کتاب نقش دین در زندگی بشر

کتاب نقش دین در زندگی بشر نوشته محمدمهدی آصفی و ترجمه سید مهدی نوری کیذقانی و ریحانه پورشجاعی است. کتاب نقش دین در زندگی بشر را انتشارات معارف برای علاقه‌مندان به ک زندگی سعادتمندانه دینی منتشر کرده است.

درباره کتاب نقش دین در زندگی بشر

در پرتو دین درست انسان درمی‌یابد آنچه صاحبان اندیشه‌های الحادی و منحرف مبنی بر انکار خداوند به‌عنوان مبدأ و منتهایِ هستی گفته‌اند بنا بر ضرورت عقلی باطل بوده، اوهام و خرافاتی بیش نیست که طرفدارانش نیز نمی‌توانند آن را اثبات کنند و روزی که مرگ طرفداران این اندیشه‌ها فرارسد، حالشان دگرگون خواهد شد. 

دیرزمانی است که در جامعه شاهد بحث و گفتگوهایی پیرامون دین و ارزش آن به‌عنوان یک پدیده متافیزیکی و اجتماعی هستیم. مردم در این زمینه به دو بخش تقسیم‌شده‌اند. بیشتر مردم به واقعی بودن دینِ متافیزیکی و ارزش اجتماعی آن در زندگی بشر اعتقاددارند؛ اما در این میان گروه اندکی نیز این حقیقت غیبی و همچنین ارزش اجتماعی آن را به‌طور کل نادیده می‌گیرند.

این اختلاف و درگیری به بسیاری از محافل اجتماعی ما نیز راه پیداکرده و به شکل‌های مختلفی در زندگی ما خود را نشان داده است. این کتاب سعی دارد نگاهی کامل و جامع در این زمینه نشان دهد. 

خواندن کتاب نقش دین در زندگی بشر را به چه کسانی پیشنهاد می‌کنیم

این کتاب را به تمام کسانی که دغدغه زندگی اسلامی دارند پیشنهاد می‌کنیم

بخشی از کتاب نقش دین در زندگی بشر

تکبر علمی و بی‌نیازی از دین

دوری انسان معاصر از دین، اسباب و عوامل دیگری نیز دارد که غرور علمی یکی از مهم‌ترین آن‌ها به شمار می‌رود. این غرور ماحصل پیروزی‌های انسان جهان معاصر در حوزه ماده بوده است. پیشرفت و دستاوردهای علمی انسان، او را مغرور کرده و دانش علمی و عقلی، احساس خودکفایی و بی‌نیازی از دین به وی داده است.

انسان زمام برق و بخار را به دست گرفته، نیروی سرکش اتم را رام کرده و طبیعت در برابر او زانوزده و وی توانسته است مالک تمام آن چیزهایی شود که پیش‌ازاین در اختیار نداشت. تجربه چیزی را مطیع انسان کرده که روزگاری در برابر انسان سرکش بود. تمام این دستاوردها که قدرت و دانش را به آدمی ارزانی داشته، باعث شده است که او دچار غروری بزرگ شود و درنتیجه آن از دین و از فروتنی در برابر شوکت دین روی‌گردان شود.

غبار ماده

دلیل مشابه دیگری نیز وجود دارد که باعث دوری انسان معاصر از دین شده است. پیشرفت‌های وسیع انسان در حوزه علوم تجربی و مادی، پرده‌ای بر بصیرت وی نهاده است که او را به جهان مادی محدود می‌کند. انسان معاصری که موفق به کشف اسرار ماده و شناخت ناشناخته‌های پیشین خود در این حوزه شده، توانسته است تا حد زیادی راز و رمزهای این جهان را دریابد. به همین خاطر جادو و درخشش ماده، دنیای انسان را در برگرفته و او را شیفته خود نموده است. درنتیجه آن، بشر دیگر چیزی به‌جز ماده را شایسته اندیشیدن و تلاش کردن نمی‌بیند. از دید این انسان، تنها ماده و جهان مادی شایسته عنوان علم است و ازآنجاکه دین بر پایه‌های متافیزیکی و خارج از چهارچوب ماده، استوارشده است و از جهانی غیرمادی نشأت می‌گیرد، انسان آن را پدیده‌ای غیرعلمی می‌داند. چراکه علم در ذهن بشر با ماده و جهان مادی مشخص می‌شود و هر آنچه پا از این دایره بیرون گذارد، علم نخواهد بود.