کتاب آوازهای خاموش

«آوازهای خاموش» مجموعه ۸ داستان کوتاه از نویسنده معاصر، محمد عزیزی است. داستان‌های این کتاب داستان‌هایی از جنس روزگار امروز است. تنهایی‌ها، نگرانی‌ها و وحشت انسان از دستاوردهای زندگی مدرن در برابر از دست دادن زندگی سنتی.فضای روایت داستان‌های این کتاب هم رئال و هم سوررئال‌اند؛ و به فراخور موضوع و درونیات قهرمانان، با هم درمی‌آمیزند. بخشی از داستان «گردباد» این مجموعه را می‌خوانید: «زن دستش را گذاشته بود زیر چانه‌اش. به دیوار سرد و نمور اتاق تکیه داده بود و به مرد، نگاه می‌کرد. مرد «بَرَک» کهنه‌اش را پوشیده بود. شال «چرکتاب» و نمدارش را دور کمر بسته و کلاهش را به سر کرده بود و داشت تسمه‌های زمخت ولاستیکی «چیت» هایش را محکم می‌بست و. - کجا، توی این ظلمات؟ مرد، چوبدستی‌اش را از کنار دیوار برداشت. عبوس و گرفته، سرش را پایین انداخت و بی‌هیچ نگاهی به زن و بچه‌های قد و نیم‌قدش، سرشانه‌ها را خماند و از لای در کوچک، فرسوده و کج و معوج اتاق بیرون خزید. عقربی قلب زن را نیش زد. نگاهش به دنبال مرد کشیده شد. مرد زیر شُر شُر باران، میان لایهٔ غلیظ، داشت گم می‌شد. - کار دارم با تو، صبر کن.»