کتاب پرسش ها و پاسخ های دانشجویی (جلد بیست و نهم)

ابوالقاسم بشیری(۱۳۴۰-) پژوهشگر است.

در یکی از بخش‌های این مجموعه پرسش و پاسخ می‌خوانیم:

«پرسش ۱۱۱. من تمایل به خودکشی دارم، گناه آن را برای من شرح دهید.

قبل از بیان دیدگاه اسلام درباره خودکشی، بایسته است علل تمایل به این پدیده شوم بررسی شود.

به طور کلی خودکشی سه علت عمده دارد:

۱. پوچ گرایی و احساس بی‌ارزشی،

۲. افسردگی،

۳. اعتراض به وضعیت موجود و حاکم بر خانواده یا جامعه.

اقدام به این عمل، به هر دلیلی، امری غیرمعقول، غیرمنطقی و احمقانه است و در هیچ فرهنگی پذیرفته نیست.

بنابراین فردی که چنین افکاری به ذهن او خطور می‌کند، باید هر چه زودتر به مشاور مراجعه کند تا این تفکرات نادرست اصلاح شود. اگر علت آن افسردگی باشد، باید تحت درمان قرار گیرد و اگر نوعی اعتراض به وضع موجود باشد، باید به او تفهیم شود که خودکشی بدترین نوع اعتراض است و راه‌های منطقی و بهتر و مؤثر وجود دارد و خودکشی هیچ مشکلی را حل نمی‌کند.

اما نظر اسلام درباره خودکشی

از دیدگاه اسلام، مالک همه چیز - از جمله انسان - خداوند است و او است که حق تصرف در جهان و انسان را دارد. آنجا که او رخصت دهد، جایز و جایی که او اذن ندهد، غیرمجاز است. از جمله این موارد، کشتن انسان است. در این موضوع هیچ تفاوتی بین انتحار و دیگر کشی نیست، چرا که این کار سلب حق حیات از خود و یا دیگری است. خدای سبحان انسان را از این امر برحذر داشته، می‌فرماید: «مَنْ قَتَلَ نَفْساً بِغَیرِ نَفْسٍ أَوْ فَسادٍ فِی الْأَرْضِ فَکأَنَّما قَتَلَ النّاسَ جَمِیعاً»؛ «آن کس که انسانی را بدون اینکه قاتل باشد و یا در زمین فساد کند، بکشد گویا همه مردم را کشته است»