کتاب سیاست‌نامه‌ی سعدی

یکی از معانی سیاست، تدبیر ساختارها در زندگی روزمره است. منظور از ساختارها، عوامل عینی و ذهنی‌ای است که از تاریخ به بشر ارث می‌رسند، در متغیرهایی ریشه دارند که مشاهده‌شدنی نیستند و خارج از ارادۀ انسان رفتارهای او را جهت‌دهی می‌کنند. برای نمونه در ساختارهای قدرتی چون نظام سیاسی، نهادهای سیاسی، سازمان‌ها و اداره‌ها شیوۀ حکمرانیْ بیرون از ارادۀ انسان‌ها قرار دارد، اما رفتارها را جهت می‌دهد. همین‌طور ساختارهای لذت، معیشت و فرهنگ نیز همچون میدانی مغناطیسی رفتار انسان‌ها را سامان‌دهی می‌کند. بنابرین در این پژوهش سیاست را تدبیر ساختارها معنا می‌کنیم. برنامه، طرح و شیوه‌ای که هر فرد برای غلبه بر ساختارها انتخاب می‌کند سیاست روزمرۀ او را تعیین می‌سازد. همۀ انسان‌ها دارای سیاست روزمره هستند به این معنا که برای امور زندگی دم‌دست و سادۀ خود سیاست به کار می‌برند. روح‌الله اسلامی بر اساس ترسیمی که سعدی از چهره سیاست و فهم قدرت کرده‌است به توصیف و نقد ساختارهای سیاسی و قدرت در جامعه ایرانی پرداخته است.