کتاب دوچرخه سواری

کتاب دوچرخه سواری نوشته امیررضا مافی شیراز، از مجموعه‌ی «جهان قصه‌های با بابام»، داستانی کوتاه درباره‌ی تجربه‌ی یادگرفتن دوچرخه‌سواری در کنار پدر است. ماجرا از یک گفت‌وگوی ساده جلوی تلویزیون شروع می‌شود و به بیرون آوردن دوچرخه‌ی قدیمی پدر از انباری می‌رسد؛ دوچرخه‌ای که هم یادگار کودکی اوست و هم پلی میان دو نسل. این داستان که انتشارات مهرک آن را منتشر کرده، در کنار تصویرکردن ترس، شوق و زمین‌خوردن‌های اول راه، روی مضمون همراهی پدر و دختر و شکل‌گرفتن اعتمادبه‌نفس هم دست می‌گذارد. نسخه‌ی الکترونیکی این اثر را می‌توانید از طاقچه خرید و دانلود کنید.

درباره کتاب دوچرخه سواری

کتاب دوچرخه سواری نوشته‌ی امیررضا مافی شیراز، داستانی تصویری و کوتاه است که یک موقعیت آشنا از زندگی روزمره را به مرکز روایت می‌آورد: خواستنِ یک دوچرخه و روبه‌روشدن با ترسِ یادگرفتن آن. هسته‌ی اصلی ماجرا فقط سوارشدن بر دوچرخه نیست، بلکه رابطه‌ی پدر و دختری است که در خلال یک تجربه‌ی ساده، شکل ملموس‌تری پیدا می‌کند. دوچرخه‌ی قدیمی پدر که از انباری بیرون آورده می‌شود، فقط یک وسیله نیست؛ نشانه‌ای از خاطره، تداوم و انتقال تجربه از نسلی به نسل دیگر است. همین جزئیات باعث شده فضای داستان به‌ جای تکیه بر حادثه‌های بزرگ، بر حس‌های کوچک اما ماندگار استوار بماند.

کتاب دوچرخه سواری در مسیر روایتش به‌خوبی شوق، دودلی و جرئت‌پیداکردن را در کنار هم می‌گذارد. کودکِ داستان همزمان که از داشتن دوچرخه خوشحال است، از افتادن و بلدنبودن هم می‌ترسد. روایت با تمیزکردن دوچرخه، تعمیر آن، بستن چرخ‌های کمکی و شروع تمرین، قدم‌به‌قدم پیش می‌رود و همین پیشروی تدریجی، حال‌وهوای کتاب را باورپذیر کرده است. حضور پدر در این میان فقط به‌ عنوان کسی که وسیله را آماده می‌کند نیست؛ او کنار کودک می‌ایستد، مراقب است و اجازه می‌دهد یادگیری با ترس و خطا پیش برود. 

امیررضا مافی شیراز از دل یک اتفاق معمولی، موضوع‌هایی مثل اعتماد، همراهی، استقلال و عبور از تردید را بیرون می‌کشد و به‌ همین دلیل این کتاب می‌تواند برای مخاطبانی که به قصه‌های خانوادگی و تجربه‌های نخستین علاقه دارند، خواندنی باشد.

خلاصه داستان دوچرخه سواری

هشدار: این پاراگراف بخش‌هایی از داستان را فاش می‌کند!

داستان دوچرخه سواری از جایی شروع می‌شود که راوی هنگام تماشای تلویزیون از پدرش می‌خواهد برایش دوچرخه بخرد. بعد از گفت‌وگویی کوتاه، پدر دوچرخه‌ی قدیمی کودکی خودش را از انباری بیرون می‌آورد و همراه فرزندش آن را تمیز و آماده می‌کند. دوچرخه به دوچرخه‌سازی برده می‌شود، چرخ‌ها و زینش سر و سامان می‌گیرد و چرخ‌های کمکی هم به آن اضافه می‌شود. 

بخش اصلی ماجرا به تمرین‌کردن در کوچه می‌رسد؛ جایی که شوقِ سوارشدن با ترسِ زمین‌خوردن همراه است. کودک کم‌کم رکاب‌زدن را یاد می‌گیرد، با افتادن روبه‌رو می‌شود و در ادامه با کمک پدر، قدمی به‌ سمت دوچرخه‌سواری مستقل‌ برمی‌دارد.

چرا باید کتاب دوچرخه سواری را بخوانیم؟

دلایل خواندن کتاب دوچرخه سواری را می‌توان این‌طور خلاصه کرد:

• این کتاب تجربه‌ی یادگیری یک مهارت تازه را از زاویه‌ی احساسات کودکانه نشان می‌دهد؛ از شوقِ شروع تا ترسِ افتادن.
• داستان، رابطه‌ی پدر و فرزند را در یک موقعیت روزمره و ملموس تصویر می‌کند و بر همراهی در فرایند یادگرفتن دست می‌گذارد.
• کتاب نشان می‌دهد اعتمادبه‌نفس معمولاً یک‌باره به‌ دست نمی‌آید و با تمرین، خطا و حمایت شکل می‌گیرد.
• دوچرخه‌ی قدیمی پدر، لایه‌ای از خاطره و پیوند میان نسل‌ها به داستان اضافه می‌کند.
• کسانی که به قصه‌های کوتاه با موضوع تجربه‌های نخستین کودکی علاقه دارند، در این اثر با موقعیتی آشنا و قابل‌لمس روبه‌رو می‌شوند.

خواندن کتاب دوچرخه سواری را به چه کسانی پیشنهاد می‌کنیم؟

خواندن کتاب دوچرخه سواری به این گروه‌ها پیشنهاد می‌شود:

• کودکانی که با ترسِ یادگرفتن کارهای تازه دست‌وپنجه نرم می‌کنند.
• والدینی که به داستان‌هایی درباره‌ی همراهی پدر و فرزند علاقه دارند.
• علاقه‌مندان به قصه‌های کوتاه تصویری با موضوع تجربه‌های روزمره‌ی کودکی.
• خوانندگانی که دوست دارند روایت‌هایی درباره‌ی شکل‌گرفتن جرئت و استقلال در سال‌های آغازین زندگی بخوانند.
• کسانی که از داستان‌های گرم و خانوادگی با محور خاطره و یادگیری لذت می‌برند.

درباره امیررضا مافی شیراز

امیررضا مافی شیراز (متولد ۱۳۶۷)، داستان‌نویس، فیلم‌نامه‌نویس و دانش‌آموخته‌ی فلسفه‌ی غرب است. او فعالیت در حوزه‌ی نگارش را از کودکی در نشریاتی چون «کیهان بچه‌ها» و «بچه‌ها... گل‌آقا» آغاز کرد و سپس به ادبیات نمایشی وارد شد. پس از نگارش و اجرای چند نمایش از جمله «یک شب بارانی»، «در انتظار مرگ» و «خداکشی»، از سال ۱۳۸۳ مسیر حرفه‌ای خود را به‌ سوی ادبیات داستانی تغییر داد که حاصل آن چاپ آثاری چون «سکوت چشم‌ها» (۱۳۸۵)، «کویر من» (۱۳۸۸)، «سطرهای گنگ» (۱۳۹۱)، «جزیره‌ی سلاخی» (۱۳۹۱)، «وضعیت مجهول» (۱۳۹۲) و رمان‌های «داستان اسماعیل»، «شریف شریف»، «کیمیای مجنون» و «روایت یک مرد» بود.

مافی از اواخر دهه‌ی ۱۳۸۰ بیش از صد نمایش‌نامه و مجموعه‌ی نمایشی رادیویی نگاشت و فیلم‌نامه‌ی تله‌فیلم «بعد از غبار» نیز بر اساس اثر او تولید شد. او در کنار آفرینش ادبی، مقالاتی در حوزه‌ی فلسفه‌ی ایمانوئل کانت، نظریه‌های پست‌مدرن و دین‌پژوهی منتشر کرده است. دریافت لوح تقدیر جشنواره‌ی عذرا برای فیلم‌نامه‌ی نیمه‌بلند «خسوف یک ماه»، دبیری علمی پنجمین دوره‌ی جایزه‌ی پژوهش سال سینمای ایران (۱۴۰۱) و داوری بخش بین‌الملل در رویدادهای سینمایی از جمله فعالیت‌های او به شمار می‌آید.