کتاب خیابان کانت: ایستگاه داستان فارسی

احسان عابدی(۱۳۶۰ - )، روزنامه‌نگار و داستان‌نویس است. مجموعه داستان «خیابان کانت»، مجموعه‌ای است متشکل از ٧ داستان کوتاه که حول محور مهاجرت شکل گرفته است. شخصیت‌های داستانی در «خیابان کانت» با تعلقات به جامانده، یادگارها، احساس نو در فضایی تازه، هیجان ناشی از فضای ناشناخته، اشتیاق و انگیزه برای شروع، عشق و زیبایی و تمام آنچه که یک دوباره ساختن یا یک ادامه هدفمند می‌توان نامید، مواجه هستند. کتاب با داستان «خیابان کانت» آغاز می‌شود. داستان روایتی است از در جست وجویِ خود بودن، همان خودِ آشنا اما این بار در خیابانی غریب و در فضای مهاجرت. داستان حکایت تنهایی و پاسداشت و در عین حال گریز از تنهایی است! حکایت عشق و وفاداری و سوال‌هایش، حکایت رهگذران ویژه خیابان کانت. عابدی در «خانه ٣٢»، داستانِ دیگرِ مجموعه، روزهای ابتدایی مهاجرت و فضایی تازه و البته ناآشنا را به تصویر کشیده است. همپای شخصیت داستان در خانه تازه با وسایلی کهنه و مرموز رو به رو می شویم که با تمام فرسودگی از زور کهنگی برای او تازه است و سرزمینی است قابل کشف و شهود. روزهای مهاجرت یکی یکی می‌گذرد و انبوه روزهایی که هرچقدر هم زیاد می‌شود و سمتِ برگه‌های رفته‌ تقویم سنگین‌تر می‌شود باز هم انگار تو تازه‌واردی و اشیاء و سرزمینِ تازه، غریبه است. در «خانه ٣٢» می‌خوانیم:«خاطره‌هایی که همسرم تعریف می‌کرد، بیش‌تر به هراسم می‌انداخت. هیچ ردپایی از خودم در آنها نمی‌دیدم، انگار که غریبه‌ای در غیاب من، نقش مرا بازی کرده باشد ... دکتر گفت این پیامد یک نوع شوک است و بعد ادامه داد: شوک جابجایی ... و به‌عنوان مهاجر به اینجا می‌رسی که باید عادت کنی! ... ما باید عادت کنیم. داریم یواش یواش عادت می‌کنیم».