کتاب هنوز یک نفر باقی مانده

کتاب هنوز یک نفر باقی مانده نوشته مهدی میرکیایی است و انتشارات شکوفه امیرکبیر آن را منتشر کرده است. این داستان در فضای روزهای آغازین جنگ ایران و عراق می‌گذرد و ماجرای پسری نوجوان را دنبال می‌کند که میان بدهی خانوادگی، غیبت پدر و التهاب دریا، ناخواسته به دل یکی از مهم‌ترین نبردهای دریایی کشیده می‌شود. روایت، هم‌زمان از زندگی مردم ساحل‌نشین و عملیات مروارید تصویری ملموس می‌سازد و نشان می‌دهد جنگ چطور به نان، خانه و تصمیم‌های روزمره گره می‌خورد. نسخه‌ی الکترونیکی این اثر را می‌توانید از طاقچه خرید و دانلود کنید.

درباره کتاب هنوز یک نفر باقی مانده

کتاب هنوز یک نفر باقی مانده نوشته مهدی میرکیایی، داستانی تاریخی برای گروه سنی نوجوان است که رخدادهای جنگ را از زاویه‌ای نزدیک و انسانی روایت می‌کند. مرکز ماجرا نه اتاق فرماندهی و نه میدان رسمی نبرد، بلکه زندگی پسری به نام عقیل است؛ نوجوانی از اهالی بندر که با اسارت پدرش، بدهی خانواده و فشار یک تاجر مروارید روبه‌رو شده است. همین موقعیت باعث می‌شود روایت از سطح یک ماجرای جنگی فراتر برود و به ترس، مسئولیت، فقر، امید و انتخاب در لحظه‌های بحرانی برسد.
کتاب هنوز یک نفر باقی مانده در بستر عملیات مروارید شکل گرفته است؛ عملیاتی که در آن درگیری دریایی، سکوی البکر، ناوچه پیکان و حضور نیروهای ایرانی نقش مهمی دارند. اما متن، این رویداد را فقط به‌صورت گزارشی بازگو نمی‌کند. نویسنده آن را از خلال تجربه‌ی عقیل، صید مروارید، رفت‌وآمد میان ساحل و دریا و گفت‌وگوهای پرتنش با طواش پیش می‌برد. به‌این‌ترتیب، تاریخ در دل زندگی روزمره جا می‌گیرد و خواننده هم‌زمان با یک ماجرای پرتعلیق، با بخشی از واقعیت اجتماعی جنوب ایران هم روبه‌رو می‌شود.
کتاب هنوز یک نفر باقی مانده از نظر فضا، آمیخته‌ای از اضطراب، شتاب و دلبستگی به خانه و خانواده است. جزئیات مربوط به غواصی، صدف، مروارید و کار صیادان، حال‌وهوای بندر را زنده می‌کند و در کنار آن، حضور جنگ همه‌چیز را ناپایدار نشان می‌دهد. مهدی میرکیایی شخصیت اصلی را در موقعیتی قرار داده که باید میان ترس شخصی و مسئولیت اخلاقی تصمیم بگیرد. همین موضوع، داستان را به روایتی درباره‌ی بلوغ، شجاعت و بهای نجات‌دادن دیگران تبدیل کرده است؛ روایتی که حادثه را با احساس و تاریخ را با زندگی پیوند می‌زند.

خلاصه کتاب هنوز یک نفر باقی مانده

هشدار: این پاراگراف بخش‌هایی از داستان را فاش می‌کند!
عقیل، نوجوانی از یک بندر جنوبی، بعد از اسارت پدرش ناچار است برای نجات خانه و خانواده، به صید مروارید در آب‌های خطرناک نزدیک سکوی البکر برود. طواش عرب که طلبکار خانواده است، حرف‌های او را باور نمی‌کند و می‌خواهد سفته‌ها را به اجرا بگذارد. عقیل در یکی از همین رفتن‌ها، درست در میانه‌ی درگیری بزرگ دریایی، شاهد نبرد ناوچه پیکان و نیروهای عراقی می‌شود. او در شرایطی که جان خودش هم در خطر است، برای نجات یک نظامی ایرانی و سپس فردی دیگر وارد عمل می‌شود. داستان از همین نقطه، هم به ماجرای اثبات حقیقت می‌رسد و هم به تصویری از مسئولیت‌پذیری در دل جنگ.

چرا باید کتاب هنوز یک نفر باقی مانده را بخوانیم؟

دلایل خواندن کتاب هنوز یک نفر باقی مانده را می‌توان این‌طور خلاصه کرد:

• این کتاب عملیات مروارید را از زاویه‌ی زندگی مردم بندر و نه فقط از منظر نبرد نظامی نشان می‌دهد.
• خواننده با مطالعه‌ی این کتاب می‌تواند پیوند جنگ با معیشت، بدهی، خانواده و ترس‌های روزمره را دقیق‌تر درک کند.
• داستان، تصویری روشن از صید مروارید و زیست ساحل‌نشینان جنوب در کنار فضای پرتنش دریا ارائه می‌دهد.
• شخصیت عقیل، مسئله‌ی مسئولیت‌پذیری در سن کم را در موقعیتی ملموس و پرفشار پیش می‌کشد.
• روایت، حادثه‌های دریایی و جزئیات تاریخی را در دل یک ماجرای پرکشش و شخصیت‌محور قرار می‌دهد.
• خواندن این کتاب برای کسانی که می‌خواهند شجاعت را نه به‌صورت شعار، بلکه در تصمیم‌های سخت ببینند، معنا‌دار است.

خواندن این کتاب را به چه کسانی پیشنهاد می‌کنیم؟

خواندن کتاب هنوز یک نفر باقی مانده به این گروه‌ها پیشنهاد می‌شود:

• علاقه‌مندان به داستان‌های تاریخی که به رخدادهای جنگ ایران و عراق از زاویه‌ی زندگی مردم عادی توجه دارند.
• نوجوانانی که از ماجراهای پرتعلیق با محوریت دریا، بندر و موقعیت‌های خطرناک لذت می‌برند.
• خوانندگانی که به داستان‌های شخصیت‌محور درباره‌ی مسئولیت، خانواده و تصمیم‌گیری در بحران علاقه دارند.
• کسانی که می‌خواهند درمورد عملیات مروارید و فضای نبرد دریایی شناختی ملموس‌تر به دست آورند.
• مخاطبانی که از روایت‌هایی درباره‌ی جنوب ایران، صیادان مروارید و زندگی ساحل‌نشینان استقبال می‌کنند.

بخشی از کتاب هنوز یک نفر باقی مانده

«عقیل موتور قایق را روشن کرد و با آخرین توانِ موتور به طرف ملوان رفت. ملوان هم عقیل را دیده بود و به طرف او شنا می‌کرد. عقیل ملوان را بالا کشید و او را روی صدف‌ها رها کرد. سینهٔ ملوان به سرعت بالا و پایین می‌شد، هر چند لحظه یک بار، دستش را بالا می‌آورد و انگشت نشانه‌اش را بالا می‌گرفت.
عقیل سرش را به دهان ملوان نزدیک کرد؛ حالا نفس ملوان جا آمده بود و راحت‌تر می‌توانست حرف بزند: «یک نفر... هنوز یک نفر باقی مانده...»
عقیل با اضطراب اطراف را نگاه کرد. پیکان کاملاً در آب فرورفته بود و اطرافش گردابی درست شده بود. می‌ترسید به ملوان بگوید: «کسی را نمی‌بینم، شاید با گرداب پایین رفته است.»
ملوان دوباره گفت: «مجروح هم بود، مجروح بود، وضعش خیلی خطرناک است.»
عقیل هرقدر گرداب را نگاه کرد کسی را ندید. ملوان نیم‌خیز شده بود و بیرون را نگاه می‌کرد. گفت: «راه بیفت... دور بزن... از همین جا گرداب را دور بزن.»»