کتاب رازهای قضاوت نکردن

کتاب رازهای قضاوت نکردن اثر محمود دانایی است. این کتاب به شما کمک می‌کند تا عادت قضاوت کردن را کنار بگذارید و خود را برای یک زندگی آسوده و آرام که عاری از هرگونه قضاوت و پیش‌داوری باشد، آماده کنید. 

درباره کتاب رازهای قضاوت نکردن

قضاوت نکردن، عملی است که هرچند به ظاهر ساده بیان می‌شود، اما وقتی پای عمل برسد، بسیار سخت است. بهرحال هربار که انسانی، کسی را قضاوت می‌کند یا درباره موضوعی پیش داوری می‌کند، ذهن خود را درگیر موضوعاتی می‌کند که می‌تواند بعدا دردسرساز شود. در حقیقت بعد روحانی و معنوی وجود انسان بعد از هر عمل ناشایستی، ضعیف می‌شود و قضاوت کردن هم از این قاعده مستثنی نیست. در این میان نقش ما چیست؟ 

انسان هم بعد جسمانی دارد و هم بعد معنوی و روحانی. رسیدگی به بعد روحانی وجود به اندازه بعد جسمانی و چه بسا بیش از آن اهمیت دارد. و بهترین غذا را می‌توان عمل و پایبندی به اصول اخلاقی دانست. در حقیقت این پایبندی، علاوه بر تغذیه بعد دیگر وجود انسان، به او کمک می‌کند تا زندگی راحت‌تری برای خود رقم بزند. 

کتاب رازهای قضاوت نکردن هم با هدف دستیابی به همین خواسته‌ها نوشته شده است؛ یعنی تغذیه معنوی به همراه تأمین آسایش و آرامش در زندگی ظاهری و اجتماعی. نحوه طراحی کتاب راز‌های قضاوت نکردن و همچنین کتاب‌های دیگر این مجموعه به این صورت است که در هر کدام برای یک صفت اخلاقی و سی روز طراحی شده است تا هر روز یک صفحه از آن مطالعه و به آن فکر شود. 

کتاب رازهای قضاوت نکردن را به چه کسانی پیشنهاد می‌کنیم 

اگر شما هم دوست دارید عادت قضاوت کردن اطرافیانتان را کنار بگذارید، این کتاب به شما کمک می‌کند. با تمرین‌ها کتاب به صورت گام به گام پیش بروید تا بتوانید زندگی عاری از قضاوت و شادتر و آسوده‌تر را تجربه کنید. 

درباره محمود دانایی 

محمود دانایی مترجم و نویسنده ایرانی است که در حال حاضر با انتشارات کتاب‌سرای نیک همکاری می‌کند. از میان کتاب‌هایی که او به فارسی ترجمه کرده است می‌توان به: کی ز مردن کم شدم؟ سفر روح، بهشت برین حقیقت دارد، رازهای قضاوت نکردن، رازهای فروتنی و رازهای نوع دوستی اشاره کرد.

بخشی از کتاب رازهای قضاوت نکردن

اول

اگر به همه با دیدی انتقادآمیز نگاه می‌کنیم:

باید هرچه زودتر برای قضاوت نکردن دیگران، برنامه جدی و اساسی تدارک ببینیم.

همچنین معیارهای قضاوت مشروع را دوباره بررسی کنیم تا متوجه شویم در چه شرایطی اجازه داریم قضاوت کنیم.

دوم

هنگامی که سعی می‌کنیم صفت مثبتی را در خود پرورش دهیم، تازه متوجه وجود مانع‌هایی سر راهمان می‌شویم، یا به عبارتی موانع واضح‌تر می‌شوند.

سوم

قضاوت منفی نکردن هدفی

قابل ستایش و ضروری است، ولی وقتی با کسی مواجه می‌شویم که واقعاً قابل انتقاد است چه باید کرد؟ با کسی که رفتارش به ضرر دیگران است و مثلاً در محیط کار، عملکرد مناسبِ بخش را مختل می‌کند.