کتاب صوتی انسان در دو فصل

کتاب صوتی انسان در دو فصل نوشتهٔ علی صفایی حائری و با صدای خود اوست و انتشارات لیله القدر آن را منتشر کرده است.

درباره کتاب صوتی انسان در دو فصل

کتاب صوتی «انسان در دو فصلِ» علی صفایی حائری (عین- صاد) به مسئله تربیت انسان در دو فصل پرداخته است. این کتاب صوتی پیش‌تر به صورت سخنرانی در تالار وحدت ارائه شده است.

فصل اول به محیط‌های تربیتی، شکل‌های تربیتی و عوامل تربیتی و وسایل تربیت، توجه دارد و فصل دوم، انسان را در چهار حوزه معرفت، احساس، عمل و علوم ارزیابی کرده است و در این مباحث از تربیت اسلامی، فلسفه اسلامی، عرفان اسلامی و اخلاق اسلامی نیز سخن رفته است. کتاب‌های صوتی اخلاق اسلامی با نگاهی آرام و سنجیده، شنونده را به تأمل در رفتار، نیت و روابط انسانی دعوت می‌کنند. این آثار بیش از آن‌که صرفاً مجموعه‌ای از آموزه‌های دینی باشند، راهنمایی شنیدنی برای بهتر زیستن در دنیای پرچالش امروز به شمار می‌آیند؛ از مهار خشم و پرورش صداقت گرفته تا تمرین ادب، صبوری و مسئولیت‌پذیری. مفاهیم اخلاق اسلامی در این کتاب‌ها نه به شکل خشک و دستوری، بلکه با بیانی انسانی و قابل لمس روایت می‌شوند؛ مسیری شنیدنی برای توازن میان باور، عمل و زندگی روزمره. در این روایت‌ها، فضیلت‌ها نه شعار، بلکه رفتارهایی تمرینی و ممکن‌اند.

شنیدن کتاب صوتی انسان در دو فصل را به چه کسانی پیشنهاد می‌کنیم

این کتاب را به دوستداران شنیدن مطالبی در باب کلام اسلامی پیشنهاد می‌کنیم.

بخشی از کتاب صوتی انسان در دو فصل

««اَللّهُمَّ صَلِّ عَلی مُحَمَّدٍ وَ آلِ مُحَمَّدٍ وَ اجْعَل مَحْیانا مَحْیا مُحَمَّدٍ وَ آلِ مُحَمَّدٍ وَ مَماتَنا مَماتَ مُحَمَّدٍ وَ آلِ مُحَمَّدٍ وَ اجْعَلْنا لَکَ مِنَ الشّاکرین»

«اِلهی اَخْرِجْنا مِنْ ظُلُماتِ الْوَهْم؛ وَ اَکرِمْنا بِنُورِ الْفَهْم؛ اَکرِمْنا بِالهْدُی وَ الاِْسْتِقاَمةِ»

فرصتی هست تا در این مجمع از مسائل تربیتی اسلام گفت‌وگو بشود. عنوان‌هایی که در ذهن من بود تا از آن گفت‌وگو کنم شاید وقت زیادی بگیرد. آنچه کار را سبک می‌کند دقت و توجه شماست.

گفت‌وگو از تربیت اسلامی، پیش از هر چیز احتیاج دارد که ما میان تربیت اسلام و تربیت مسلمین فاصله بیندازیم.

حکمت و فلسفه به دو شکل «اشراق و استدلال» و «عرفان و تصوف» به دو چهره خرابات و خانقاه تقسیم می‌شود و همین تقسیم چهار روش تربیتی به دنبال می‌آورد؛ روش‌هایی که ارزش‌های گوناگونی را دنبال می‌کند و چه بسا ترکیب این چهار روش، روش‌های دیگری هم به دنبال بیاورد.

ما استدلال و اشراق فلسفه و خانقاه و خرابات تصوف را با تربیت اسلامی مخلوط نخواهیم کرد؛ همان‌طور که تربیت غربی و شرقی، با تکیه به بازتاب‌های روانی در غرب و جبرهای اجتماعی و جبر تولید در شرق، تربیت اسلامی را آلوده نخواهند کرد.

تحلیل‌گری که تربیت اسلامی را طالب است باید میان این همه، خط فاصل بگذارد. باید اینها را از هم تفکیک کند و گرنه آنچه به عنوان اسلام دنبال کرده‌ایم از اسلام بهره‌ای نخواهد داشت.

این روش‌های گوناگون فلسفی عرفانی شرقی غربی، در مقایسه با اصول و روش‌های تربیتی اسلام که در این بحث کم و بیش مطرح می‌شوند، می‌توانند نشان دهنده عمق تربیت اسلام و این نعمت بزرگ باشند که ما به سادگی از کنارش گذشته‌ایم.

در این بحث انسان در دو مرحله پیش از بلوغ و بعد از بلوغ بررسی می‌شود؛ چون شکل تربیتی در این دو مرحله، متفاوت است.»