کتاب صوتی با معنا زیستن

کتاب صوتی با معنا زیستن نوشتهٔ تاد می و ترجمهٔ فریده گوینده و با صدای الهه پرسون است و انتشارات صوتی پُرسون آن را منتشر کرده است.

درباره کتاب صوتی با معنا زیستن

زندگی چگونه خوب یا زیبا یا شاید مهم‌تر از همه، بامعنا می‌شود؟ اکثر آدم‌ها در سرتاسر تاریخ برای پاسخ به این پرسش به‌سراغ ایمان، روابط یا اعمال خویش رفته‌اند. اما فیلسوف معاصر آمریکایی، تاد می، در کتاب «بامعنا زیستن» راهی جدید و الهام‌بخش برای اندیشیدن به این پرسش‌ پیش روی ما می‌گشاید، راهی عمیقاً هماهنگ با زندگی آن‌گونه که واقعاً هست: کار و کوششی در جریان، نوعی سفر _ و بسیاری وقت‌ها یک روایت. او با ارائۀ گزارش‌های اثرگذار از زندگی و خاطرات خود و نیز از خلال درگیری‌های فکریِ پربارش با فیلسوفان مختلف از ارسطو تا هایدگر به ما نشان می‌دهد که کجا می‌توانیم معنای زندگی‌مان را بیابیم: در نحوۀ زندگی‌کردن‌مان.

«آدمی به دنیا می‌آید و می‌میرد، خاک است که بر خاک تلنبار می‌شود.» واقعاً کل زندگی همین است؟ و ما چیزی نیستیم جز راهی طولانی از خاک به خاک؟ آیا بودن ما در این عالم، به‌جز گذران عمری که برایمان مقدر شده، دلیلی دیگر هم دارد؟ دلیلی به‌جز روزگارگذراندن کنار کسانی که آن‌ها هم فقط روزگار می‌گذرانند؟ همین معما، همین نگرانی، همین سردرگمیِ آزارنده بود که ما را به سمت کتاب صوتی با معنا زیستن سوق می‌دهد.

به گذشته می‌نگریم و می‌بینیم که یک‌چهارم عمرمان یا نصف عمرمان یا تقریباً همۀ عمرمان را پشت‌سر گذاشته‌ایم و بعد از خودمان می‌پرسیم از خویش چه ساخته‌ایم؟ مشغول چه بوده‌ایم؟ هر کاری که کرده‌ایم حاصلش این بوده که به اینجا رسیده‌ایم و حالا هم دیگر فرصتی برای تغییر نداریم. آیا آن‌طور که باید و شاید زندگی کرده‌ایم؟ یا آن‌طور که در توانمان بوده؟ آیا زندگی‌مان فقط خوب بوده یا بامعنا هم بوده؟ آیا زندگی‌مان هدفی داشته یا خواهد داشت؟ یا نه، به بستر مرگ خواهیم افتاد و به خود خواهیم گفت: «اشتباه زیستم. باید جور دیگری زندگی می‌کردم؟»

شنیدن کتاب صوتی با معنا زیستن را به چه کسانی پیشنهاد می‌کنیم

اگر می‌خواهید مسیر زندگی‌تان را تغییر دهید، فرقی نمی‌کند در چه سنی هستید، این کتاب را حتما بشنوید.

بخشی از کتاب صوتی با معنا زیستن

«من در نیویورک‌سیتی بزرگ شدم. خانه‌مان فقط دو خیابان با موزۀ تاریخ طبیعی فاصله داشت. سال‌های دوری را به یاد می‌آورم، نخستین ‌بار که وارد آن‌جا شدم نوشتۀ زیرِ سردرِ ورودی نمایشگاه توجهم را به‌شدت جلب کرد: «آدمی به دنیا می‌آید و می‌میرد، خاک است که بر خاک تلنبار می‌شود».»