کتاب دخترانی شبیه ما

کتاب دخترانی شبیه ما (Girls Like Us) نوشته کریستینا الجر، رمانی معمایی است که با بازگشت مأمور ویژه‌ی اف‌بی‌آی، نل فلین، به زادگاهش آغاز می‌شود؛ جایی که مرگ ناگهانی پدر کارآگاهش او را با رازهایی تاریک از پرونده‌های قتل زنجیره‌ای دختران جوان و پیوندهای پنهان گذشته روبه‌رو می‌سازد. انتشارات جمهوری این داستان را با ترجمه فائزه مهاجری منتشر کرده است. نسخه‌ی الکترونیکی این اثر را می‌توانید از طاقچه خرید و دانلود کنید.

درباره کتاب دخترانی شبیه ما

کتاب دخترانی شبیه ما اثری جنایی و تعلیق‌آمیز از کریستینا الجر است که در بستری واقع‌گرایانه، تضادهای طبقاتی و فساد را در حاشیه‌ی جامعه‌ی آمریکا به تصویر می‌کشد. داستان از زبان نل فلین، مأمور بخش تحلیل رفتار اداره‌ی فدرال، روایت می‌شود که پس از سال‌ها دوری و پشت سر گذاشتن مأموریتی دشوار، برای پراکندن خاکستر پدرش، مارتین فلین، به شهرستان سافاک بازمی‌گردد. پدر او که پلیسی سخت‌گیر و باتجربه بوده، در حادثه‌ای با موتورسیکلت جان باخته است؛ اما این بازگشت همزمان با کشف بقایای جسد دختری جوان در منطقه همراه می‌شود. 

کتاب دخترانی شبیه ما در بطن فضایی سرد، مه‌آلود و پاییزی در لانگ آیلند، خواننده را به عمق تضادهای میان ساکنان بومی فقیرنشین و صاحبان ثروتمند عمارت‌های اعیانی هدایت می‌کند. کریستینا الجر با اتکا بر دانش حقوقی خود، ساختار تحقیقات جنایی و پیچیدگی‌های ذهنی شخصیت‌ها را پیش می‌برد. داستان در فصل‌های متعدد جریان دارد و روابط خانوادگی آسیب‌دیده، خاطرات حل‌نشده‌ی قتل مادر قهرمان داستان در دوران کودکی و وفاداری‌های مشکوک میان مأموران پلیس قدیمی را واکاوی می‌کند. 

کشف جسد جدید، ارتباط معناداری با یکی از آخرین پرونده‌های ناتمام پدر نل پیدا می‌کند؛ پرونده‌ی قتلی بی‌رحمانه که در آن دختران آسیب‌پذیر به قتل رسیده‌اند. نل در این میان ناچار می‌شود تا با کارآگاهان محلی، پرونده‌های بایگانی‌شده و مظنون‌های قدیمی رودررو شود و به حقیقت شکاف میان قانون و عدالت نگاهی تازه بیندازد.

خلاصه داستان دخترانی شبیه ما

هشدار: این پاراگراف بخش‌هایی از داستان را فاش می‌کند!

نل فلین پس از مرگ پدر کارآگاهش به خانه قدیمی‌شان در سافاک بازمی‌گردد تا کارهای باقی‌مانده و فروش خانه را پیگیری کند. درست در همین زمان، همکار جوان پدرش، لی، از او می‌خواهد تا در بررسی صحنه‌ی جرم یک دختر جوان به قتل رسیده به پلیس محلی کمک کند. نل با ورود به ماجرا متوجه شباهت تکان‌دهنده‌ی این قتل با پرونده‌ی دیگری می‌شود که پیش‌تر پدرش روی آن کار می‌کرده است. با جست‌وجو در مدارک محرمانه‌ی پدر، او با احتمالی هولناک مواجه می‌شود؛ اینکه شاید پدر مورد احترامش حقیقت‌هایی را درباره‌ی ناپدید شدن این دختران پنهان کرده باشد.

چرا باید کتاب دخترانی شبیه ما را بخوانیم؟

دلایل خواندن کتاب دخترانی شبیه ما را می‌توان این‌طور خلاصه کرد:

• این کتاب فضایی پرتعلیق همراه با رازگشایی از قتل‌های سریالی و روابط پیچیده‌ی پلیسی را به تصویر می‌کشد.
• خواننده با مطالعه‌ی این کتاب می‌تواند مناسبات نابرابر اجتماعی و چگونگی به حاشیه رانده‌شدن قربانیان ضعیف در جوامع غربی را دقیق‌تر دریابد.
• این کتاب به خواننده کمک می‌کند با چالش‌های روان‌شناختی مأموران قانون پس از بحران‌های شغلی و روحی از نمایی نزدیک آشنا شود.
• خواندن این کتاب برای کسانی مناسب است که به دنبال یک ماجرای کارآگاهی دقیق با تمرکز بر روان‌شناسی شخصیت و تحقیقات جنایی هستند.

خواندن کتاب دخترانی شبیه ما را به چه کسانی پیشنهاد می‌کنیم؟

خواندن کتاب دخترانی شبیه ما به افراد زیر پیشنهاد می‌شود:

• علاقه‌مندان به رمان‌های جنایی، پلیسی و معمایی پر از گره‌افکنی.
• خوانندگانی که به تریلرهای روان‌شناختی با تمرکز بر رازهای تاریک خانوادگی علاقه دارند.
• کسانی که می‌خواهند درباره‌ی روال تحقیقات مأموران اف‌بی‌آی و تحلیلگران رفتاری اطلاعات داستانی کسب کنند.
• خوانندگانی که از روایت‌های پرتنش، رازآلود و بررسی لایه‌های پنهان پرونده‌های قتل زنجیره‌ای لذت می‌برند.

بخشی از کتاب دخترانی شبیه ما

«سه‌شنبهٔ گذشته، در ماه سپتامبر، خاکستر پدرم را در ساحل لانگ آیلند پراکنده کردیم.

چهار نفرمان سوار بر کشتی ماهیگیری گلن دورسی با فلاسک خنک‌کنندهٔ آبجو و ظرف محتوی خاکستر مردهٔ پدرم می‌شویم. سمت شرق، به‌طرف اورینت پوینت حرکت می‌کنیم، جایی که پدر و دورسی برنامهٔ همیشگی ماهیگیری روزهای شنبه را برای گرفتن ماهی الباکور وخاردار می‌گذراندند. زمانی که به منطقهٔ ساکت و آرام اورینت شاول می‌رسیم لنگر کشتی را می‌اندازیم. دورسی چندکلمه‌ای دربارهٔ وفاداری و صداقت پدر می‌گوید: "او وفادار به کشورش، جامعه‌اش، دوستان و خانواده‌اش بود." دورسی از من می‌پرسد که آیا من هم می‌خواهم چیزی بگویم یا نه؛ من سرم را به‌نشانهٔ منفی تکان می‌دهم. می‌توانم به مردم چیزی بگویم که فکر کنند کم مانده گریه‌ام بگیرد؛ اما در واقع، واقعیت این است که من چیزی برای گفتن ندارم. من پدرم را سال‌ها ندیده بودم، ناراحت و غمگین نیستم. من فقط احساساتم را از دست داده و از لحاظ عاطفی خنثی شده‌ام.»