کتاب ق

کتاب «ق» مجموعه اشعار عاشورایی شاعر معاصر، قادر طراوت‌پور (عقیق) است که به حضرت ولی عصر (عج) تقدیم شده است. این اثر در انتشارات اقلیما چاپ شده است.

درباره کتاب ق

مراثـی و اشـعار عاشـورایی عمومـاً از دیـدگاه درون‌مایـه و سـاختاری بـه دو دسـتهٔ مشـخص قابل تقسـیم هسـتند، دسـتهٔ اول بـا پرداختـن به جنبهٔ تاریخـی، روحـی و عاطفـی ماجرا با سـرایش سـوزناک‌تریـن مراثی ظهر عاشـورا ‌، عواطـف خویـش را صـرف سـوگواره‌نـگاری و مقتـل‌نـگاری منظـوم کـرده‌انـد و خواننـده را بـا دریـای مواجـی از عواطف غلیـان‌کرده و داغـدار و مصیبـت‌زده مواجـه مـی‌کننـد که ایـن‌گونه مراثی بیشـتر و نه صد‌در‌صد در میان اشـعار متقدمان شـایع‌تر اسـت که البته اسـتثنائاتی هم دارند.

دسـته دوم گروهی هسـتند که کاربردی تر ، اجتماعی تر و حماسـی ترعمـل مـی کننـد و حتی با نگاهی منتقدانـه ، به نقد نگاه صرفا سـوگوارانه و گریـه‌آمیـز بـه واقعـه مـی‌پردازند‌. اینـان یقیناً بـا در نظر گرفتـن ظلم ناحق و مظلومیـت حضـرت حسـین (ع) ماجـرا را بیشـتر از زاویـه ظلـم‌سـتیزی، حرکـت مصلحانـه و انقلابـی حضـرت و در نهایت عاقبـت کار می نگرند. ایـن زاویـه دید که بیشـتر در میان شـعرای متاخر دیده می شـود تمام تلاش خـود را مـی‌کند ورای به شـعر کشـیدن «در کربلا چه شـد؟» بـه «چرایی واقعـه عاشـورا» بپردازد و شـعر خـود را با اهرم واقعه کربلا، تبدیل کند به مانیفسـتی بـرای حرکت‌هـای انقلابـی و ظلم‌سـتیزی، چراکه شـاعر از همین منظـر اسـت که بـه واقعه مـی‌نگرد.

در مقدمه این کتاب سخنی هم دربارهٔ انواع شعر مذهبی و عاشورایی آمده است. قادر طراوت‌پور از شاعران جوان انقلاب اسلامی است. سبک شعری او بیشتر به خراسانی شبیه است و شعرش پر است از تصاویر و توصیفات ناب. او بیشتر قصیده و غزل می‌سراید.

کتاب ق را به چه کسانی پیشنهاد می‌کنیم

این کتاب به علاقه‌مندان به اشعار آیینی پیشنهاد می‌شود.

بخشی از کتاب ق

«خواست حوا بشوی، مادر دنیا باشی

گفت مریم بشوی، مادر عیسی باشی

با خودش گفت اگر آسیه باشی، بهتر

گفت بهتر بروی مادر موسی باشی

خواستی مادر موسی بشوی....مانع شد

گفت بهتر بنشینی و شکیبا باشی

خواستی مادر یوسف بشوی... سوخت دلش

گفت حیف است تو آواره صحرا باشی

دید صبر تو زیاد است و فضایل بسیار

دوست داری بروی مادر یحیی باشی؟

دید اگر مادر یحیی بشوی...باز کم است

بهتر آن است در این مرتبه بالا باشی

ماندی و یاس شدی، مادر عباس شدی

عشق می‌خواست تورا...عشق...که اینجا باشی»