کتاب ادکلن تلخ

کتاب ادکلن تلخ مجموعه داستانی جمعی از نویسندگان کانون فرهنگی چوک است. در این کتاب داستان‌های محمدامین پورحسینقلی، فاطمه مندنی، پرستو پارسا و مهتا عباسی را می‌خوانیم.

این کتاب شامل شش داستان کوتاه است که زبان ساده و روانی دارد. 

کتاب ادکلن تلخ را به چه کسانی پیشنهاد می‌کنیم 

علاقه‌مندان به ادبیات داستانی ایران را به خواندن این کتاب دعوت می‌کنیم. 

بخشی از کتاب ادکلن تلخ

پرستار به خاطر فشاری که به دستش می‌آورم آن را از دستم بیرون می‌کشد و دیگران چیزهایی را به سرمم تزریق می‌کنند که نمی‌دانم چیست ولی از میزان درد کاسته می‌شود و تو انگار که به یک باره دست ازکج خلقی برداشتی و همان پرستار ماسکی به صورتم می‌زند و می‌پرسد: «خوبی؟» ومن لبخند می‌زنم و چشم‌هایم را روی هم فشار می‌دهم وهمین که باز می‌کنم دکتر علیپور عینکش را در می‌آورد و روی میز می‌گذارد و بعد از کمی مکث می‌گوید: «کسی همراهتون نیست؟»

و  من سرم را تا جایی که بشود می‌چرخانم تا شاید پشت شیشه‌های کوچک درب اتاق عمل کسی را ببینم اما هیچکس نیست و ناگزیر کمی خودم را جمع وجور میکنم و در جوابش می‌گویم: «نه دکتر! قرارم نیست کسی بیاد! پس همه چیز و به خودم بگین. کام من به تلخی عادت داره!» و قطره اشکی از گوشه چشمم به پایین می‌افتد. صدای دکتر جراح را می‌شنوم که از پرستار چیزهایی می‌پرسد وچیزهایی می‌خواهد و ونفس عمیقی می‌کشد و بعد رو به من می‌گوید: «چرا اینقدر دیر اومدی دخترجون! با این فشار خون بالا، کنده شدن یه تیکه از جفتت هم برا ما شده قوز بالا قوز» 

و قبل از اینکه من بخواهم حرفی بزنم «بسم الله» می‌گوید و دست به کار میشود. اضطراب را در چشم‌های پرستار که مدام مرا چک می‌کند، می‌بینم. اضطراب را در چشم‌های مامان لیلی هم دیدم؛ وقتی به او گفتم پدرت زن داشته و من میدانستم اما به هزار دلیل خود ساخته که امروز عجیب ، احمقانه و حقیرانه به نظر میرسند، مشکلی با این پستی ندارم و مامان لیلی از همان روز که نگاه‌های خالی از پشیمانی و خجالت من را دید، از همان روز که با وقاحت کمبودهای زندگیم را توی صورتش زدم که خودم را از بازخواست شدن نجات بدهم ،صورتش، صدایش و دست‌هایش را از من گرفت...