محمد هاشم اکبریانی

محمد هاشم اکبریانی نویسنده، پژوهشگر، روزنامه‌نگار، شاعر، فعال فرهنگی ایرانی، متولد ۱۳۴۴ در بجنورد و دانش‌آموخته‌ی علوم سیاسی در دانشگاه تهران است. او فعالیت روزنامه‌نگاری خود را از نیمه‌ی دهه‌ی ۱۳۶۰ آغاز کرد و طی سال‌ها به‌عنوان خبرنگار، گزارشگر، مدیر گروه فرهنگی، دبیر صفحات ادب و هنر، عضو شورای سردبیری و معاون سردبیر با نشریاتی چون همشهری، کارگزاران، جامعه‌ی نو و بسیاری رسانه‌های دیگر همکاری داشت. این نویسنده در سال ۱۳۹۷ از مؤسسه‌ی مطبوعاتی همشهری بازنشسته شد. او بنیانگذار جایزه‌ی شعر خبرنگاران و دبیر چند دوره‌ی آن، سرپرست و سرویراستار مجموعه‌های تاریخ شفاهی ادبیات ایران و تاریخ شفاهی نشر ایران و عضو انجمن صنفی داستان‌نویسان تهران بوده و علاوه‌بر داوری و مدیریت جشنواره‌ها و جوایز ادبی، در حوزه‌ی گفت‌وگو و پژوهش ادبی نیز فعال بوده است.

این نویسنده‌ی ایرانی بیش از ۲۵ کتاب در قالب‌های داستان، شعر، نقد و تاریخ شفاهی منتشر کرده است. از آثار داستانی او می‌توان اشاره کرد به «باید بروم»، «زندگی همین است»، «عصب‌کشی»، «اندوه من»، «غریبانه می‌میرند»، «جور دیگر جهان»، «کاش به کوچه نمی‌رسیدم» و «هذیان». محمد هاشم اکبریانی در حوزه‌ی شعر نیز مجموعه‌هایی مثل «نیست تا نیست»، «نیم‌غبار دلخوشی» و «مثل کافه‌ای متروک» را منتشر کرده است. برخی آثار او به زبان‌های دیگر ترجمه شده؛ به‌عنوان نمونه رمان «زندگی همین است» به قلم او به انگلیسی برگردانده شده است.

محمد هاشم اکبریانی در رقابت‌های ادبی ملی برای آثار مختلف خود مورد توجه قرار گرفته و در چندین رویداد ادبی نامزد یا تقدیر شده است؛ ازجمله کتاب «اندوه من» به قلم او که اثر شایسته‌ی تقدیر در یازدهمین دوره‌ی جایزه‌ی ادبی هفت اقلیم بوده، رمان «باید بروم» که به مرحله‌ی نهایی جایزه‌ی داستان متفاوت «واو» راه یافته، رمان «زندگی همین است» که نامزد نهایی جایزه‌ی داستان متفاوت «واو» شده و نیز رمان «عصب‌کشی» که به عنوان نامزد نهایی جایزه‌ی نوفه انتخاب شده است.