یوسفعلی میرشکاک

یوسفعلی میرشکاک زاده‌ی سال ۱۳۳۸ در روستای خیرآباد معلا از توابع شوش خوزستان و از طایفه‌ی ساکی چهارلنگ بختیاری، شاعر، نویسنده، طنزپرداز و منتقد ادبی ایرانی است. او از سال ۱۳۵۸ به‌طور جدی به سرودن شعر پرداخت و بیش از همه از شاعرانی چون مهدی اخوان ثالث، منوچهر آتشی، محمدعلی معلم دامغانی، بیدل دهلوی و مهرداد اوستا تأثیر پذیرفت. یوسفعلی میرشکاک در طول سه دهه فعالیت هنری و ادبی، آثار متنوعی خلق کرده است که شامل شعر، نقد ادبی، طنز، مقالات سیاسی، مذهبی و عرفانی می‌شود. همکاری نزدیک او با مرتضی آوینی از نقاط برجسته‌ی زندگی حرفه‌ای اوست. او در جریان انقلاب ۱۳۵۷ و جنگ ایران و عراق حضور فعال داشت. تجربیات این دوران تأثیر عمیقی بر شعر حماسی و اجتماعی او گذاشته است. یوسفعلی میرشکاک علاوه‌بر سرودن شعرهای کلاسیک و نو، به‌ویژه در قالب چهارپاره و غزل، در حوزه‌ی طنز نیز چهره‌ای شناخته‌شده است و آثارش مانند دیپلمات‌نامه، جوایز متعددی کسب کرده است. فعالیت‌های مطبوعاتی او شامل مدیریت صفحات ادبی روزنامه‌های مهم و تألیف آثار تحلیلی و پژوهشی بوده و تجربه‌ای در نقد و تحلیل ادبی نیز داشته است. مجموعه‌های شعر او ازجمله «قلندران خلیج»، «ماه و کتان»، «از زبان یک یاغی» و «زخم بی‌بهبود» نمونه‌هایی از توانایی یوسفعلی میرشکاک در ترکیب اندیشه، حماسه و تأملات فلسفی و نشان‌دهنده‌ی تعهد و صداقت او در بیان ادبیات و دغدغه‌های فکری است. یوسفعلی میرشکاک به‌واسطه‌ی تأثیرگذاری، اصالت سبک و صداقت کلامش، هم در شعر انقلاب و هم در شعر کلاسیک ایران، جایگاهی ویژه در میان شاعران معاصر داشته و در طول فعالیت هنری‌اش به تدریس، نقد ادبی و پژوهش در شاهنامه‌پژوهی نیز پرداخته است.

گواهینامه‌ی درجه یک هنری در رشته‌ی شعر در ۱۵ تیر ۱۴۰۱ به یوسفعلی میرشکاک اهدا شد. مدیران صندوق اعتباری هنر نیز در این مراسم حضور داشتند.