشت‌ها کمی به داخل خم شده‌اند. در این حالت، ماهیچه‌ها هرگز کشیده نمی‌شوند؛ در حالی که خمیدگی به بیرون یا خمیدگی بیشتر انگشت‌ها باعث کمی فشار است و ماهیچه‌ها را می‌کشد.

حالت طبیعی دست با ماهیچه‌های شل و لَخت درست مثل همان حالتی است که در حین قدم زدن داریم و این باید اصلی باشد برای زمانی که پیانو می‌نوازیم. در هنگام نواختن، تا آنجا که ممکن است انگشت‌ها باید کمی خمیده باشند و از فشار سراسر، که باعث شکسته شدن مفصل انگشت به داخل می‌شود، پرهیز کنیم. نوازنده باید روی لبه صندلی بنشیند و از تکیه دادن به پشتی صندلی خودداری کند. قسمت بالدی بدن باید کمی به جلو خمیده باشد. بالای بازو باید به طرف جلو متمایل و بازوها از محل اتصال به شانه شل باشند. بلندی صندلی به حدی باشد که اجازه دهد قسمت پایین بازو (ساعد) همسطح کلاویه‌ها قرار گیرد.

نكته مهم ديگر كه شيوه مرا از ديدگاه معمولی نواختن جدا می‌كند، عبارت از حذف تمام حركت‌های غير ضروری است. وقتی می‌خواهيم در شيوه‌ای مصمم نوازندگی كنيم، راحت بودن و پرهيز از حركت غير لازم ضروری است. هر نوع دشوار كردن كار، نه تنها برای نتی كه نواخته می‌شود ايجاد اشكال می‌كند، كه برای نت بعدی نيز خطر دارد. حالا اجازه دهيد آنچه را كه قبلا يادآور شديم، توضيح دهم. برای تمرين، يک كمپوزيسيون آسان، يكی از تمرين‌های جلد دوم آموزش پيانوی لهبر را انتخاب می‌كنيم. (به صفحه بعد مراجعه كنيد.) كاری كه بايد در ابتدا انجام دهيم، تجسم تصوير نت‌ها است. اين كار باعث خواهد شد تمرين از حفظ نواخته شود.