کتاب کلاس نابغه ها (جلد چهار و نیم)

کتاب کلاس نابغه ها (جلد چهار و نیم) نوشته سویگو کینوگاسا، روزهای پایانی تعطیلات تابستان را در مدرسه‌ای روایت می‌کند که حتی تفریح و دوستی هم از رقابت جدا نیست. آیانوکوجی پس از آزمون‌های غیرمعمول مدرسه، فرصتی برای استراحت پیدا کرده است، اما یک دعوت، کنجکاوی درباره‌ی مشاوری مشهور و خرید هدیه‌ی تولد، او را دوباره درگیر روابط پیچیده‌ی دانش‌آموزها می‌کند. سیما خواجوی این رمان را ترجمه کرده و نشر پیدایش این کتاب را منتشر کرده است. داستان، فاصله‌ی میان ظاهر آدم‌ها و احساسات پنهانشان را در موقعیت‌های روزمره دنبال می‌کند. نسخه‌ی الکترونیکی این اثر را می‌توانید از طاقچه خرید و دانلود کنید.

درباره کتاب کلاس نابغه ها (جلد چهار و نیم)

کتاب کلاس نابغه ها (جلد چهار و نیم) از سویگو کینوگاسا، فضای رقابتی یک دبیرستان شبانه‌روزی را از دریچه‌ی روزهای تعطیل نشان می‌دهد. دانش‌آموزها پس از آزمون بقا در جزیره و رقابت هوش روی کشتی تفریحی، به زندگی روزمره برگشته‌اند. مدرسه امکانات رفاهی متعددی دارد، اما دنیای دانش‌آموزها همچنان به محدوده‌ی همین مجموعه وابسته است. مرکز خرید، خوابگاه، باشگاه و حتی صف یک غرفه، محل برخورد کسانی می‌شوند که گاهی رقیب‌اند و گاهی به کمک یکدیگر نیاز دارند. امتیازهای فردی نیز بخشی از مناسبات این محیط‌اند؛ موجودی حساب، انتخاب غذا، خرید هدیه و هزینه‌ی سرگرمی را تحت‌تأثیر قرار می‌دهد. روایت اول‌شخص آیانوکوجی، علاوه‌بر اتفاق‌ها، محاسبه‌ها و تردیدهای او را آشکار می‌کند. او خودش را دانش‌آموزی معمولی معرفی می‌کند که دردسر نمی‌خواهد، اما مشاهده‌هایش از رفتار دیگران، فاصله‌ی میان این تصویر و توانایی تحلیل او را نشان می‌دهد. شوخی‌ها، دلخوری‌ها و گفت‌وگوهای گاه تند، حال‌وهوای زندگی گروهی نوجوانان را شکل داده‌اند.
کتاب کلاس نابغه ها (جلد چهار و نیم) در کنار رقابت، مسئله‌ی نزدیک‌شدن به دیگران را پیش می‌کشد. آیانوکوجی از شلوغی و دردسر دوستی‌های فراوان فاصله می‌گیرد، اما دعوت یک هم‌کلاسی خوشحالش می‌کند. همین تضاد، تنهایی او را از یک انتخاب کاملاً آسوده متمایز می‌سازد. میو ایبوکی نیز پشت برخورد تندش، نگرانی از قضاوت دیگران را پنهان کرده است. هوریکیتا در بحث درباره‌ی مشاوره، اهمیت مشاهده و استخراج اطلاعات از مکالمه را مطرح می‌کند؛ موضوعی که با شیوه‌ی توجه راوی به آدم‌ها پیوند دارد. بخش مربوط به خرید هدیه نیز تفاوت شناخت سلیقه‌ی دیگران با انتخاب یک وسیله‌ی صرفاً مفید را نشان می‌دهد. شخصیت‌ها در چنین موقعیت‌هایی فقط نماینده‌ی کلاس‌های رقیب نیستند؛ کم‌تجربگی، حساسیت و نیاز به همراهی هم در رفتارشان دیده می‌شود. عنوان‌هایی مانند تعطیلات تابستان کم‌کم به پایان می‌رسد و میو ایبوکی بالاخره سر عقل می‌آید، توجه داستان به همین روزهای بین آزمون‌ها را نشان می‌دهند. تجربه‌ی خواندن این جلد بیشتر بر شناخت مناسبات دانش‌آموزها تکیه دارد؛ مناسباتی که در خرید، تماس تلفنی و انتظارکشیدن، به‌اندازه‌ی رقابت‌های رسمی معنا پیدا می‌کنند.

خلاصه کتاب کلاس نابغه ها (جلد چهار و نیم)

هشدار: این پاراگراف بخش‌هایی از داستان را فاش می‌کند!
آیانوکوجی آخرین روزهای تعطیلات را بیشتر در تنهایی می‌گذراند تا اینکه سودو پیشنهاد می‌دهد به دیدن مشاوری مشهور در مرکز خرید کیاکی بروند. قرار اولیه مطابق انتظار پیش نمی‌رود، اما گفت‌وگو با هوریکیتا، کنجکاوی آیانوکوجی را درباره‌ی شیوه‌ی شناخت آدم‌ها بیشتر می‌کند. او به مرکز خرید می‌رود و متوجه می‌شود که مشاور فقط مراجعه‌کنندگان همراه را می‌پذیرد. میو ایبوکی از کلاس رقیب هم با همین مانع روبه‌رو شده است. برخورد این دو، بحثی درباره‌ی اضطراب هنگام معاشرت و تفاوت رفتار واقعی با بازی‌کردن یک نقش را پیش می‌کشد. کتاب کلاس نابغه ها (جلد چهار و نیم) در مسیر دیگری، خرید گروهی هدیه‌ی تولد را به فرصتی برای شناخت هم‌کلاسی‌ها تبدیل می‌کند. حضور غیرمنتظره‌ی کاتسوراگی در فروشگاه نیز پرسش‌هایی تازه میان دوستان آیانوکوجی به وجود می‌آورد.

چرا باید کتاب کلاس نابغه ها (جلد چهار و نیم) را بخوانیم؟

دلایل خواندن کتاب کلاس نابغه ها (جلد چهار و نیم) را می‌توان این‌طور خلاصه کرد:

• روزهای خارج از آزمون، جنبه‌های شخصی‌تر روابط دانش‌آموزان را آشکار می‌کنند.
• تفاوت حرف‌های راوی با واکنش‌های درونی‌اش، زمینه‌ی شناخت دقیق‌تر آیانوکوجی را فراهم می‌کند.
• برخوردهای ایبوکی، رابطه‌ی اضطراب اجتماعی و رفتار دفاعی را وارد داستان می‌کنند.
• نظام امتیازها، تأثیر محدودیت مالی بر انتخاب‌های روزمره را نشان می‌دهد.

خواندن این کتاب را به چه کسانی پیشنهاد می‌کنیم؟

کتاب کلاس نابغه ها (جلد چهار و نیم) به این گروه‌ها پیشنهاد می‌شود:

• دنبال‌کنندگان مجموعه که به روابط میان شخصیت‌ها علاقه دارند.
• علاقه‌مندان به رمان‌های مدرسه‌ای و رقابت دانش‌آموزان.
• خوانندگان علاقه‌مند به موضوع تنهایی، دوستی و اضطراب در معاشرت.
• دوستداران روایت اول‌شخص همراه با تحلیل رفتار دیگران.

بخشی از کتاب کلاس نابغه ها (جلد چهار و نیم)

««آزمون ویژه...»
در حالت عادی این دو کلمه باید به معنی یک امتحان کتبی یا یک‌جور امتحان ورزش می‌بود، اما در دبیرستان پیشرفتهٔ ما با آن شیوهٔ تربیتی خاص، «آزمون ویژه» هرگز یک موضوع پیش‌پاافتاده نبود. اول رقابت برای بقا در یک جزیرهٔ خالی از سکنه و بعد یک نبرد تمام‌عیار بین هوش و ذکاوت افراد، آن هم روی یک کشتی تفریحی! آزمون‌های عجیب‌وغریبی که یکی پس از دیگری در طول تعطیلات تابستان از راه رسیدند.
من به‌عنوانِ یک دانش‌آموز سال‌اولیِ معمولی، بین دو آزمون فقط ۷ روز واقعاً استراحت کردم. ترم دوم به‌زودی شروع می‌شد. در چند روز تعطیلی هیچ کار خاصی نکرده بودم؛ نه من به کسی زنگ زدم و نه کسی به من... به‌عبارت دیگر آن چند روز در خلوت و تنهایی گذشت.
با صدای بلند به خودم گفتم: «خب، که چی؟ واسه من ‌اصلاً مهم نیست.»
آزادی و ول گشتن دیگر بس بود. من که بیشترش را‌ نمی‌خواستم. تازه، به نظر من داشتن صد تا دوست و رفیق هم لزوماً چیز خوبی نبود. چون ارتباط با آدم‌های بیشتر، برای من‌یکی به معنای دردسرهای بیشتری بود که به سراغم می‌آمد و باید آنها را سر‌و‌سامان می‌دادم. گاهی اوقات دوستی زنگ می‌زد و از ته دل خوشحال می‌شدم، گاهی هم ‌اصلاً این‌طور نبود!
تنها بودم، اما کلی کار داشتم و امروز، در حال انجام یکی از آنها بودم. داشتم تراز امتیازهای باقی‌مانده را در موبایلم بررسی می‌کردم... ۱۰۶۲۱۹ امتیاز.
۱۰۰ هزار امتیاز از این مقدار را برای یکی از هم‌کلاسی‌‌هایم، یعنی کِن سودو فرستادم. کمی بعد سودو زنگ زد: «هی آیانوکوجی... در چه حالی؟»
«هیچی... داشتم فکر می‌کردم واسه شام چی بخورم؟!»»