کتاب آیین‌ها و آداب سوگواری در گیلان

کتاب آیین‌ها و آداب سوگواری در گیلان، از محمد بشرا، اثری پژوهشی است که به بررسی آیین‌ها و آداب سوگواری در گیلان پرداخته و رسومات مختلف منطقه را با جزئیات شرح کرده است.

درباره‌ی کتاب آیین‌ها و آداب سوگواری در گیلان

مراسم سوگواری‌ در هر محل یا منطقه‌ای بنا به آداب و رسوم و باورهای مردم همان منطقه‌ی خاص برگزار می‌شود. اما با دقت کردن در همین آداب و رسوم است که می‌توان متوجه دیدگاه و بینشی شد که در پس این تفکرات وجود دارد. سوگواری‌ها را می‌توان به دو دوسته‌ی عمومی و خصوصی تقسیم کرد. به عنوان مثال سوگواری‌های عمومی برای مراسم خاص مانند مراسم ایام محرم با شور و حرارتی عجیب در بین مردم برگزار می‌شود که دانستن رسومات آن جالب است. مردم مناطق شمال کشور و به خصوص گیلان از تنوع قومی و فرهنگی بسیاری برخوردارند که همین موضوع سبب ایجاد تفاوت‌هایی در برگزاری مراسمشان می‌گردد. دانستن جزئیات و تفاوت‌ها و حتی شباهت‌هایی که در مناطق مختلف در بین آیین‌های متفاوت در جریان است، بخش جالبی از فرهنگ و هویت ما است. محمد بشرا در کتاب آیین‌ها و آداب سوگواری در گیلان، به بررسی آیین‌ها و آداب مختلف مراسم سوگواری در مناطق مختلف گیلان پرداخته است و مراسم مختلف هر منطقه را با ذکر جزئیات توضیح داده است.

کتاب آیین‌ها و آداب سوگواری در گیلان را به چه کسانی پیشنهاد می‌کنیم 

کتاب آیین‌ها و آداب سوگواری در گیلان اثری عالی و خواندنی برای دوست‌داران آثار پژوهشی و علاقه‌مندان به تاریخ محلی است.

بخشی از کتاب آیین‌ها و آداب سوگواری در گیلان

طشت‌گذاری در آستارا ، رسم هرساله این شهرسـتان و روسـتاهای اطـرافش برای برگزاری روزهای سوگواری است که با مرثیه‌خوانی و سـینه‌زنـی پرشـور، پیش از فرارسیدن ماه محرم به ، نوبت در مسجدهای ایـن شـهر انجـام مـی‌شـود. پیوسته طشت را که مسین و سفیدشده یا برنجیِ جلا داده‌شده است، در برابـر درِ ورودی مسجد می‌گذاشتند و در آن آب زلال و گوارایی که از چشمه می‌آوردند، می‌ریختند و اطرافش را سیاه‌پوش می‌کردند. مردم در ابتـدای ورود بـه مسـجد، طشت را می‌بوسیدند و کمی از آب آن می‌خوردنـد و کمـی بـه سروصـورت و اندامِ درد مند بدن خود به ، نیت شفا می‌مالیدند و سکه‌ای هم در آن مـی‌انداختنـد که غالباً نذرکرده بود.

در روستاهای هودول و تله‌خانِ آستارا، در هنگام طشت‌گذاری ، نخست علَم سوگواری را بیرون مسجد برپا می‌داشتند ؛ کسی مرثیـه مـی‌خوانـد و سـوگواران گردآمده دم می‌گرفتند. آنگاه طشت را می‌آوردنـد و در کنـار علَـم بـر سـکویی می‌نهادنـد و در آن آب گـوارا و زلال مـی‌ریختنـد . سـوگواران، مقـداری از آبِ طشت را می‌خوردند و یا به نیت شفا برای بیمـارانِ در خانـه مانـده مـی‌بردنـد و سکه‌ای پول ، کنار یا داخلش می‌نهادند که صرف مسجد یا دسـته بـردن مـی‌شـد . آب این طشت را هرروزه خالی می‌کردند و در آن آبِ زلالِ گوارای تمیز کـه از چشمه می‌آوردند می‌ریختند.

فهرست

• یادداشت حوزه هنری گیلان
• پیش‌سخن 
• ماه‌ها و روزهای سوگواری
• نذر و نیازها
• لالْ پلا 
• علَم‌واچینی 
• شام غریبان 
• نذری‌ها 
• تعزیه و سوگواری
• زنان در ایام سوگواری
• به زیارت رفتن
• آب سکرات 
• آداب تشییع 
• بازگشت از سوگواری یا گورستان 
• نمایه