کتاب اسب ها بر صحنه شکارگاه

«اسب‌ها بر صحنه‌ی شکارگاه» مجموعه داستان‌های کوتاهی از نویسنده معاصر، شیرین داوودیان است. داستان «شمع بدون اشک» از این مجموعه را می‌خوانید: «شش نفر دور میز نشسته‌اند، خیره نگاه می‌کنند به شمع وسط میز، شمع ِ در حال سوختن. شعله‌اش گاه بلند و گاه کوتاه می‌شود. نخ شعله سر خم کرده است. هر شش نفر دارند می‌نویسند. هر از چند گاهی به شعله می‌نگرند. شمع اشک ندارد، فقط کوتاه می‌شود؛ اما چند قطره اشک شمع، روی شمعدان به جا مانده که رنگش با شمع کنونی متفاوت است. از جایی صدای سوت می‌آید. سوتی یکنواخت و دائم که با چرخش هوا درآمیخته است؛ اما آن شش نفر هیچ توجهی به صدای سوت ندارند. سه تایشان زن و سه تایشان مرد هستند. هر چند دقیقه، کسی نفس عمیق می‌کشد. شعله‌ی شمع، آتشش چند میلی‌متر از قبل بلندتر می‌شود. توجه هر شش نفر در آن لحظه به شمع است. خیره نگاه می‌کنند و باز ادامه می‌دهند. شعله فرومی‌نشیند. کسی نفس عمیقی می‌کشد. صدای سوت فضا را گرفته است. یکنواخت و آرام می‌خواند. شعله همچنان می‌سوزد. بدون اشک، بدون دود، نخ شعله خمیده‌تر شده است. هر شش نفر نشسته‌اند پشت میز و می‌نویسند. به شعله می‌نگرند و به اشک شمعی که از قبل بر شمعدان خشک شده است. یکی از زن‌ها بلند می‌شود. بقیه‌ی نگاه‌ها به سمت او باز می‌گردد. قلم‌ها از چرخش باز می‌ایستند؛ اما باز، برمی‌گردند و به شمع می‌نگرند. یک نفر نفس عمیقی می‌کشد. زن می‌نشیند. قلم‌ها می‌چرخند. شمع می‌سوزد، بدون اشک.»