کتاب کاناپه

کتاب کاناپه نوشته ساناز اقتصادی نیا و مجموعه‌ای از داستان‌های کوتاه اوست که هرکدام از گوشه‌ای به زندگی شخصیت‌هایی پرداخته‌اند که در موقعیت‌های تنگ، مبهم و گاه خشن گیر افتاده‌اند. یک شیء ساده، یعنی کاناپه، در این داستان‌ها بارها به نقطه‌ای برای مکث، اعتراف، فرسودگی یا آشکارشدن رازها تبدیل می‌شود. این کتاب را نشر نی منتشر کرده است. فضای کلی بر تنش‌های پنهان، روابط آسیب‌دیده و لحظه‌هایی بنا شده است که زندگی عادی را ناگهان به‌سمت تاریکی می‌برد. نسخه‌ی الکترونیکی این اثر را می‌توانید از طاقچه خرید و دانلود کنید.

درباره کتاب کاناپه اثر ساناز اقتصادی نیا

کتاب کاناپه نوشته‌ی ساناز اقتصادی نیا و مجموعه‌ای از داستان‌های کوتاه است که با وجود تفاوت در شخصیت‌ها، مکان‌ها و موقعیت‌ها از یک حس مشترک نیرو می‌گیرند؛ حسِ گیرافتادن در زندگی‌هایی که زیر ظاهر روزمره، پر از فشار، ترس، خشم و فرسودگی هستند. شخصیت‌های داستان‌های این مجموعه از طبقات و فضاهای گوناگون می‌آیند؛ از نوجوانی که در حاشیه‌ی جرم سرگردان است تا زنی که در سکوت خانه‌ای فرسوده سال‌ها خشونت را تاب آورده و از مهاجرانی که در غربت با گذشته و حال دست‌وپنجه نرم می‌کنند تا کسانی که در شهر میان فقر، تنهایی یا میل به فرار، تصمیم‌هایی خطرناک می‌گیرند.

مجموعه داستان کوتاه کاناپه نیروی اصلی‌اش را از صداهای متفاوت شخصیت‌ها می‌گیرد. هر داستان لحن و ریتم خودش را دارد و از خلال گفتار، خاطره، هذیان، ترس یا اعتراف، جهان شخصیت را می‌سازد. در بعضی داستان‌ها خشونت آشکار است و در بعضی دیگر آرام و خزنده پیش می‌آید، اما تقریباً در همه‌ی آن‌ها نوعی ناامنی در روابط انسانی دیده می‌شود. این اثر، تصویری از تنهایی معاصر هم می‌دهد؛ تنهایی آدم‌هایی که یا دیده نمی‌شوند یا دیر دیده می‌شوند.

کاناپه در این کتاب فقط وسیله‌ی خانه نیست؛ گاهی جای انتظار است، گاهی صحنه‌ی فرسودگی، گاهی شاهد خاموش خشونت و گاه نقطه‌ای که گذشته و حال روی آن به هم می‌رسند. پیوند میان جزئیات و بحران‌های انسانی به این داستان‌ها حال‌وهوایی ناآرام داده است. ۱۲ داستان در این کتاب قرار گرفته که عنوان برخی از آن‌ها عبارت است از «جوجه‌زعفرانی»، «یک‌صدم ثانیه»، «زنی که نمی‌دانند کیست»، «آدامس دارچینی» و «امشب شب مهتابه...».

خلاصه کتاب کاناپه

هشدار: این پاراگراف بخش‌هایی از برخی داستان‌ها را فاش می‌کند!

در هر داستان شخصیتی در موقعیتی بحرانی قرار می‌گیرد؛ موقعیتی که می‌تواند به جرم، فروپاشی، انتقام، پنهان‌کاری یا مواجهه با گذشته گره بخورد. در یکی از داستان‌ها نوجوانی کم‌سن‌وسال ناخواسته وارد ماجرایی خشن می‌شود، در داستانی دیگر زنی سالخورده در خانه‌ای خاموش با گذشته‌ای دفن‌نشده زندگی می‌کند و جایی دیگر مادری از دور نظاره‌گر خطری است که جان پسرش را تهدید می‌کند. داستان‌ها از نظر فضا و شخصیت متنوعند، اما همگی به لحظه‌ای می‌پردازند که تعادل ظاهری زندگی در آن از هم می‌پاشد و حقیقتی تلخ خودش را نشان می‌دهد.

چرا باید کتاب کاناپه را بخوانیم؟

دلایل خواندن کتاب کاناپه را می‌توان این‌طور خلاصه کرد:

• این مجموعه داستان کوتاه با فضاها و شخصیت‌های متفاوت، تصویری از اضطراب و خشونت و تنهایی ارائه کرده است.
• خواننده با صدای شخصیت‌های گوناگون روبه‌رو می‌شود و می‌بیند که هر شخصیت چگونه جهان خودش را تعریف می‌کند.
• داستان‌ها بر جزئیات زندگی روزمره تکیه دارند و نشان می‌دهند که بحران چگونه از خلال جزئیات بیرون می‌آید.
• حضور تکرارشونده‌ی کاناپه به این مجموعه پیوندی درونی می‌دهد و به یک شیء معمولی معنایی تازه می‌بخشد.

خواندن کتاب کاناپه را به چه کسانی پیشنهاد می‌کنیم؟

خواندن کتاب کاناپه به این گروه‌ها پیشنهاد می‌شود:

• علاقه‌مندان به ادبیات داستانی معاصر ایران و قالب داستان کوتاه.
• خوانندگانی که به داستان‌های اجتماعی و روان‌شناختی با موقعیت‌های بحرانی علاقه دارند.
• کسانی که دوست دارند شخصیت‌ها را از خلال لحن، اعتراف و تک‌گویی بهتر بشناسند.
• مخاطبانی که از داستان‌های کوتاه با فضای تیره، پرتنش و گاه غافلگیرکننده لذت می‌برند.
• کسانی که می‌خواهند در قالب داستان کوتاه با مسئله‌هایی مثل خشونت، فقر، مهاجرت، فرسودگی و تنهایی روبه‌رو شوند.

درباره ساناز اقتصادی نیا

ساناز اقتصادی نیا نویسنده، منتقد ایرانی و زاده‌ی تیر ۱۳۶۰ است. او پس از فارغ‌التحصیلی از رشته‌ی روزنامه‌نگاری از دانشگاه علامه طباطبایی، فعالیت حرفه‌ای خود را آغاز کرد. داستان بلند «کتاب دست خدا؛ مارادونا»، رمان «آوا» و مجموعه داستان کوتاه «کاناپه» نوشته‌ی ساناز اقتصادی نیا هستند. مجموعه داستان کاناپه نخستین اثر داستانی این نویسنده و نتیجه‌ی ۲۰ سال شاگردی، مطالعه و اندوختن تجربه در حوزه‌ی ادبیات است. ریشه و شالوده‌ی این کتاب به سابقه و دغدغه‌های روزنامه‌نگاری ساناز اقتصادی نیا در دهه‌ی ۱۳۸۰ بازمی‌گردد.

بخشی از کتاب کاناپه

«فریدون را محال بود از خاطر ببرند، فریدون و لندکروز سفید تازه‌پلاک‌شده، اما اسم هفت نفر قبلی حتی خاطرشان هم نمی‌آمد. از خودشان اسم و نشانی گذاشته بودند برای هرکدام تا فراموش‌شان نشود. به همه‌شان می‌گفتند طعمه. به یکی از طعمه‌ها می‌گفتند آفتاب‌پرست ژاپنی تا یادشان بماند از پسر برنزه‌ای حرف می‌زدند که تویوتا یاریس داشت و ماشینش را در یکی از سربالایی‌های فرعی جماران رها کرده بودند. به آن یکی می‌گفتند خرچسونۀ قوزی تا یاد دویست‌وشش صندوق‌دار نقره‌ای بیفتند که صاحبش یک پسر خپل قوزی بود که چند متری هم بستنی‌به‌دست دنبال ماشین دویده بود. حواس‌شان بود توی ماشینِ هیچ طعمه‌ای ردی از خودشان باقی نگذارند.»