کتاب صوتی سرگذشت استعمار (جلد ششم: فاخته ها لانه ندارند)

کتاب صوتی سرگذشت استعمار (جلد ششم: فاخته ها لانه ندارند) نوشتهٔ مهدی میرکیایی است. پیمان طالبی گویندگی این کتاب صوتی را انجام داده و ناشر صوتی سماوا آن را منتشر کرده است. این رمان صوتی برای گروه سنی نوجوان تهیه شده است. مجموعهٔ «سرگذشت استعمار» ۱۵ جلد دارد.

درباره کتاب صوتی سرگذشت استعمار (جلد ششم: فاخته ها لانه ندارند)

کتاب صوتی سرگذشت استعمار (جلد ششم: فاخته ها لانه ندارند) از مجموعۀ «سرگذشت استعمار»، اثری است از مهدی میرکیایی به روزهایی می‌پردازد که طمع ثروت به رباخواری و در نهایت خلق بانک‌ها منجر شد. شخصیت با دقت و مهارت توضیح می‌دهد تحول نظام مالی و صنعتی‌شدن چگونه در کنار هم سرمایه‌داری را به وجود آوردند و دنیا را در راستای خدمت به اربابان خود متحول کردند.

قسمت‌های گذشته‌ی مجموعه‌ٔ «سرگذشت استعمار» تصویر روشنی از حضور آفریقا و آمریکا به ما نشان داد. حاکمان اروپا ابتدا در گروه‌های بزرگ و بعد به‌شکل ارتش‌هایی تادندان‌مسلح به سرزمین‌های تازه‌کشف‌شده هجوم آوردند. آن‌ها هدفی جز انباشتن خزانه‌های خودشان با ثروت دیگران نداشتند. همان‌طور که تاکنون شنیدید، نیروهای اروپایی بی‌رحمانه از ساکنان بومی بیگاری می‌کشیدند، اما کتاب صوتی سرگذشت استعمار (جلد ششم: فاخته ها لانه ندارند)، ماجرای ظلمی است که طبقهٔ حاکمان و ثروتمندان بر هم‌وطنان خود روا داشتند.

کمتر کسی می‌داند که در قرن شانزدهم و هفدهم میلادی، علاوه بر سیاهپوستان آفریقایی و سرخپوستان آمریکایی، مردم کشورهای اروپایی هم به شکل‌های مختلف موردچپاول و غارت حاکمان قرار داشتند. پادشاهان، لردها و فرمانروایان محلی هر کدام سهمی از دارایی رعیت طلب می‌کردند. این اقلیت قدرتمند دارایی شهروندان را به تاراج می‌بردند و برای سیراب‌کردن طمعشان متوسل به ربا شدند؛ عملی که اولین بانک‌های دنیا را پدید آورد و راه ظهور سرمایه‌داری را هموار کرد.

شنیدن کتاب صوتی سرگذشت استعمار (جلد ششم: فاخته ها لانه ندارند) را به چه کسانی پیشنهاد می‌کنیم

شنیدن این کتاب صوتی را به همهٔ نوجوان‌ها پیشنهاد می‌کنیم.

بخشی از کتاب صوتی سرگذشت استعمار (جلد ششم: فاخته ها لانه ندارند)

«سرمایه‌دارها برای پیشرفت بیشتر مایل بودن همه مردم یا در کشتزارها و چراگاه‌ها به کار مشغول باشن یا توی کارخونه‌ها. حکومت هم که به پول این ثروتمندها نیاز داشت به جون افراد بیکار و ولگرد افتاد. قانون مجازات ولگردها که در انگلستان تصویب شده بود تاکید می‌کرد که اگه شخص تندرستی به ولگردی مشغول شد پلیس اون رو دستگیر می‌کنه و روی سینه‌اش به شکل حرف V یه داغ زده می‌شه. این شخص ولگرد به یکی از اهالی محل سپرده میشه تا به مدت دو سال برای اون بردگی کنه و فقط آب، نان و آشغال گوشت بخوره. اگر بعد از این مدت بازم ولگردی می‌کرد، روی پیشونیش با حرف S داغ زده می‌شد و همه‌ی عمر به بردگی محکوم می‌شد.

تو قانون دیگه‌ای حکم شده بود که افراد بیکار رو پشت ارابه‌ها ببندن و به اون‌ها تازیانه بزنن و بعد حلقه‌های آهنی و سنگینی رو روی گردن‌هاشون بندازن. قانونی دیگه‌ای هم که علیه گداها تصویب شده بود که اونا رو به سوزوندن و سوراخ کردن گوش راستشون تهدید می‌کرد و اگه باز هم گدایی می‌کردن اعدام می‌شدن. تمام این قوانین برای بیشتر شدن تعداد کارگرها و پایین موندن دستمزدها تصویب می‌شد.»