کتاب سرسره بازی

کتاب سرسره بازی نوشته امیررضا مافی شیراز، از موقعیتی آشنا در پارک شروع می‌شود؛ جایی که یک کودک برای رسیدن به نوبت خود در بازی، با کنارزده‌شدن و ترس روبه‌رو می‌شود. آنچه در این اثر برجسته است، تمرکز بر لحظه‌ای ساده اما مهم از یادگیری جرئت‌ورزی و دفاع از حق خود بدون دعوا و پرخاش است. این داستان در مجموعه‌ی «جهان قصه‌های با بابام» انتشارات مهرک منتشر شده است. نسخه‌ی الکترونیکی این اثر را می‌توانید از طاقچه خرید و دانلود کنید.

درباره کتاب سرسره بازی

کتاب سرسره بازی نوشته‌ی امیررضا مافی شیراز بر یکی از تجربه‌های روزمره‌ی کودکان دست گذاشته است؛ تجربه‌ی بازی در جمع و روبه‌روشدن با موقعیتی که در آن نوبت، حق و جرئت‌داشتن برای حرف‌زدن اهمیت پیدا می‌کند. فضای پارک، سرسره و حضور چند کودک دیگر، موقعیتی کاملاً ملموس می‌سازد؛ موقعیتی که در آن ناراحتی، دلخوری و ترس به‌تدریج به تصمیم و اقدام تبدیل می‌شود. متن، ماجرایی کوچک را بهانه کرده تا نشان دهد کودک چگونه می‌تواند در یک موقعیت اجتماعی ساده، احساسات خود را بشناسد و برای خواسته‌اش ایستادگی کند.

کتاب به رابطه‌ی میان کودک و پدر هم پرداخته است؛ رابطه‌ای که در آن بزرگ‌تر به‌ جای دخالت مستقیم، در کنار کودک می‌ایستد و به او فرصت می‌دهد خودش مسئله را حل کند. همین نکته، هسته‌ی اصلی اثر را شکل می‌دهد: حمایت‌کردن بدون گرفتن اختیار از کودک. در متن، ترس از کنارزده‌شدن، میل به تنهابودن در پارک و بعد تلاش برای گفتن یک خواسته‌ی ساده، به‌ گونه‌ای در کنار هم قرار گرفته‌اند که مفهوم اعتمادبه‌نفس را در سطحی قابل‌لمس نشان می‌دهند.

کتاب سرسره بازی از نظر حال‌وهوا به دنیای ذهنی کودک نزدیک می‌ماند. اتفاق‌ها بزرگ و پیچیده نیستند اما همان اندازه که برای بزرگ‌ترها عادی به‌ نظر می‌رسند، برای کودک جدی و تعیین‌کننده‌اند. امیررضا مافی شیراز از دل همین موقعیت محدود، موضوع‌هایی مثل نوبت‌گرفتن، دوست‌بودن، ترس، پافشاری و تجربه‌ی موفقیت شخصی را بیرون می‌کشد. نتیجه، متنی است که بیش از هر چیز بر یک لحظه‌ی رشد تمرکز دارد؛ لحظه‌ای که کودک می‌فهمد می‌تواند با تکیه‌ بر خودش، قدمی کوچک اما مهم بردارد.

خلاصه داستان سرسره بازی

هشدار: این پاراگراف بخش‌هایی از داستان را فاش می‌کند!

راوی کودک همراه پدرش به پارک می‌رود و می‌خواهد سرسره‌بازی کند، اما دو کودک دیگر مدام او را کنار می‌زنند و نمی‌گذارند نوبتش برسد. او چند بار تلاش می‌کند، عقب می‌کشد، ناراحت می‌شود و حتی می‌خواهد به خانه برگردد. پدرش به‌ جای آنکه خودش دخالت کند، از او می‌خواهد خواسته‌اش را بیان کند و جای خود بایستد. کودک با ترس و تردید دوباره به‌ سمت سرسره می‌رود، دستش را محکم به میله می‌گیرد و اعلام می‌کند که نوبت اوست. همین ایستادگی ساده، مسیر ماجرا را عوض می‌کند.

چرا باید کتاب سرسره بازی را بخوانیم؟

دلایل خواندن کتاب سرسره بازی را می‌توان این‌طور خلاصه کرد:

• این کتاب موقعیتی آشنا از دنیای کودک را به موضوع حق، نوبت و جرئت‌ورزی پیوند می‌دهد.
• متن نشان می‌دهد حمایت بزرگ‌تر همیشه به‌ معنای دخالت مستقیم نیست و گاهی به‌ معنای کنارایستادن است.
• خواندن آن به درک بهتر احساساتی مثل ترس، دلخوری و ناتوانی در جمع کمک می‌کند.
• اثر نمونه‌ای روشن از دفاع از خود بدون پرخاش و درگیری ارائه می‌دهد.
• کتاب برای گفت‌وگو درباره‌ی اعتمادبه‌نفس و رفتار در فضای بازی جمعی مناسب است.

خواندن کتاب سرسره بازی را به چه کسانی پیشنهاد می‌کنیم؟

خواندن کتاب سرسره بازی به این گروه‌ها پیشنهاد می‌شود:

• کودکانی که در بازی‌های جمعی برای گرفتن نوبت یا بیان خواسته‌ی خود مشکل دارند.
• والدینی که می‌خواهند درباره‌ی استقلال کودک و شیوه‌ی حمایت‌کردن از او بیشتر فکر کنند.
• مربیانی که به‌ دنبال متنی کوتاه برای گفت‌وگو درباره‌ی حق، نوبت و جرئت‌داشتن هستند.
• خوانندگانی که به داستان‌های کودکانه با محور موقعیت‌های روزمره و رشد شخصی علاقه دارند.
• کسانی که می‌خواهند درباره‌ی اعتمادبه‌نفس در موقعیت‌های ساده اما مهم شناخت ملموس‌تری به دست آورند.

درباره امیررضا مافی شیراز

امیررضا مافی شیراز (متولد ۱۳۶۷)، داستان‌نویس، فیلم‌نامه‌نویس و دانش‌آموخته‌ی فلسفه‌ی غرب است. او فعالیت در حوزه‌ی نگارش را از کودکی در نشریاتی چون «کیهان بچه‌ها» و «بچه‌ها... گل‌آقا» آغاز کرد و سپس به ادبیات نمایشی وارد شد. پس از نگارش و اجرای چند نمایش از جمله «یک شب بارانی»، «در انتظار مرگ» و «خداکشی»، از سال ۱۳۸۳ مسیر حرفه‌ای خود را به‌ سوی ادبیات داستانی تغییر داد که حاصل آن چاپ آثاری چون «سکوت چشم‌ها» (۱۳۸۵)، «کویر من» (۱۳۸۸)، «سطرهای گنگ» (۱۳۹۱)، «جزیره‌ی سلاخی» (۱۳۹۱)، «وضعیت مجهول» (۱۳۹۲) و رمان‌های «داستان اسماعیل»، «شریف شریف»، «کیمیای مجنون» و «روایت یک مرد» بود.

مافی از اواخر دهه‌ی ۱۳۸۰ بیش از صد نمایش‌نامه و مجموعه‌ی نمایشی رادیویی نگاشت و فیلم‌نامه‌ی تله‌فیلم «بعد از غبار» نیز بر اساس اثر او تولید شد. او در کنار آفرینش ادبی، مقالاتی در حوزه‌ی فلسفه‌ی ایمانوئل کانت، نظریه‌های پست‌مدرن و دین‌پژوهی منتشر کرده است. دریافت لوح تقدیر جشنواره‌ی عذرا برای فیلم‌نامه‌ی نیمه‌بلند «خسوف یک ماه»، دبیری علمی پنجمین دوره‌ی جایزه‌ی پژوهش سال سینمای ایران (۱۴۰۱) و داوری بخش بین‌الملل در رویدادهای سینمایی از جمله فعالیت‌های او به شمار می‌آید.