کتاب بن بستی در آفریقا

کتاب بن بستی در آفریقا نوشته پیمان فیوضات و شامل دو داستان کوتاه است. اولین داستان درمورد فضای کار، بی‌خوابی، سوءتفاهم و مناسبات فرساینده‌ی شهری و دومی در باب تضاد و شکاف طبقاتی و نابرابری‌های اجتماعی است. نشر نی این اثر را منتشر کرده است. راوی داستان اول مترجمی است که در شرکتی پرآشوب کار می‌کند و از همان صحنه‌ی انتظار در فرودگاه، وارد زنجیره‌ای از موقعیت‌های تلخ، طنزآمیز و نگران‌کننده می‌شود. داستان حاضر همزمان چهره‌ی آدم‌ها، زبان روزمره و سازوکار قدرت را نشان می‌دهد و از خلال مأموریتی ظاهراً ساده، جهانی آشفته را به تصویر می‌کشد. نسخه‌ی الکترونیکی این اثر را می‌توانید از طاقچه خرید و دانلود کنید.

درباره کتاب بن بستی در آفریقا اثر پیمان فیوضات

کتاب بن بستی در آفریقا نوشته‌ی پیمان فیوضات و حاوی دو داستان کوتاه است.

داستان بن بستی در آفریقا از موقعیت ساده آغاز می‌شود و به تصویری گسترده از محیط کار، روابط انسانی و فرسودگی روانی می‌انجامد. راوی مترجمی است که در شرکتی با ظاهر رسمی و باطنی آشفته کار می‌کند؛ جایی که عنوان‌ها، نقش‌ها و حقیقت ماجراها مدام جابه‌جا می‌شوند. فرودگاه، تأخیر یک مسافر خارجی، تماس‌های پی‌درپی و حضور همکارانی عجیب در ابتدای این داستان فضایی می‌سازد که هم خنده‌دار است و هم ناآرام. نویسنده از خلال شرح جزئیات، مناسباتی را نشان می‌دهد که در آن سوءاستفاده، تظاهر، بی‌نظمی و ترس در کنار هم قرار گرفته‌اند.

داستان بن بستی در آفریقا به‌تدریج چهره‌ی شرکتی را آشکار می‌کند که در آن مرز میان کار قانونی، فریب، نمایش و بقا مدام کمرنگ‌تر می‌شود. شخصیت‌هایی مثل آقاصفت، منشی شرکت، سرهنگ، گل‌گاوزبان و دیگر کارمندان، هرکدام، بخشی از این جهان را می‌سازند؛ جهانی که در آن زبان اداری، شوخی‌های تلخ، تحقیر، جاه‌طلبی و درماندگی به هم گره خورده است. اثر بر گفت‌وگو، مشاهده و وصف جزئیات رفتارها تکیه دارد.

راویِ بن بستی در آفریقا با نگاهی خسته، دقیق و گاه کنایه‌آمیز محیط اطرافش را ثبت می‌کند. در کنار خط اصلی داستان به موضوع‌هایی مثل بی‌ثباتی شغلی، میل به بالارفتن، جعل اعتبار، نمایش موفقیت و تنهایی در جمع پرداخته شده است.

داستان دوم، سراشیبی، با توصیف فضای سرد و گلی و سخت یک کارگاه صاف‌کاری در محیطی حاشیه‌ای آغاز می‌شود. کارگران این کارگاه (ابی‌سوتی، باقر، علی کاروان و...) جوانانی عبوس، سخت‌کوش و پر از شیارهای خستگی بر صورت هستند. آن‌ها سابقه‌ی کارهای سخت مانند کول‌بری در مرز را داشته و به شرایط سخت آب‌وهوایی خو گرفته‌اند. زندگی آن‌ها در سادگی، فقر و بی‌تکلفی می‌گذرد.

طبقه‌ی مرفه و برخورد دو جهان متضاد، حسادت و سرخوردگی و نگاه حسرت‌بار و نیز پرداختن به دنیایی سطح‌نگر و بی‌دغدغه در این داستان به چشم می‌خورد. داستان سراشیبی تصویری از تقاطع فقر و ثروت در شهری بزرگ را ارائه می‌دهد؛ جایی که در آن طبقه‌ی محروم بار رنج و کار سنگین را بر دوش می‌کشد و طبقه‌ی مرفه بدون درک این رنج در رفاه و خوش‌گذرانی سیر می‌کند. در این میان، خشم و حسرت زیرپوستیِ طبقه‌ی پایین خود را نشان می‌دهد.

خلاصه کتاب بن بستی در آفریقا

هشدار: این پاراگراف بخش‌هایی از داستان اول را فاش می‌کند!

راوی مترجمی است که برای استقبال از یک کارشناس هلندی به فرودگاه می‌رود. این مأموریت ساده به شروع روزی آشفته تبدیل می‌شود. تأخیر در پرواز، اشتباه‌های اداری و تماس‌های مداومْ راوی را به فضای شرکتی برمی‌گرداند که در آن هرکس نقشی مبهم و مسئله‌دار دارد. او در طول روز با رئیس پرخاشگر، همکاران سردرگم، پرونده‌های مشکوک و ماجراهایی روبه‌رو می‌شود که کم‌کم ابعاد فریب و فساد را روشن می‌کنند. داستان در ادامه از خلال همین رفت‌وآمدها و گفت‌وگوها راوی را به موقعیتی خطرناک می‌کشاند؛ جایی که در آن خستگی، ترس و پوچی بیش از هر چیز خودش را نشان می‌دهد.

چرا باید کتاب بن بستی در آفریقا را بخوانیم؟

دلایل خواندن کتاب بن بستی در آفریقا را می‌توان این‌طور خلاصه کرد:

• داستان «بن بستی در آفریقا» فضای یک شرکت آشفته و روابط قدرت در آن را با جزئیات نشان می‌دهد.
• داستان «سراشیبی» تضاد میان طبقه‌ی مرفه و طبقه‌ی کم‌درآمد را نشان داده است.
• این کتاب برای کسانی که به داستان‌های حاضر در شهر و شخصیت‌های گوناگون علاقه دارند، امکان تجربه‌ای پرتنش و پر از جزئیات را فراهم می‌کند.

خواندن کتاب بن بستی در آفریقا را به چه کسانی پیشنهاد می‌کنیم؟

خواندن کتاب بن بستی در آفریقا به این گروه‌ها پیشنهاد می‌شود:

• علاقه‌مندان به ادبیات داستانی معاصر ایران و قالب داستان کوتاه درمورد روابط فرساینده‌ی اداری و تضاد طبقاتی.
• کسانی که دوست دارند داستانی درباره‌ی بی‌ثباتی شغلی، قدرت و تحقیر بخوانند.
• مخاطبانی که از طنز تلخ و موقعیت‌های ناآرام در زندگی معمولی استقبال می‌کنند.

درباره پیمان فیوضات

پیمان فیوضات متولد سال ۱۳۶۰ در تهران و فارغ‌التحصیل رشته‌ی مترجمی زبان انگلیسی است. او از سال ۱۳۸۱ به تدریس پیانو پرداخته و از حدود ۲۰سالگی نگارش داستان را آغاز کرده است. این نویسنده که آثاری همچون مجموعه داستان‌های «آچمزشده‌ها» (۱۳۸۹)، «نمایشگاه نگاتیو» (۱۳۹۰) و «بندهای خالی» (۱۳۹۳) را منتشر کرده، علاوه‌بر حوزه‌ی ادبیات داستانی، فعالیت‌های متنوعی در عرصه‌ی فرهنگ، آموزش و هنر داشته است؛ ازجمله نگارش کتاب «شهر ما، تهران» برای معرفی تهران به نوجوانان (۱۳۹۵ یا ۱۳۹۶)، پذیرش نگارش کتاب گردشگری شهر تهران (۱۳۹۹) و برگزاری تورهای تهران‌گردی، راه‌اندازی «پادکست پیمان» برای خوانش داستان‌هایش (۱۴۰۰)، آموزش نت‌خوانی به نابینایان و کم‌بینایان در «پادکست ماژور» (۱۴۰۱) و نیز انتشار کتاب رنگ‌آمیزی «رنگ‌های ایران» در بهار ۱۴۰۳ برای آشنایی کودکان و نوجوانان با ویژگی‌های استان‌های ایران.

جوایز و افتخارات نویسنده

پیمان فیوضات موفق به نامزدی در جایزه‌ی ادبی صادق هدایت برای داستان کوتاه «کف دست» (۱۳۸۶) و جایزه‌ی ادبی هفت‌اقلیم برای مجموعه داستان «بندهای خالی» (۱۳۹۴) شده است.

بخشی از کتاب بن بستی در آفریقا

«نم باران زده بود. اِبی‌ـ سوتی کارتن مقوایی را تختِ زمین کرده و رویش نشسته بود؛ کنارِ در پراید سفید. یک دستش توی در بود و با دست دیگرش به بدنهٔ در می‌کوبید. و با صدای آهنگی که از ضبط ماشین درمی‌آمد، دم گرفته بود. بلندگوی توی در را درآورده و کف ماشین گذاشته بود. صدا از بلندگوی دیگرِ ماشین می‌آمد. و اِبی‌ـ سوتی سرش را با ضرب‌های آهنگ تکان می‌داد.

خودش و پسرعموهایش آن‌جا کار می‌کردند. می‌گفتند «کارگاه‌مون» ولی همه‌شان برای باقرـ صاف‌کار کار می‌کردند.

می‌گفتند «پسرعمو» هستند ولی پسرخاله و پسردایی هم بودند. در کل با هم فامیل بودند. و اگر کارگر جدیدی هم از راه می‌رسید و ازش خوش‌شان می‌آمد، حتی اگر بچهٔ جای دیگری بود، می‌گفتند: «پسرعمو.»

عضلانی بودند و عبوس؛ توی ضبطِ ماشینِ مردم آهنگ محلی خودشان را می‌گذاشتند؛ اگر کاست «می‌خورد» کاست می‌گذاشتند، اگر نه سی‌دی؛ و شروع می‌کردند به کوبیدن. صورتِ بیش‌ترشان با وجود این‌که جوان بودند، شیارهای عمیق داشت؛ سیگار می‌کشیدند و می‌کوبیدند به فلز؛ دنگ‌دنگ‌دنگ‌دنگ؛ عین خیال‌شان هم نبود که باران آمده، پاییز شده، دورتادورشان گِل است یا برف. وقتی فصل برف و سرما شروع می‌شد حتی انگار بهتر کار می‌کردند؛ برعکس ِ باقر؛ او اعصابش خرد می‌شد؛ دائم نق می‌زد که همه جا را گِل گرفته و هوا سرد است؛ وقتی باقر غر می‌زد، می‌گفتند: «اوستا! این سرماها که چیزی نیست... باید رو کوهای لب مرز باشی به‌ت بگم سرما یعنی چه؟... کار؟ کار چیه؟ این که کار نیست؟»»