کتاب زندگی خانوادگی (کودکان و نوجوانان ۲)

کتاب زندگی خانوادگی (کودکان و نوجوانان ۲) از مجموعه کتاب جامع آداب معاشرت نوشته پگی پُست، آنا پست، لیزی پست، دانیل پست سنینگ و ترجمه مریم تقدیسی است. این کتاب برای آموختن آداب معاشرت به کودکان و نوجوانان نوشته شده است.

تربیت فرزندان کاری دشوار و در عین حال شیرین است. والدین همیشه تلاششان را می‌کنند تا با تربیت صحیح فرزندانشان، نتیجه تلاش‌هایشان را نشان دهند. در این میان آموختن آداب معاشرت بسیار مهم است، چرا که می‌تواند به بچه‌ها کمک کند تا ارتباطاتی سالم و سازنده برقرار کنند و تعاملاتی ثمربخش داشته باشند. آداب معاشرت می‌تواند شامل انواع رفتارهایی بشود که بچه‌ها چه در محیط خانواده، چه در محیط‌های دیگر مانند منزل دوستان، کلاس‌ها، رستوران و ... از خود نشان می‌دهند.

کتاب زندگی خانوادگی (کودکان و نوجوانان ۲) برای آموزش روش‌های آدب معاشرت به کودکان و نوجوانان نوشته شده است. 

کتاب زندگی خانوادگی (کودکان و نوجوانان ۲) را به چه کسانی پیشنهاد می‌کنیم 

کتاب زندگی خانوادگی (کودکان و نوجوانان ۲) برای خانواده‌هایی است که فرزندان شش تا هجده ساله دارند و دوست دارند آداب صحیح معاشرت را به فرزندانشان بیاموزند. 

بخشی از کتاب زندگی خانوادگی (کودکان و نوجوانان ۲)

از یازده تا چهارده سال

برقراری ارتباط

در این سن می‌توانید اهمیت زبان بدن (حالات و اشارت) را به آن‌ها بیاموزید. بچه‌ها به خوبی از تأثیر شانه بالا انداختن، چرخاندن چشم‌ها، قوز کردن، و برقرار نکردن ارتباط چشمی آگاهی دارند. آن‌ها از لحاظ شناختی می‌توانند در یک لحظه به موضوعی انتزاعی فکر کنند و در لحظهٔ بعد به موضوعی قابل لمس. در حالی که توانایی تفکر انتزاعی در آن‌ها رشد می‌کند، می‌توانند به نحوی حیرت‌آور همزمان عمل‌گرایانه فکر کنند. در صحبت با آن‌ها دقت کنید و شکیبا باشید.

نوجوان در این سن فاقد مهارت‌های اجتماعی و کلامی لازم برای ابراز احساسات و افکار خود به نحوی مناسب است. از این رو، شاید حاضرجوابی کند و گستاخانه صحبت کند. شما در عین حال که نباید اجازهٔ حاضرجوابی را به او بدهید، باید به دنبال فرصت‌هایی برای آموزش هنر مخالفتِ بدون اعتراض باشید. برای

خطاب کردن بزرگ‌ترها

بچه‌ها حتی در مواقع غیررسمی هم باید یاد بگیرند بزرگ‌ترها را با نام خانوادگی و عنوانشان خطاب کنند. این بر عهده بزرگ‌تر است که از نوجوانی بخواهد او را به نام کوچک صدا کند یا نه. وقتی فرد بزرگ‌تری از فرزند شما می‌خواهد این کار را انجام دهد، به فرزندتان توضیح دهید در صورتی که این خواسته فرد بزرگ‌تر است می‌تواند او را با نام کوچک صدا کند.

اگر والدینی ترجیح می‌دهند فرزندشان بزرگ‌ترها را با عنوان و نام خانوادگی‌شان خطاب کند و بزرگ‌تر از او می‌خواهد که او را با نام کوچک صدا کند نوجوان می‌تواند بگوید: «والدینم از من خواسته‌اند بزرگ‌ترها را با استفاده از عنوان و نام خانوادگی‌شان صدا کنم.» بزرگ‌تر باید به خواسته والدین احترام بگذارد تا نوجوان هم دچار سردرگمی نشود.