دانلود و خرید کتاب صوتی روز هفتم

کتاب صوتی روز هفتم نوشته‌ی خسرو حکیم رابط روایتی بلند، تکه‌تکه و خاطره‌محور از زندگی و زمانه‌ی نویسنده است که در آن سال‌ها و مکان‌های گوناگون، مثل شیراز، کازرون، تهران، زابل، مشهد، رومانی، ترکیه و… در کنار هم قرار گرفته‌اند. نشر حکیم رابط این کتاب صوتی را با گویندگی خود خسرو حکیم رابط منتشر کرده است و همین هم‌صدایی نویسنده و گوینده، حال‌وهوای اعترافی و صمیمی متن را پررنگ‌تر کرده است. در این کتاب صوتی شنونده با مجموعه‌ای از صحنه‌ها و برش‌های زندگی روبه‌رو است؛ از کودکی در کوچه‌های خیس شیراز و مدرسه‌ی باقری تا سال‌های معلمی در کازرون، کارگری و لوله‌کشی در تهران، سربازی در هنگ ۱۵ پیاده، سفر به فستیوال جهانی جوانان در بخارست، حضور در کشتارگاه تهران، مأموریت‌های شغلی در ارزروم ترکیه و سفرهای مستندگونه به بلوچستان و شهر سوخته. روز هفتم نه یک روایت خطی، بلکه رشته‌ای از خاطرات، تصویرها، آدم‌ها و موقعیت‌هاست که به‌تدریج چهره‌ی نسلی خسته، معترض، عاشق و سرگردان را پیش چشم شنونده می‌سازد. این کتاب صوتی با ترکیب تجربه‌های شخصی، مشاهدات اجتماعی، صحنه‌های پرجزئیات از فقر، کار، سیاست، زندان، سفر و هنر، نوعی خودزندگی‌نوشت طولانی است که در آن نویسنده مدام میان گذشته و حال، میان «ظلمت» و «ظلمات»، میان کلاس درس و معدن زغال‌سنگ، میان کشتارگاه و فرهنگسرا، در رفت‌وآمد است و شنونده را به تماشای این رفت‌وآمد دعوت می‌کند.

درباره کتاب روز هفتم

کتاب صوتی روز هفتم با روایت خسرو حکیم رابط از همان سطرهای آغازین شنونده را به سال ۱۳۲۸ و دشتستان و کازرون می‌برد؛ جایی که اولین روز معلمی، کلاس خالی، بچه‌هایی که برای جمع‌کردن ملخ خوراکی به بیابان رفته‌اند و تصویر ۱۷ گدای کور در یک کوچه، فضای فقر و خشونت خاموش را می‌سازد. در ادامه، کتاب صوتی روز هفتم شنونده را به سال ۱۳۱۹ و کوچه‌های خیس شیراز می‌برد؛ به دویدن زیر باران، تیرکمان، گنجشک‌های سرمازده، گلنار همکلاسی، زندانی محکوم به اعمال شاقه در آب‌انبار قوام و مردی که برای گرم‌کردن مرده‌ای، سگی را در آغوش گرفته است. این رفت‌وآمد میان سال‌ها و شهرها، ساختار کلی کتاب را شکل داده است. در کتاب صوتی روز هفتم فصل‌ها و بخش‌ها به‌صورت شماره‌گذاری‌شده یا تیترهای رسمی معرفی نشده‌اند، اما متن به‌طور طبیعی به قطعه‌هایی متمایز تقسیم می‌شود؛ هر قطعه حول یک زمان، یک مکان یا یک چهره می‌چرخد: سال‌های ۳۲ تا ۴۳ و کارگری لوله‌کشی در خیابان تخت‌جمشید، عزت ضعیف‌نژاد با دندان‌های طلایی و وزن ۳۰ کیلوگرم، صحنه‌ی ساختگی کمردرد که به زخمی واقعی و خون‌ریزی سر بدل می‌شود، پرویز ۱۷ ساله روی تپه‌های عباس‌آباد که می‌خواهد خودش را زنده‌به‌گور کند، پسرک روستایی که پول تحقیرآمیز راننده تاکسی را به هوا پرتاب می‌کند، کشف دوباره‌ی زندان موقت شهربانی در حین لوله‌کشی فاضلاب و شعر مجله‌ی آشنا که نقطه‌ی چرخش نگاه نویسنده از «عینک سیاست» به «چشم انسان» می‌شود. کتاب صوتی روز هفتم در ادامه شنونده را به فستیوال جهانی جوانان در بخارست، سربازخانه‌های رومانی، چاپخانه‌ی اسکانیا و واژه‌ی «سابوتاژ» می‌برد؛ به معدن زغال‌سنگ زیرآب و کارگاه ۵۰ سانتی‌متری زیر میلیون‌ها تن سنگ، به سفر بلوچستان و نهبندان و آس‌بادهای مرده، به مترسک‌های کاشته‌شده در زمینی فقیر با ۱۲ بوته بادمجان و ۱۳ بوته کدو، به مدرسه‌ی امیرزاد و پسرکی که از خواندن دعای صبحگاهی برای شاه سر باز می‌زند و شلاق می‌خورد، به خانه‌های اجاره‌ای پیاپی، به آقای شین مدیر مدرسه و کت‌وشلوار عیدی که در منقل می‌سوزد، به زابل و خانه‌ی فرهنگ و جوانان نمایشنامه‌خوان ماهی‌ها، به کشتارگاه تهران و گاو مادری که برای گوساله‌اش می‌جنگد، به قهوه‌خانه‌های بین‌راهی، به ارزروم و دکتر وی و بازار شپش، و به ده‌ها صحنه‌ی دیگر که هرکدام مثل یک فصل مستقل عمل کرده است و در مجموع پیکره‌ی این کتاب صوتی را می‌سازد.

خلاصه کتاب روز هفتم

کتاب صوتی روز هفتم مجموعه‌ای از خاطرات، اعتراف‌ها و روایت‌های تکه‌تکه است که در آن خسرو حکیم رابط زندگی خود را در بستر تحولات اجتماعی و سیاسی ایران و جهان بازخوانی کرده است. محور اصلی این کتاب صوتی تجربه‌ی زیستن در میان فقر، بی‌عدالتی، سرکوب، کار سخت، آوارگی، سیاست و هنر است و پرسش مداوم درباره‌ی «معنا» در دل این همه بی‌معنایی ظاهری. نویسنده از کودکی در شیراز و مدرسه‌ی باقری آغاز می‌کند؛ از مرگ پدر در سال ۱۳۲۱، از مدیر مدرسه آقای شین که دوست قدیمی پدر است و با این حال به‌خاطر غیبت روز مرگ پدر، عصا را بر سر کودک می‌کوبد، و بعد همان مدیر، سال بعد کت‌وشلوار عیدی «برای بی‌بضاعت‌ها» می‌دهد و مادر آن را در منقل می‌سوزاند. این دوگانه‌ی تحقیر و غرور، از همان ابتدا در متن جا می‌افتد. سال‌های معلمی در کازرون و مدرسه‌ی امیرزاد، با صحنه‌ی بچه‌هایی که برای خوردن ملخ به بیابان می‌روند، پسرکی که از خواندن دعای صبحگاهی برای شاه سر باز می‌زند و زیر شلاق ناظم می‌افتد، و محمدی که به‌جای مدرسه سر زمین است، چهره‌ی فقر و خشونت ساختاری را نشان می‌دهد. در کنار این‌ها، خاطره‌ی سه دانش‌آموزی که در برابر امتحان تحمیلی می‌ایستند و «سه تفنگدار» نام می‌گیرند، و بعد وصیت احمد در مجموعه‌ی رادیویی آهو و احمد که به فرزند خیالی‌اش توصیه می‌کند «مظلومیت و غارت‌شدگی» را انتخاب کند، نشان می‌دهد که نویسنده در طول سال‌ها از ستایش مقاومت فعال به نوعی پذیرش تلخِ مظلوم‌بودن به‌عنوان تنها شکل حفظ شرف در زمانه‌ی بیداد رسیده است. بخش بزرگی از کتاب صوتی روز هفتم به سال‌های ۳۲ تا ۴۳ اختصاص دارد؛ دوره‌ای که نویسنده از معلمی به کارگری و لوله‌کشی در تهران می‌رسد، در موتورخانه‌ها و زیرزمین‌ها کار می‌کند، با عزت ضعیف‌نژاد و پرویز و مهدی و حسن گدا هم‌نفس می‌شود، برای فرار از دستگیری صحنه‌ی کمردرد می‌سازد و زندگی با افتادن آچار شلاقی بر سرش، صحنه را «واقعی» می‌کند. در همین سال‌هاست که او در کشتارگاه تهران بازرس بهداشتی گوشت می‌شود، شورش گاو مادر و گوساله‌اش را می‌بیند، ۳۵۰ گوسفند مطیع را که از میان دو تیر چراغ برق می‌گذرند و بعد به گوشت بدل می‌شوند تماشا می‌کند، و در برابر سکوت قصابان وقتی دستور معدوم‌کردن گوشت‌ها را می‌دهد، از «بی‌غیرتی» و ناتوانی انسان در اعتراض می‌گوید. کتاب صوتی روز هفتم بارها به سیاست و زندان برمی‌گردد: از دستگیری در بندر انزلی بعد از بازگشت از مسکو، زندان شهربانی کل کشور، زندان موقت شهربانی در توپخانه، تا تجربه‌ی سربازی در هنگ ۱۵ پیاده و شلاق‌خوردن مرتضی ابرقویی به‌خاطر امتناع از نگهبانی مستراح. نویسنده در همان حال که از ظلم حکومت می‌گوید، از خود نیز نمی‌گذرد؛ از این می‌پرسد که اگر روزی قدرت دست «خودی‌ها» بیفتد، آیا همان شلاق بر سر مخالفان فرود نخواهد آمد. سفرها و مأموریت‌ها بخش دیگری از این کتاب صوتی را می‌سازند: سفر به فستیوال جهانی جوانان در بخارست، مواجهه با تظاهرات میلیونی و چاپخانه‌ی اسکانیا و واژه‌ی «سابوتاژ» که کارگر زن را تا مرز نابودی می‌برد؛ سفر به رومانی و شهر برست لیتوفسک و سرهنگ روسی که مدال‌هایش را به گردن سعدی می‌آویزد و بعد به‌خاطر همین عمل «خودسرانه» توسط دژبان‌ها برده می‌شود؛ مأموریت به ارزروم برای معاینه‌ی گوشت و آشنایی با دکتر وی که در لباس‌های دست‌دوم مردگان اروپایی می‌گردد و با روزنامه‌های کهنه زبان یاد می‌گیرد. در بخش‌های مربوط به بلوچستان و کویر، نویسنده از سفر تلویزیونی برای ثبت «هویت‌های اقلیمی» می‌گوید؛ از سر بیشه و نهر خنک زیر قهوه‌خانه، از نهبندان و آس‌بادهای مرده، از خیمه‌ی ژاندارم و خار خیس‌شده‌ای که باد کویر را خنک می‌کند، از مترسک‌های کاشته‌شده در زمینی فقیر، از زاهدان و خانه‌ی فرهنگ و نوازندگان بلوچ که تا لحظه‌ای پیش مشغول شستن ماشین‌اند و بعد با همان دست‌ها ساز می‌نوازند، و از نگهبان شهر سوخته که با کت‌وشلوار و کراوات زیر آفتاب ۵ هزار سال تاریخ را پاس می‌دارد و آرزو دارد اتاقکش کمی بزرگ‌تر شود تا زن و بچه‌اش را بیاورد. در تمام این رفت‌وآمدها، کتاب صوتی روز هفتم مدام به یک محور برمی‌گردد: انسانِ خسته، تحقیرشده، اما هنوز حساس به رنج دیگران؛ انسانی که از سیاست عبور کرده است اما نمی‌تواند از عدالت و کرامت چشم بپوشد، و در پایان، همچنان در میدان جلوی دانشکده هنرهای زیبا ایستاده است، خسته و چشم‌به‌راه لحظه‌ای فراغت که شاید هرگز نرسد.

چرا باید کتاب روز هفتم را بشنویم؟

کتاب صوتی روز هفتم از آن دست آثاری است که شنونده را با یک زندگی فردی تنها روبه‌رو نمی‌کند، بلکه از خلال جزئیات روزمره، کار، سفر، مدرسه، سربازی، زندان، کشتارگاه، معدن و قهوه‌خانه، تصویری زنده از چند دهه زندگی اجتماعی و سیاسی ایران می‌سازد. شنیدن این کتاب صوتی فرصتی است برای دیدن تاریخ از زاویه‌ی پایین؛ از چشم معلم شهرستانی، کارگر لوله‌کش، سرباز وظیفه، بازرس گوشت، دانشجوی هنر و مسافری که در کوچه‌پس‌کوچه‌ها و حاشیه‌ها می‌چرخد. در این کتاب صوتی خشونت و مهربانی، تحقیر و غرور، ترس و شجاعت، در کنار هم قرار گرفته‌اند. صحنه‌ی پسرکی که برای نخواندن دعای شاه شلاق می‌خورد، کنار تصویر منور خانم که با پیه بز و زردچوبه و بادکش، سرفه‌ی همسایه را درمان می‌کند؛ گاو مادری که برای گوساله‌اش می‌جنگد، کنار قصابانی که در برابر از دست‌رفتن ۳۵۰ لاشه سکوت می‌کنند؛ نگهبان شهر سوخته که با کراوات زیر آفتاب می‌سوزد، کنار معدنچیانی که در کارگاه ۵۰ سانتی‌متری در انتظار «شیر» مانده‌اند. شنونده در کتاب صوتی روز هفتم با نوعی صداقت بی‌رحم روبه‌رو است؛ نویسنده نه خود را قهرمان می‌سازد و نه دیگران را یکسره محکوم می‌کند. از ترس‌ها، اشتباه‌ها، فرارها، سازش‌ها و پشیمانی‌های خود می‌گوید، همان‌قدر که از شجاعت‌ها و لحظه‌های مقاومت. این نگاه، امکان هم‌ذات‌پنداری و تأمل را فراهم می‌کند؛ به‌ویژه برای کسانی که می‌خواهند بفهمند آدم‌های عادی در میان سیاست، فقر و سرکوب چگونه زندگی کرده‌اند و چه بر سر رؤیاهایشان آمده است. از سوی دیگر، این کتاب صوتی سرشار از تصویر و صحنه است؛ شنونده در طول شنیدن، مدام در حال دیدن است: کوچه قهر و آشتی، آب‌انبار قوام، تپه‌های عباس‌آباد، کشتارگاه تهران، قهوه‌خانه‌های بین‌راهی، شهر سوخته، معدن زیرآب، نهبندان و آس‌بادهای شکسته، خانه‌های اجاره‌ای پیاپی، کلاس‌های درس و حیاط مدرسه‌ها. این حجم از تصویر، همراه با لحن گفتاری و گویندگی خود نویسنده، تجربه‌ی شنیداری پررنگی می‌سازد که هم برای شناخت تاریخ اجتماعی مفید است و هم برای لمس سرگذشت یک انسان در میانه‌ی این تاریخ.

شنیدن این کتاب را به چه کسانی پیشنهاد می‌کنیم؟

شنیدن کتاب صوتی روز هفتم به کسانی پیشنهاد می‌شود که به خاطره‌نویسی و خودزندگی‌نوشت علاقه دارند و می‌خواهند تجربه‌ی زیسته‌ی یک معلم، کارگر، هنرمند و فعال سیاسی را در چند دهه‌ی پرآشوب دنبال کنند. به دانشجویان و علاقه‌مندان تاریخ اجتماعی، مطالعات شهری، فرهنگ کارگری، آموزش و پرورش، و نیز کسانی که در حوزه‌ی تئاتر، رادیو و مستندسازی کار می‌کنند این کتاب صوتی پیشنهاد می‌شود، چون در آن هم مواد خام تاریخی و اجتماعی فراوان است و هم نگاه و زبان یک روایتگر باتجربه. همچنین به شنوندگانی که دغدغه‌ی عدالت، فقر، کرامت انسانی و نسبت فرد با قدرت دارند و دوست دارند این موضوع‌ها را نه در قالب نظریه، بلکه در قالب صحنه‌ها و سرگذشت‌های عینی دنبال کنند، کتاب صوتی روز هفتم پیشنهاد می‌شود.