کتاب فوتبالیست ریزه‌ میزه

کتاب فوتبالیست ریزه میزه (A Footballer Called Flip) نوشته ایان وای برو، ماجرای پسربچه‌ای به نام جک را بازگو می‌کند که به دلیل جثه‌ی کوچکش مدام از سوی هم‌کلاسی‌ها تحقیر می‌شود اما به کمک معلم سختگیرش و مهارت‌های پنهانی خانواده‌اش، مسیر متفاوتی را در ورزش پیدا می‌کند. این داستان کودکانه را نشر پیدایش با ترجمه نسرین مهاجرانی منتشر کرده است. نسخه‌ی الکترونیکی این اثر را می‌توانید از طاقچه خرید و دانلود کنید.

درباره کتاب فوتبالیست ریزه‌ میزه

کتاب فوتبالیست ریزه میزه نوشته‌ی ایان وای برو، داستانی پرتحرک و پرامید در دنیای کودکان است که به موضوعاتی نظیر خودباوری، کار تیمی و مقابله با قضاوت‌های ظاهری می‌پردازد. جک، راوی اول‌شخص ماجرا، پسری نه ساله است که علاقه‌ای به بازی‌های گروهی ندارد و جثه‌ی ریزش سبب شده دیگران او را جدی نگیرند. ورود معلمی به نام آقای روث‌ول و باور او به هوش سرشار جک، جرقه‌ی دگرگونی را در زندگی این پسر روشن می‌سازد. فضای این اثر مملو از تلاش‌های خانوادگی، روحیه‌ی حمایتگری والدین و نشاط ورزشی است که خواننده را تا پایان با روند رشد شخصیت همراه نگه می‌دارد. 

ایان وای برو در کتاب فوتبالیست ریزه میزه به‌خوبی نشان داده که ویژگی‌های فیزیکی نمی‌توانند مانع رسیدن به اهداف بزرگ باشند. مادر پرانرژی و پدر دندان‌پزشک جک، هر یک به روش خود او را به سوی موفقیت سوق می‌دهند و تاکتیک‌های دقیق ورزشی را در قالب رفتارهای روزمره به او می‌آموزند. درونمایه‌ی این اثر فراتر از یک رقابت ساده‌ی مدرسه‌ای است و به کشف توانمندی‌های درونی، پذیرش تفاوت‌های فردی و اهمیت پشتکار در زمان روبه‌رو شدن با تمسخر دیگران توجه دارد.

خلاصه داستان فوتبالیست ریزه‌ میزه

هشدار: این پاراگراف بخش‌هایی از داستان را فاش می‌کند!

جک لوییس پسربچه‌ای کوتاه‌اندام است که هم‌کلاسی‌هایش او را به خاطر جثه‌اش دست می‌اندازند. آقای روث‌ول، معلم سخت‌گیر مدرسه که در آستانه‌ی بازنشستگی آرزوی شکست تیم قدرتمند هانینگتون را دارد، متوجه ذهن خلاق و هوش راهبردی جک در حل معماها می‌شود و اصرار می‌کند او به تیم فوتبال بپیوندد. جک با هدایت مادرش که حرکات آکروباتیک بلد است و راهنمایی‌های پدرش، تمرین‌های فشرده‌ای را آغاز می‌کند. زمانی که مهاجم اصلی تیم در مسابقات مصدوم می‌شود، جک به عنوان بازیکن تعویضی وارد میدان رقابت شده و توانایی‌های شگفت‌انگیز خود را آشکار می‌کند.

چرا باید کتاب فوتبالیست ریزه‌ میزه را بخوانیم؟

دلایل خواندن کتاب فوتبالیست ریزه میزه به این شرح است:

• این اثر مفهوم خودباوری و استقامت را در مواجهه با تمسخر و قضاوت‌های ناعادلانه به مخاطب یادآوری می‌کند.
• خواننده با مطالعه‌ی این کتاب درمی‌یابد که هوش راهبردی و تفاوت دیدگاه می‌تواند ضعف‌های جسمانی را جبران سازد.
• این کتاب نقش پررنگ و مثبت والدین را در کشف استعدادها و ایجاد روحیه‌ی همکاری در فرزندان به تصویر کشیده است.
• خواندن این اثر برای درک اهمیت اتحاد و مشارکت گروهی در مسیر دستیابی به پیروزی سودمند است.

خواندن کتاب فوتبالیست ریزه‌ میزه را به چه کسانی پیشنهاد می‌کنیم؟

• این کتاب برای کودکان و نوجوانانی مناسب است که به داستان‌های ورزشی و فوتبالی علاقه دارند.
• خواندن این کتاب به کسانی پیشنهاد می‌شود که به دلیل ویژگی‌های ظاهری یا جثه‌ی کوچک خود دچار کمبود اعتمادبه‌نفس شده‌اند.
• این کتاب برای خوانندگانی است که از ماجراهای پرانرژی مدرسه‌ای با محوریت غلبه بر موانع لذت می‌برند.
• خواندن این کتاب به پدران و مادرانی توصیه می‌شود که به دنبال داستان‌هایی برای حمایت و تقویت توانمندی‌های فرزندان خود هستند.

درباره ایان وای برو

ایان وای برو (Ian Whybrow) (متولد ۱۹۴۲)، نویسنده‌ی بریتانیایی در حوزه‌ی ادبیات کودک و نوجوان است. او دوران کودکی را در مارگیت و هنگ‌کنگ گذراند و پیش از اشتغال به نویسندگی تمام‌وقت، سال‌ها به‌ عنوان آموزگار و سپس مدیر گروه زبان انگلیسی در مدرسه‌ای در شمال‌غرب لندن فعالیت آموزشی داشت. وای برو فعالیت در عرصه‌ی چاپ کتاب را در سال ۱۹۸۹ با انتشار کتاب «داستان‌های اسنیف» آغاز کرد و از آن زمان تاکنون بیش از صد عنوان کتاب در قالب‌های کتاب تصویری، رمان، داستان کوتاه و شعر به نگارش درآورده است.

شناخته‌شده‌ترین اثر وای برو مجموعه‌ی مصور «هری و سطل پر از دایناسورها» با تصویرگری آدریان رینولدز است که بالاترین فروش را در میان آثار وی دارد. از دیگر شخصیت‌ها و مجموعه‌های برجسته‌ی داستانی او می‌توان به «گرگ کوچولو»، «دوشیزه وایر» و «سیسی باتنز» اشاره کرد.

بخشی از کتاب فوتبالیست ریزه‌ میزه

«بیشتر مردم من را مسخره می‌کردند؛ البته این مربوط به زمانی می‌شد که هنوز معروف نشده بودم. آقای 'روث‌وِل' من را معروف کرد؛ البته تا حدودی مادر و پدرم هم کمک کردند. آقای روث‌وِل تنها معلم مدرسه بود که من را بچه کوچولو یا کوتوله صدا نمی‌زد. بعضی‌ها هم ببری صدایم می‌زدند، ولی آنها هم دستم می‌انداختند. می‌خواستند بگویند: تو ریزه‌میزهٔ مسخره! تو کوتوله؟

کسی از آقای روث‌وِل خوشش نمی‌آمد. می‌گفتند خیلی سختگیر است. ولی من بیشتر از معلم‌های دیگر او را دوست داشتم. با اینکه به فوتبال هم اصلاً علاقه‌ای نداشتم، البته تا آن روز.

حالا دیگر کسی روی من اسم نمی‌گذارد. بعضی وقت‌ها صدایم می‌زنند 'فیلیپ۱' که عیبی ندارد. حالا صدایم می‌زنند 'جک' یا 'جک لوییس'. این اسم من است. البته فیلیپ هم خوب است، چون با اولین ضربهٔ برگردان، عکسم توی روزنامه‌ها افتاد.»