کتاب پاپ و موسولینی

کتاب الکترونیکی «پاپ و موسولینی» نوشتهٔ دیوید آی. کرتزر با ترجمهٔ محمود قلی پور و ویراستاری الهام جمالی پویا در انتشارات اگر چاپ شده است.  این اثر اولین بار در سال ۲۰۱۴ منتشر شد.

درباره کتاب پاپ و موسولینی

سال ۱۹۲۲ پاپ پیوس یازدهم بر صدر کلیسای کاتولیک جهان قرار گرفت و سپس بنیتو موسولینی پس از چند سال فعالیت سیاسی و تشکیل حزب فاشیسم توانست به نخست‌وزیری ایتالیا برسد. پیش از آن پاپ پیوس یازدهم به‌دلیل سلب مالکیت از کلیسا مانند چند پاپ پیشین، بیشتر در باغ‌ها و کاخ‌های واتیکان محبوس بود؛ اما با روی‌کار‌آمدن موسولینی اوضاع فرق کرد. بنیتو خیلی زود دریافت که تعامل با کلیسا تضمینی برای قوام پایه‌های دولتش خواهد بود. 

این کتاب با استفاده از منابع و مدارک گسترده، به اتحاد جالب‌توجه و نامرسوم پاپ و موسولینی می‌پردازد. دو مردی که در سال ۱۹۲۲ به قدرت رسیدند و با هم مسیر تاریخ قرن بیستم را تغییر دادند. آن‌ها در بی‌اعتمادی به دموکراسی و نفرت عمیق از کمونیسم مشترک بودند. کتاب پاپ و موسولینی دربارهٔ تأثیر روابط و تعامل دستگاه پاپی و رژیم فاشیستی است که به فجایعی چون جنگ جهانی دوم و کشتن هزاران بی‌گناه در میدان‌های جنگ، شهرها و روستاها و کوره‌های آدم‌سوزی منجر شد.

کتاب پاپ و موسولینی را به چه کسانی پیشنهاد می‌کنیم

این اثر به علاقه‌مندان به علوم سیاسی پیشنهاد می‌شود.

بخشی از کتاب پاپ و موسولینی

«در همــان هفته در پــاودا مزدوران فاشیســت به نوجوانان دســتور دادند که نشــان گروه جوانان کاتولیک را از سینه‌ی خود جدا کنند. یکی از جوانان از انجام دادن این کار ســر باز زد. یکی از فاشیست‌ها لوله‌ی تفنگش را روی سر جوان قرار داد و دیگران نشان گروه را از لباسش جدا کردند. در شبی دیگر در ماه دسامبر، در نزدیکی ویچنزا، اتومبیلی بیرون دفتر مرکزی جوانان کاتولیک متوقف شد. هفت پیراهن مشکی از ماشــین پیــاده شــدند که همگی تفنگ در دســت داشــتند. چهــار نفر بیرون خانه ماندند و سه نفر از آنها سرزده وارد خانه شدند. مردان با حالتی تهدیدآمیز بیست جوان وحشت‌زده را کــه آنجا جمع شــده بودند، گوشه‌ای جمــع کردند و آنها را مجبــور کردند که ســکوت کنند. ســپس تفنگ‌هایشان را به سمت دو کشیش که مسئول برگزاری جلسه بودند، نشــانه گرفتند و آنها را مجبور به نوشــیدن بطری‌های روغن کرچک کردند. طی ســال ۱۹۲۳ چندین مورد از این حمالت در روزنامه‌ی دولتی واتیکان منعکس شد و از چنین وضعی ابراز شــکایت کردند.

چنین خشونت‌هایی به‌صورت منظم در سال‌های بعد هم تکرار شد اما مطبوعات کاتولیک در یک اقدام مشــترک از پذیرش سازماندهی‌شده‌ی این خشونت‌ها سر باز زدند و اعلام کردند: این حملات به عهده‌ی افراطی‌های منزوی خارج از کنترل موسولینی است. گروه‌های اقــدام کاتولیک محلی ازجمله مهم‌ترین اهداف جوخه‌های فاشیســتی بودند؛ ایــن گروه‌ها توســط پاپ پیوس دهم در ســال ۱۹۰۵ تأســیس شــده بودند تــا چهارچوبی برای ســازماندهی مــردم عــادی پیــرو کاتولیک فراهــم آورند. بــرای پاپ پیــوس یازدهم هیچ گــروه و تشــکلی عزیزتــر از گــروه اقدام کاتولیک نبــود و همین علاقه او را ملقــب به پاپ اقدام کاتولیک کرد. مردان، زنان، پسران و دختران هر یک در این گروه، دسته‌بندی خاص خود را داشــتند. دانشــجویان دانشگاه‌های کاتولیک نیز بر اســاس این تقسیم‌بندی به واحدهای جدا گان‌های تقســیم می‌شدند. قــرار و ظاهر امر این بود که فعالیت‌های گروه اقدام کاتولیک بایــد مذهبــی و آموزشــی باشــد امــا در واقع، مســئله فراتــر از اینها بــود زیرا پاپ اعضــای گروه اقــدام کاتولیــک را به‌عنوان نیــروی زمینــی ارتــش کاتولیــک بــرای دوبــاره مســیحی کــردن جامعه‌ی ایتالیایــی تصــور می‌کرد و این نکته چیــزی فراتر از دعــا و درس مذهبی صرف بود. وی بــرای زیر نظر داشــتن کامل این ســازمان، مونســینیور جوزپــه پیتزاردو، جانشــین وزارت امور خارجه و یکی از معاونان گاســپاری را به ســمت رئیس ســازمان اقــدام کاتولیک منصوب کرد و به‌این‌ترتیب سلسله‌مراتب کلیســا مســئولیت ســازمان را عهده‌دار شــد.»