کتاب زندگی خانوادگی (کودکان و نوجوانان ۱)

کتاب زندگی خانوادگی (کودکان و نوجوانان ۱) از مجموعه کتاب جامع آداب معاشرت نوشته پگی پُست، آنا پست، لیزی پست، دانیل پست سنینگ و ترجمه مریم تقدیسی است. این کتاب برای آموختن آداب معاشرت به کودکان و نوجوانان نوشته شده است.

تربیت فرزندان کاری دشوار و در عین حال شیرین است. والدین همیشه تلاششان را می‌کنند تا با تربیت صحیح فرزندانشان، نتیجه تلاش‌هایشان را نشان دهند. در این میان آموختن آداب معاشرت بسیار مهم است، چرا که می‌تواند به بچه‌ها کمک کند تا ارتباطاتی سالم و سازنده برقرار کنند و تعاملاتی ثمربخش داشته باشند. آداب معاشرت می‌تواند شامل انواع رفتارهایی بشود که بچه‌ها چه در محیط خانواده، چه در محیط‌های دیگر مانند منزل دوستان، کلاس‌ها، رستوران و ... از خود نشان می‌دهند.

کتاب زندگی خانوادگی (کودکان و نوجوانان ۱) برای آموزش روش‌های آدب معاشرت به کودکان و نوجوانان نوشته شده است. 

کتاب زندگی خانوادگی (کودکان و نوجوانان ۱) را به چه کسانی پیشنهاد می‌کنیم

خانواده‌هایی که فرزندان نوپا و خردسال دارند و دوست دارند فرزندانی آداب‌دان تربیت کنند، می‌توانند از محتوای کتاب زندگی خانوادگی (کودکان و نوجوانان ۱) استفاده کنند. 

بخشی از کتاب زندگی خانوادگی (کودکان و نوجوانان ۱)

کودکان نوپا در این سن اولین مهارت‌های کلامی را کسب می‌کنند که بسیاری از آن‌ها با آداب اجتماعی سر و کار دارند. اولین جملات، علاقه به کتاب، و اولین خط‌خطی‌های روی کاغذ اولین مهارت‌های ارتباطی را تشکیل می‌دهد.

برقراری ارتباط

کلمات جادویی. در میان اولین کلماتی که به کودک نوپای خود می‌آموزید، کلمات جادوییِ «لطفاً» و «متشکرم» را فراموش نکنید. بچه‌ها سال‌ها بعد به شما می‌گویند که کلمهٔ «لطفاً» جزو اولین کلماتی بود که به آن‌ها آموختید.

سلام کردن. کودک نوپای شما شاید خودش را پشت پای شما پنهان کند، ولی حتی خجالتی‌ترین کودک هم می‌تواند یاد بگیرد واضح سلام کند و لبخند بزند. یادگیری این مهارت به تمرین نیاز دارد، پس آن‌ها را در این راه یاری کنید.

حرف زدن. برایشان کتاب بخوانید، آن‌ها را به جاهای مختلف ببرید، با هم تلویزیون نگاه کنید، و به موسیقی گوش کنید. کودک نوپا حتی اگر واژه‌های زیادی برای برقرار کردن ارتباط نیاموخته باشد هم، به خصوص در حدود سه‌سالگی می‌تواند در مقابل کارهای مشترکی که با هم انجام می‌دهید واکنش نشان دهد.

آداب غذا خوردن

کودکان در این گروه سنی می‌توانند در حدود بیست دقیقه برای غذا خوردن پشت میز بنشینند.

هنگامی که با کودک پشت میز غذا نشسته‌اید، او را هم در گفت‌وگو شرکت دهید.

غذاهای نرمی را در اختیارش قرار دهید که با استفاده از قاشق بتواند آن را بخورد.

پیش‌بند هنوز دستمال او محسوب می‌شود.

غذا برای خوردن است. پرت کردن یا بازی کردن با غذا نشان می‌دهد به سرحد طاقتشان رسیده‌اند و خودتان باید به غذا خوردن او پایان دهید. قاطع رفتار کنید و به او کمک کنید میز را ترک کند. او می‌تواند در همان اتاق به بازی خود ادامه دهد.